Οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Στις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων συναδέλφων , του μόνιμου προσωπικού και του διευθυντή της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αφιερωμένο το σημερινό ποστ. Τα γεγονότα αυτών των ημερών δεν μας επέτρεψαν να δείξουμε και άλλα πικρά και οργισμένα χαμόγελα των ανθρώπων που σε 16 ημέρες θα χάσουν τη δουλειά τους.

Σε άρθρο του με τίτλο "Στον δρόμο υπό τον φόβο της ανεργίας" ο "Ηπειρωτικός Αγών" αναφέρει για τις κινητοποιήσεις αυτές:

"Όσο κι αν το κλίμα ήταν βαρύ εξαιτίας της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή και των επακόλουθων επεισοδίων, οι απεργοί προσπάθησαν να φωνάξουν για τα δικαιώματά τους και κατ’ επέκταση για την εργατική και κοινωνική ειρήνη. Μια κοινωνική ειρήνη που είναι ιδιαίτερα εύθραυστη. Η χτεσινή πορεία στα Γιάννενα απέδειξε ότι τα πράγματα αντί να καλυτερεύουν, χειροτερεύουν. Στους δρόμους βγήκαν άνθρωποι που δεν είχαν ξαναβγεί. Άνθρωποι που βλέπουν ότι η κυβέρνηση έχει θέσει ημερομηνία λήξης στη δουλειά τους, ότι η κυβέρνηση τους ετοιμάζει για αθέλητη έξοδο. Και το χειρότερο; Η παρουσία των ανθρώπων αυτών που αγωνιούν για το εργασιακό τους μέλλον στη χτεσινή απεργία προαναγγέλλει και το τέλος σημαντικών παρεμβάσεων που έγιναν στην Ελλάδα με στόχο την καλύτερη παιδεία, την καλύτερη παροχή υπηρεσιών υγείας, τον καλύτερο πολιτισμό. Παρεμβάσεις για τις οποίες πάλεψαν πολλοί, και οι οποίες καταστρέφονται τα τελευταία χρόνια...Οι συμβασιούχοι είναι «διασπαρμένοι» σε διάφορες υπηρεσίες του πανεπιστημίου και αυτή τη στιγμή δεν έχουν απολύτως τίποτα βέβαιο στα χέρια τους, για το εργασιακό τους μέλλον. Είναι ενδεικτικό ότι το υπουργείο Παιδείας δεν έχει τηρήσει ούτε την υπόσχεση που έδωσε στο Διεθνές Συνέδριο Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών που διοργανώθηκε τον Σεπτέμβριο στα Γιάννενα ο ειδικός γραμματέας του υπουργείου, Γιώργος Παντρεμένος. Τότε, ο κ. Παντρεμένος δήλωνε ότι οι εργαζόμενοι, τουλάχιστον στην Κεντρική Βιβλιοθήκη και στα προγράμματα της Διεύρυνσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, θα ενταχθούν σε προγράμματα «γέφυρες», ώστε να μην σταματήσουν η μισθοδοσία τους και οι υπηρεσίες που προσφέρουν. Οι 130 συνολικά συμβασιούχοι του Πανεπιστημίου, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν τους υπόλοιπους «ομολόγους» τους που εργάζονται υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και όπου αλλού υπάρχουν εργαζόμενοι που οι συμβάσεις τους λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου: Στην ανεργία. "

Επιπλέον τα "Πρωινά Νέα" (καθημερινή πανηπειρωτική εφημερίδα) για το ίδιο θέμα γράφουν σε άρθρο τους με τίτλο "ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ":

"Χωρίς δουλειά απειλούνται να μείνουν από 1ης Ιανουαρίου του 2009, περισσότεροι από 130 συμβασιούχοι του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Εργαζόμενοι στην κεντρική βιβλιοθήκη και σε άλλες υπηρεσίες του τοπικού ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας, γιατί δεν προχωρούν ακόμα οι προκηρύξεις των προγραμμάτων με τη χρηματοδότηση των οποίων προσλήφθηκαν και εργάζονταν στα πλαίσια του Γ΄ ΚΠΣ.
Η πλειοψηφία του προσωπικού βρίσκεται σήμερα απλήρωτη από τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο. Τα αιτήματα των συμβασιούχων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι η αξιοποίηση της εμπειρίας και της τεχνογνωσίας που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια προς όφελος της έρευνας και της εκπαίδευσης, η ταχύτερη δυνατή έναρξη των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, η υλοποίηση των δεσμεύσεων του Υπουργείου Παιδείας για τις οκτάμηνες συμβάσεις, τις σχετικές με τους συμβασιούχους της Βιβλιοθήκης και της «Διεύρυνσης» και η διασφάλιση του εργασιακού μέλλοντος όλων των συμβασιούχων εργαζομένων.
Οι συμβασιούχοι - εργαζόμενοι στην κεντρική βιβλιοθήκη μιλούν για «κωλυσιεργία» του υπουργείου Παιδείας στο κομμάτι που αφορά αποκλειστικά αυτούς, καθώς είναι χαρακτηριστικό πως πέρασαν τουλάχιστον δύο μήνες από την επίσκεψη του ειδικού γραμματέα του Υπουργείου στα Γιάννενα, όταν ο κ. Παντρεμένος δεσμεύτηκε για την άμεση διευθέτηση του ζητήματός τους, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει γίνει κάτι συγκεκριμένο."

Τέλος για τις κινητοποιήσεις έγραψαν και οι "Νέοι Αγώνες Ηπείρου":

"Όλοι οι συμβασιούχοι του πανεπιστημίου θα μείνουμε από 1-1-2009 χωρίς δουλειά, παρόλο που μας έχουν υποσχεθεί διάφορα πράγματα, υπάρχουν χρήματα από το ΕΣΠΑ και τα νέα προγράμματα, αλλά λόγω κωλυσιεργίας στο υπουργείο τα πράγματα δεν προχωρούν», δήλωσε ο κ. Παναγιώτης Σαλτέας, συμβασιούχος εργαζόμενος στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου. Ειδικότερα για τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, όπως εξήγησε, «δεσμεύτηκε προσωπικά ο Ειδικός Γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, ότι θα προχωρήσουν και τα προγράμματα, ώστε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, αλλά και μέχρι τότε θα δημιουργηθεί κάποια «γέφυρα» για να μην μείνει κανένας χωρίς δουλειά». Η δέσμευση αυτή, θυμίζουμε ότι είχε δοθεί προ διμήνου περίπου κατά την επίσκεψη του Γραμματέα κ. Πανδρεμένου στα Γιάννινα, αλλά...«Δέκα Δεκεμβρίου σήμερα και δεν έχει γίνει τίποτε από αυτά και έτσι αποφασίσαμε να βγούμε και εμείς στους δρόμους και να κάνουμε διάφορες κινητοποιήσεις και μάλλον θα κάνουμε και κατάληψη της βιβλιοθήκης», τόνισε ο κ. Σαλτέας και πρόσθεσε ότι αν δεν γίνει κάτι θα χαθεί και η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε, αφού οι περισσότεροι εργάζονται σε διάφορα αντικείμενα του πανεπιστημίου από το 2000 με προγράμματα του Γ΄ΚΠΣ τα οποία έληξαν ή λήγουν στο τέλος του έτους."

Με λουκέτο απειλούνται οι βιβλιοθήκες πανεπιστημίων και ΤΕΙ ("Μακεδονία", 6/12/2008)

Στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 05/12/2008, δόθηκε κοινή συνέντευξη τύπου από τους συμβασιούχους εργαζόμενους στο Α.Π.Θ. το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το ΑΤΕΙ.

Ακολουθεί το αντίστοιχο άρθρο της εφημερίδας "Μακεδονία"

Με λουκέτο απειλούνται οι βιβλιοθήκες πανεπιστημίων και ΤΕΙ

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν κυρίως βιβλιοθήκες περιφερειακές, στις οποίες εργάζονται μόνο συμβασιούχοι, π.χ. στα παραρτήματα του ΠΑΜΑΚ στην Έδεσσα και τη Νάουσα και στο τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ Με κλείσιμο ή με υποβάθμιση των υπηρεσιών τους απειλούνται οι βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ από την 1 Ιανουαρίου 2009. Αιτία η λήξη σύμβασης 380 εργαζομένων, 55 από τους οποίους στελεχώνουν τις βιβλιοθήκες του ΑΠΘ, του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και του ΤΕΙΘ

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν κυρίως βιβλιοθήκες περιφερειακές, στις οποίες εργάζονται μόνο συμβασιούχοι, π.χ. στα παραρτήματα του ΠΑΜΑΚ στην Έδεσσα και τη Νάουσα και στο τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ. Στην καλύτερη περίπτωση, μετά τις 31 Δεκεμβρίου θα λειτουργούν μόνο για το δανεισμό βιβλίων. “Θα εξυπηρετούν τον κόσμο σε επίπεδο δανεισμού βιβλίων, όμως κανείς δεν θα μπορεί να εκπαιδεύεται πάνω στη χρήση νέων τεχνολογιών, ενώ παράλληλα θα σταματήσουν υπηρεσίες που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα τρία χρόνια, όπως οι μονάδες ψηφιοποίησης, υποστήριξης ηλεκτρονικών μαθημάτων και αναδρομικής καταλογράφησης σπάνιων συλλογών”, τόνισε το μέλος της σωματειακής επιτροπής συμβασιούχων έργου βιβλιοθηκών ΑΠΘ Δημήτρης Νεοφώτιστος, προσθέτοντας ότι δεν είναι λύση η οκτάμηνη παράταση των συμβάσεών τους, όπως τους έχει υποσχεθεί το υπουργείο Παιδείας, χωρίς ωστόσο μέχρι στιγμής να έχουν κάτι επίσημο στα χέρια τους.

Συμβασιούχοι από το ΑΠΘ, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το ΤΕΙΘ, καθώς και εργαζόμενοι στις εργολαβίες του Αριστοτελείου παραχώρησαν χθες κοινή συνέντευξη τύπου, κατά την οποία παρουσίασαν με τα μελανότερα χρώματα την κατάσταση των εργασιακών σχέσεων στα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Συμβασιούχοι, εργαζόμενοι με συμβάσεις έργου ή με συμβάσεις αορίστου και ορισμένου χρόνου, υπάλληλοι με εργολαβικό καθεστώς ή και του Π.Δ. 407/1980, δηλαδή συμβασιούχοι καθηγητές που όμως στελεχώνουν διοικητικές υπηρεσίες, είναι μερικές μόνο από τις περιπτώσεις που καταγράφονται σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ (μόνο στο ΑΠΘ ξεπερνούν κατά πολύ τα 1.000 άτομα). “Σε ένα γραφείο μπορεί να συνυπάρχουν δέκα άτομα, τα οποία κάνουν την ίδια δουλειά, αλλά έχουν διαφορετικές εργασιακές σχέσεις. Το δημόσιο πανεπιστήμιο λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Εμείς διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και μία ενιαία σχέση εργασίας”, σημείωσε ο πρόεδρος των εργαζομένων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του ΑΠΘ Γιάννης Κουρμούλης, συμπληρώνοντας ότι το σωματείο τους συμμετέχει στην απεργία της 10ης Δεκεμβρίου.

Είναι παλιά ιστορία για το Αριστοτέλειο οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες, οι οποίοι πλέον ξεπερνούν τους 600 σε αριθμό. “Ο νεότερος εργαζόμενος είναι τρία χρόνια και ο παλιότερος 22. Υπάρχουν επίκουροι καθηγητές που έχουν λιγότερα χρόνια υπηρεσίας από εμάς. Οι εργολαβίες στοιχίζουν περίπου 14.000.000 ευρώ, από τα οποία 1.400.000 ευρώ πηγαίνει στη τσέπη των εργολάβων. Για ποιο λόγο πρέπει να συμβαίνει αυτό;”, διερωτήθηκε ο αντιπρόεδρος των εργαζομένων στις εργολαβίες Δημήτρης Μοσχοτόγλου.
Πρότασή του είναι όλες οι παραπάνω κατηγορίες εργαζομένων να στήσουν φέτος τα Χριστούγεννα αντίσκηνα έξω από το κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ και να καλέσουν τους πολιτικούς να κάνουν γιορτές μαζί τους, μήπως και καταλάβουν τα προβλήματά τους.

Το Info-λόγιο του ΤΕΙ Σερρών και οι συμβασιούχοι των βιβλιοθηκών

Στο info-λόγιο (ηλεκτρονική περιοδική έκδοση του ΤΕΙ Σερρών) υπάρχει το ακόλουθο σημείωμα της σύνταξης, όπου εκφράζεται ανησυχία για τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και δηλώνεται συμπαράσταση στους υπό απόλυση εργαζόμενους με συμβάσεις σε αυτές.

Συγκεκριμένα:

Αγαπητοί αναγνώστες ,
Οι υποδοµές που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των κάθετων δράσεων αναβάθµισης των ελληνικών ακαδηµαϊκών βιβλιοθηκών κινδυνεύουν! Αυτό ισχυρίζονται, όλο το τελευταίο διάστηµα, σ’ όλους τους τόνους, η βιβλιοθηκονοµική κοινότητα, οι διοικήσεις των ακαδηµαϊκών ιδρυµάτων και επιστήµονες απ’ όλους τους κλάδους. Η συνέχιση της απασχόλησης του εξειδικευµένου προσωπικού, αποτελεί αναµφισβήτητα κοµβική επιλογή για τη βιωσιµότητα και συνέχιση αυτού του σηµαντικού έργου.

Η ακαδηµαϊκή κοινότητα του Τ .Ε .Ι . Σερρών είναι περήφανη για τη Βιβλιοθήκη του Ιδρύµατος. Στηρίζει το προσωπικό της, συµµετέχει στις δράσεις της, στέκεται αλληλέγγυα στα προβλήµατά της. Όµως και αυτή µε τη σειρά της, ανησυχεί για το ενδεχόµενο να ανακοπεί η δυναµική της ανάπτυξής της και να αναγκαστεί να υπολειτουργήσει. Γιατί η επαρκής χρηµατοδότηση της Βιβλιοθήκης και κατ’ επέκταση η συντήρηση και αναβάθµιση των προσφερόµενων υπηρεσιών της, έχουν ως άµεσο στόχο και σκοπό τη στήριξη της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας. Και οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται στο Τ.Ε.Ι. Σερρών από προσωπικό που στα τέλη Δεκεµβρίου δεν θα εργάζεται πλέον!

Με το σηµείωµα λοιπόν αυτό, θέλουµε να δηλώσουµε και εµείς τη συµπαράστασή µας στους αξιόλογους αυτούς επιστήµονες - συνεργάτες µας. Αποτελούν το ήµισυ του προσωπικού της Βιβλιοθήκης µας και επωµίστηκαν το βάρος πολλών πρωτοβουλιών, µεταξύ των οποίων και η έκδοση του παρόντος info-λογίου.
Αγαπητοί συνεργάτες, έχετε την ολόπλευρη συµπαράστασή µας !

Από τη σύνταξη

Συνάντηση Παπαρήγα με τους συμβασιούχους του ΑΠΘ

Αντιπροσωπεία των συμβασιούχων του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και μελών της διοίκησης του Σωματείου τους συναντήθηκε χθες με την Γενική Γραμματέα του Κομουνιστικού Κόμματος Αλέκα Παπαρήγα και της επέδωσε υπόμνημα με το αίτημα της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων, ώστε να υπάρχει μια ενιαία σχέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.΄

(η συνέχεια του άρθρου στον "Ριζοσπάστη")

Παιδεία και Κοινωνία

Εκτενές αφιέρωμα στο θέμα της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και τη λήξη των συμβάσεων των εργαζόμενων σε αυτές έκανε την Κυριακή 26/10/2008 η εφημερίδα "Αυγή" στο ένθετό της "Παιδεία και Κοινωνία".

Αναλυτικά παραθέτουμε τα κυριώτερα, το εισαγωγικό άρθρο της δημοσιογράφου Ναυσικάς Τσιμά, τη συνέντευξη της διευθύντριας της Βιβλιοθήκης του Παντείου Ντίνας Κακκάλη, το άρθρο του συμβασιούχου βιβλιοθηκονόμου Γιώργου Κατσαμάκη και το κείμενο "Ξέρεις από ΕΣΠΑ" που δημόσιεύθηκε σε πολλά ελληνικά blog για λογαριασμό του Συλλόγου μας.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τη δημοσιογράφο Ναυσικά Τσουμή για τα αντανακλαστικά της σχετικά με τη σοβαρότητα του προβλήματος των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και την εφημερίδα "Αυγή" για τη συνεχή έμπρακτη υποστήριξη του ζητήματος των συμβασιούχων και της μη χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών

Κινδυνεύουν οι Βιβλιοθήκες στα Πανεπιστήμια

Οι βιβλιοθήκες των ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας βρίσκονται ενώπιον δυσάρεστων εξελίξεων. Μέχρι τώρα, υποβοηθούμενες για χρόνια ως επί το πλείστον από ευρωπαϊκούς πόρους, είχαν καταφέρει όχι απλώς να ορθοποδήσουν αλλά να επιδείξουν μία αξιόλογη δραστηριότητα. Τώρα κινδυνεύουν. Μετά τη λήξη ορισμένων ευρωπαϊκών προγραμμάτων εύλογα θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση θα αναλάμβανε την ευθύνη να καλύψει το κόστος από τον τακτικό προϋπολογισμό για να συνεχισθεί και να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο ένα κρίσιμο έργο για την παραγωγή γνώσης στην Ελλάδα. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμία επίσημη δέσμευση και οι βιβλιοθήκες αφήνονται στην τύχη τους.
Παράλληλα, σε δύο μήνες από τώρα, οι 380 συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε αυτές απειλούνται να μείνουν άνεργοι. Οι περισσότεροι είναι νέοι ηλικίας 30 και κάτι, με αξιόλογα τυπικά προσόντα, όπως τα πτυχία και κυρίως με ουσιαστικά προσόντα, που είναι η πολύχρονη ενασχόληση με το αντικείμενο. Παρά τις κινητοποιήσεις του συλλόγου τους, παρά το γεγονός ότι το ζήτημα των βιβλιοθηκών έχει συγκεντρώσει πλήθος αντιδράσεων, οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι άγονται και φέρονται από τον Άννα στον Καϊάφα, δίχως σαφή, επίσημη απάντηση. Μαζί με αυτούς, άγεται και φέρεται εν τέλει, το ίδιο το μέλλον του τόπου. Πέρα από τις Βιβλιοθήκες που κινδυνεύουν να κλείσουν και τυπικά, επειδή στελεχώνονται αποκλειστικά από τέτοιου είδους συμβασιούχους, ακόμη και όσες απομείνουν, δεν θα μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων.
Για όλα αυτά συζητήσαμε με την κ. Ντίνα Κακάλη, Προϊστάμενη Διεύθυνσης στη Βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου, που γνωρίζει το πρόβλημα «από μέσα» και σε βάθος.
N.T.

Για να ζήσουν και να αναπτυχθούν οι Βιβλιοθήκες χρειάζονται σαφή δομή και σταθερή χρηματοδότηση

Mας λέει η κ. Ντίνα Κακάλη (Προϊσταμένη Διεύθυνσης στη Βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου)

- Θα μπορούσατε να μας πείτε πως έχει δημιουργηθεί το ζήτημα με τις βιβλιοθήκες;

- Το «πρόβλημα των βιβλιοθηκών», για να ονοματίσουμε με κάποιο τρόπο το ζήτημα, είναι πολυδιάστατο και, επιτρέψτε μου την έκφραση, περίεργο, καθώς ορισμένα του σημεία δεν ερμηνεύονται με απόλυτη διαφάνεια. Αυτό που ποτέ δε λύθηκε, φέρνοντας ως συνέπεια πληθώρα άλλων προβλημάτων, όπως π.χ. το τωρινό, είναι το ζήτημα της οργανωτικής τους δομής: να μπορούν δηλαδή, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας να προχωρήσουν στη σύσταση Οργανισμών των Βιβλιοθηκών, σαφώς δομημένων ως προς τη διεύθυνση και τα τμήματά τους, τις θέσεις που απαιτούνται για να λειτουργήσουν κλπ. Ως προς αυτή την κατεύθυνση, ένα μέρος της ευθύνης βαραίνει τα ίδια τα Ιδρύματα. Από την άλλη ωστόσο, ακόμη και όταν τα Ιδρύματα προσπάθησαν να βρουν μία λύση καταθέτοντας συγκεκριμένα σχέδια, αυτά γύρισαν πίσω -περίοδος 1998 έως το 2000- με την απάντηση ότι «περιμένουμε το προεδρικό διάταγμα για τις βιβλιοθήκες». Ποτέ δε βγήκε τέτοιου είδους διάταγμα και ως προς αυτό μόνο εικασίες μπορεί να κάνει κανείς: ίσως διάφορες δυνάμεις του Υπουργείου δεν το επέτρεψαν γιατί ήθελαν τις βιβλιοθήκες να λειτουργούν με μία άλλη μορφή, ή υπό άλλο φορέα... μόνο υποθέσεις κάνω, όπως καθένας θα μπορούσε να φανταστεί διάφορες αιτίες, αλλά ειλικρινά δε γνωρίζω, ούτε μπορώ να πω κάτι επίσημα.
Το σημαντικότερο εδώ είναι ότι, καθώς δεν υφίσταται σαφής δομή αυτού του είδους, στην πράξη μία βιβλιοθήκη παρεμποδίζεται στην πρόσληψη μόνιμου προσωπικού προκειμένου να λειτουργήσει. Το ισχύον καθεστώς μας αναγκάζει δυστυχώς, όποτε δίνεται η ευκαιρία, να καταφύγουμε σε σχέσεις εργασίας, για τις οποίες δεν είμαστε διόλου περήφανοι, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι πάγιες ανάγκες του χώρου. Έτσι λοιπόν, όπως την περίοδο 2000-2006 όμοια και την περίοδο αυτή, οι βιβλιοθήκες προσδοκούσαν ότι θα συνεχιστεί η χρηματοδότηση για να έχουν προσωπικό, έστω και με τέτοιου είδους συμβάσεις έργων, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της λειτουργίας τους -επαναλαμβάνω όμως, δίχως βέβαια αυτό να αποτελεί την καλύτερη λύση.

- Χρησιμοποιήσατε το ρήμα «προσδοκούσαν». Επρόκειτο για μία ελπίδα μόνο των ανθρώπων του χώρου, ή υπήρχαν βάσιμα στοιχεία που υποδείκνυαν ότι βάσει της λογικής, όντως θα κινηθούν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της χρηματοδότησης;

Θα σας περιγράψω τι συνέβη σε γενικές γραμμές και βγάλτε το δικό σας συμπέρασμα. Πριν από ένα χρόνο περίπου κληθήκαμε από το Σύνδεσμο Ελληνικών Βιβλιοθηκών να γράψουμε ορισμένα άρθρα, προτάσεις κλπ., σχετικά με το τι πρέπει να συνεχιστεί από τα έργα μας, ποιες καινοτόμες δράσεις πρέπει να περιλάβουμε κοκ. Πράγματι, εμείς κάναμε τέτοιου είδους εισηγήσεις για τα ανωτέρω ζητήματα και μπορώ να σας πω ότι οι Βιβλιοθήκες της χώρας ήταν από τους λιγοστούς φορείς που έδωσαν ένα σχέδιο ενιαίας μορφής, δηλαδή, όχι τι προτείνει το κάθε Πανεπιστήμιο ξεχωριστά, αλλά ένα κοινό πλάνο με στόχο την εύρυθμη λειτουργία των Βιβλιοθηκών. Όλο αυτό το υλικό εστάλη στο Υπουργείο. Εσείς τι θα υποθέτατε;

- Προφανώς ότι το Υπουργείο προτίθεται να αναλάβει δράση, λαμβάνοντας υπ΄ όψη όλα αυτά τα σχέδια, ειδεμή δε θα ζητούσε να του παραδοθεί κάτι τέτοιο.

Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μας. Τα χρήματα που δίνονται από το ΕΚΤ (Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο) αφορούν τη λεγομένη «ανάπτυξη και παροχή υπηρεσιών» και θα σας εξηγήσω τι εννοώ, ώστε να δείτε πώς επανερχόμαστε στο πρόβλημα περί προσωπικού, που είναι και το σπουδαιότερο.
Οι βιβλιοθήκες τα προηγούμενα χρόνια χρηματοδοτήθηκαν -εκτός από τον τακτικό προϋπολογισμό των ιδρυμάτων- από τα κοινοτικά κονδύλια διαφόρων προγραμμάτων: κύρια από το ΕΤΠΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης) και το ΕΚΤ. Από το πρώτο προέρχονταν οι δαπάνες για κτιριακό και εξοπλισμό ενώ από το δεύτερο, ο εμπλουτισμός με υλικό (βιβλία, περιοδικά και βάσεις δεδομένων) όπως επίσης η ανάπτυξη και παροχή υπηρεσιών. Όταν άρχισαν να παρέχονται χρήματα μέσω των διαφόρων φάσεων του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, η προτεραιότητα κάθε Βιβλιοθήκης ήταν να χτιστεί το κτήριο και να αγοραστεί ο εξοπλισμός. Δηλαδή τότε χτίστηκαν πολλές βιβλιοθήκες εξαρχής. Παράλληλα, η κάθε βιβλιοθήκη ανάλογα με το στάδιο που είχε ξεκινήσει και το στάδιο που βρισκόταν, κατέθετε σχέδιο για τις αντίστοιχες ανάγκες της, εξοπλισμό, προσωπικό κοκ.
Από εκεί και πέρα, μπορεί να πει κάποιος ότι υφίσταται η δυνατότητα να συνεχιστεί η παροχή του εξοπλισμού καθεαυτού, μέσω διεκδίκησής του από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μπορούμε επίσης να εξασφαλίζουμε τα περιοδικά και τα βιβλία. Δεν ξέρω το ακριβές ποσό που θα μπορούσε να πάρει η κάθε βιβλιοθήκη ή τι αυξήσεις μπορεί να έχει αυτό το κονδύλι, αλλά σε μία πρώτη φάση καλύπτονται. Όλα λοιπόν όσα αφορούν το άψυχο υλικό -μη λαμβάνοντας υπόψη την κρίση, καθώς πολλά πράγματα που έχουν υποτίθεται εξασφαλιστεί, το κράτος τα παίρνει πίσω- ας πούμε ότι αυτή τη στιγμή μπορούμε να συνεχίσουμε να τα κάνουμε. Αγχωνόμαστε βέβαια κάθε φορά μήπως π.χ. κάποιος πάρεδρος δεν εγκρίνει την πληρωμή των συνδρομών λόγου χάρη, αλλά ας πούμε για να διευκολύνουμε τη συζήτηση, ότι καλύπτονται.

- Και το έμψυχο υλικό, το προσωπικό;

Οι υπηρεσίες όμως, οι διάμεσοι για την παροχή όλου αυτού του υλικού στους πιθανούς χρήστες, δεν εξασφαλίζονται από άποψη κρατικών παροχών, καθώς είναι ένα έξοδο που από τη μια δεν το εντάσσουν στον κρατικό προϋπολογισμό και από την άλλη τα Πανεπιστήμια δε μπορούν να πληρώνουν ʽέκτακτοʼ κατά κάποιο τρόπο προσωπικό. Η ευελιξία που μας έδιναν οι κοινοτικοί πόροι ήταν ακριβώς στην πρόσληψη και απασχόληση αυτών των ανθρώπων, των οποίων η παρουσία και η προσφορά είναι ανεκτίμητη, με δεδομένο βέβαια ότι παρέμενε το πρόβλημα της ελλιπούς ύπαρξης μόνιμου προσωπικού.

- Δηλαδή χωρίς τα κοινοτικά προγράμματα να εξασφαλίζουν την τακτική μισθοδοσία των ανθρώπων αυτών, δεν διασφαλίζεται το ανθρώπινο δυναμικό το οποίο, να το πω σχηματικά, μεσολαβεί μεταξύ του ανθρώπου ο οποίος μπαίνει σε μία βιβλιοθήκη και του βιβλίου που βρίσκεται στο ράφι;

Ακριβώς! Δεν υπάρχει τακτικό κονδύλι στον κρατικό προϋπολογισμό για αυτά τα πράγματα και απλώς, μη μπορώντας να κάνουμε διαφορετικά, βολευόμασταν με αυτή την κατάσταση. Γιατί όπως σας είπα οι άνθρωποι αυτοί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της κάθε βιβλιοθήκης, κιʼ όχι απλώς ένα κομμάτι έργου, που ήταν εξαρχής το πρόσχημα για να απασχοληθούν. Το μόνο που δε ʽβολεύτηκεʼ, και γίνεται τώρα αντιληπτό από τον πολύ κόσμο, είναι το ίδιο το μέλλον των βιβλιοθηκών.

- Ποια είναι τα προβλήματα που δημιουργούνται στη λειτουργία και το έργο των βιβλιοθηκών;

Εμείς έχουμε προσλάβει 9 άτομα αυτή τη στιγμή και κάποιοι από αυτούς εργάζονται ήδη πέντε χρόνια. Στα συνολικά 25 άτομα που εργάζονται στη βιβλιοθήκη μας, μιλάμε για το 1/3. Αυτό μεταφράζεται ως κατάργηση του 1/3 τουλάχιστον των υπηρεσιών που παρέχουμε. Όσοι απομείνουν να δουλέψουν, έχουν να εξυπηρετήσουν 13.500 ενεργούς χρήστες της βιβλιοθήκης, εν δυνάμει 18.000 που είναι οι συνολικά εγγεγραμμένοι στο Πάντειο και στα νούμερα αυτά δεν τολμούμε να προσθέσουμε όσους έχουν τελειώσει. Φανταστείτε τι έχει να γίνει. Εδώ τώρα, ίσα-ίσα που προλαβαίνουμε να επανατοποθετούμε τα βιβλία στα ράφια...
Ακόμη και το μόνιμο προσωπικό που έχουμε εδώ κιʼ αυτό δεν ήταν εξαρχής έτσι. Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε όπως τα παιδιά αυτά, την εποχή που εδώ υπήρχαν μόνο κλειστά ράφια. Εμείς είχαμε την τύχη να βγει ένας σχετικός Νόμος όπου και έγιναν οι συμβάσεις μας αορίστου χρόνου ή μόνιμες. Δεν συμβαίνει δυστυχώς το ίδιο με τη δική τους περίπτωση και αγωνιούμε κάθε φορά με τα έργα. Ευχή μας είναι να άνοιγαν κάποιες θέσεις στις βιβλιοθήκες, να αλλάξουν επιτέλους τα οργανογράμματα των βιβλιοθηκών.
Οι συμβασιούχοι αυτοί πρέπει να έχουν την αμέριστη συμπαράσταση όλων μας και στο δικό μας Πανεπιστήμιο, από όσο γνωρίζω, την έχουν. Δεν είναι ότι ανησυχούν απλώς οι άνθρωποι της επιστημονικής ή όποιας άλλης κοινότητας, μη χάσουν τα περιοδικά τους επί παραδείγματι. Γνωρίζουν ότι μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε. Διαφορετικά, τι να φτιάξουμε και τι να προσφέρουμε στους χρήστες των βιβλιοθηκών; Κάνουμε σήμερα ένα καλό και αύριο το παίρνουμε πίσω; Δεν έχει νόημα.
Δεν πρέπει να στηριζόμαστε μόνο στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις

- Πως νομίζετε ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα;

Προσωπική, ταπεινή άποψη είναι ότι σε τέτοια θέματα, δεν πρέπει να στηριζόμαστε σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Η χρηματοδότηση σου δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσεις ένα σχέδιο, μία καινοτομία. Αν εκμεταλλευτείς την περίσταση και φτιάξεις στην πράξη κάτι που βλέπεις ότι αποδίδει, πρέπει μετά να γίνεται θέμα της δικής σου εσωτερικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, παύει να είναι κάτι το ʽνέοʼ και έχει εξελιχθεί σε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που εσύ, σαν κράτος οφείλεις να υποστηρίξεις τη λειτουργία του. Οι Βιβλιοθήκες κέρδισαν αυτό το στοίχημα, αλλά η ισχύουσα κατάσταση είναι μία δίνη που στο τέλος θα καταπιεί τα πάντα, αν δε μπει μία τάξη. Τάξη σημαίνει σαφή οργάνωση των βιβλιοθηκών και κατʼ επέκταση σταθερό περιβάλλον εργασίας. Σημαίνει ακόμη μέριμνα και σταθερή χρηματοδότηση από τον τακτικό προϋπολογισμό σε ότι αποτελεί αδιαμφισβήτητη ανάγκη, όπως είναι το προσωπικό. Είναι ακριβώς αυτές οι σταθερές συνθήκες, που θα δώσουν ένα αντίστοιχα σταθερό αποτέλεσμα, πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε πράγματα. Εφόσον φυσικά μας ενδιαφέρει ως κράτος η οποιαδήποτε επένδυση στον τομέα της Παιδείας του τόπου μας.

- Οι άνθρωποι αυτοί, εκτός των άλλων, συμμετείχαν και στην διαδικασία ψηφιοποίησης;

Θα σας εξηγήσω τι συμβαίνει με τη διαδικασία ψηφιοποίησης και τι ισχύει, είτε πρόκειται για σύγχρονα κείμενα όπως π.χ. οι διατριβές, είτε για ιστορικής αξίας τεκμήρια, ένα δηλαδή πολύ μεγάλο κομμάτι ανεκτίμητης αξίας του πολιτιστικού μας πλούτου ευρισκόμενο αυτή τη στιγμή στις βιβλιοθήκες μας.
Από τη στιγμή που η ψηφιοποίηση αποφασιστεί και χρηματοδοτηθεί, μπορείς ως φορέας να κάνεις δύο πράγματα: να αναθέσεις το έργο σε μία εταιρία μέσω διαγωνισμού ή, να χρησιμοποιήσεις το δυναμικό που διαθέτεις, προστρέχοντας ίσως ή όχι, για ένα τμήμα μόνο του έργου σε εταιρία.
Μία εταιρεία μπορεί πράγματι να αναλάβει ένα έργο, να το φέρει εις πέρας εντός προθεσμιών και το αποτέλεσμα ίσως να είναι αξιοπρεπές. Τίθεται εδώ το εξής ερώτημα: πώς μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα του αποτελέσματος αυτού; Είσαι σίγουρος δηλαδή, ότι αυτός που έχει πάρει το υλικό, δεν έχει κάνει κάποιο λάθος; Εσύ όταν το δεις το λάθος είναι δικό σου και σου δίνεται η δυνατότητα να το διορθώσεις. Μιλώ εδώ, για μία τελείως διαφορετική αντιμετώπιση της δουλειάς που έχεις να κάνεις, η οποία περιλαμβάνει μία αγωνία για υψηλή ποιότητα του προσφερόμενου αποτελέσματος σε κάθε του πτυχή. Εντάξει, κάποιοι θέλουν να γίνεται πολύ γρήγορα μία δουλειά, οπότε δε έχουν τέτοιου είδους στάνταρτ: λένε ʽεγώ αυτά θέλω, θα το δώσω σε μία εταιρία, θα ξεμπερδέψω, δε θα απασχολώ προσωπικόʼ κλπ. Υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά.
Από την άλλη γιατί να μην αξιοποιήσεις τους καθʼ όλα, από άποψη σπουδών, ικανούς ανθρώπους που ήδη έχεις; Η επιλογή αυτή προσφέρει απείρως περισσότερα πλεονεκτήματα. Καταρχάς το δικό σου δυναμικό έχει τη δυνατότητα να ελέγξει άμεσα την εργασία που πρόκειται να πραγματοποιηθεί και να διορθώνει λάθη ανά πάσα στιγμή. Έπειτα έχεις μία ομάδα εκπαιδευμένη, η οποία μέσα από την πρακτική διαδικασία έχει προάγει τις δεξιότητες και τις γνώσεις της στο βέλτιστο και κατά συνέπεια είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμη να εξελίξει και άλλα έργα προς την ίδια κατεύθυνση. Όλα δε τα παραπάνω πραγματοποιούνται με ελάχιστο κόστος.

- Μπορείτε να μου δώσετε κάποιο παράδειγμα;

Επιτρέψτε μου να σας εκθέσω εν συντομία αυτό που συνέβη σχετικά με την ψηφιοποίηση στη δική μας βιβλιοθήκη. Θέλαμε εδώ να φτιάξουμε ένα ψηφιακό αποθετήριο, τον Πάνδημο. Χρειαζόμασταν δύο επιπλέον άτομα, ένα με γνώσεις πληροφορικής και μία βιβλιοθηκονόμο, που όντως προσελήφθησαν ως ʽέκτακτοʼ προσωπικό και συνεργάστηκαν με όποιο άλλο δυναμικό είχαμε εδώ. Σας λέω με βεβαιότητα ότι, πέρα από το γεγονός ότι στήσανε αυτή την ψηφιακή βιβλιοθήκη σχετικά γρήγορα, δούλεψαν για πολύ περισσότερα πράγματα στο χώρο μας. Μα και η ψηφιακή μας βιβλιοθήκη δε σταμάτησε στο σημείο που είχε φτάσει: καλύψαμε στην αρχή τις μεταπτυχιακές εργασίες και τις διατριβές.
Αφού αυτή η διαδικασία απέκτησε ενός είδους τακτικότητα και έγινε γνωστή στο Πανεπιστήμιο, αρχίσαμε να ψηφιοποιούμε και ελληνικά περιοδικά, όπως π.χ. την Ουτοπία ή τα Σύγχρονα Θέματα. Θα μπορούσαμε λέγοντας τα περιοδικά αυτά να τα δώσουμε σε μία εταιρία. Αφενός δεν υπήρχε λόγος γιατί το προσωπικό εδώ, είχε ήδη την απαραίτητη τεχνογνωσία. Αφετέρου είχαμε τη δυνατότητα να παντρέψουμε το μεράκι δύο χώρων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Περιοδικά όπως αυτά που ανέφερα μόνο στο οικονομικό όφελος δεν αποσκοπούν. Επιβιώνουν αποκλειστικά από την αγάπη των ανθρώπων-επιστημόνων που τα δημιούργησαν για τη γνώση. Αυτή τη γνώση επιζητούν να την κοινοποιήσουν, να τη μοιραστούν με άλλους ανθρώπους, παρόμοιων ερευνητικών ανησυχιών. Εμείς από την άλλη επιθυμούμε ο κάθε χρήστης να έχει άμεση πρόσβαση στο υλικό της βιβλιοθήκης, ώστε να διευκολυνθεί στη μελέτη του και όχι να κάθεται να ψάχνει το κάθε ράφι για το τάδε ή δείνα άρθρο, που μπορεί και να μην το βρει ποτέ.
Έτσι τα συνδυάσαμε: μεταξύ αυτών που προσφέρουν τη γνώση και αυτών που την επιζητούν, μεσολαβούμε εμείς που θέλουμε να είναι η αλληλεπίδραση αυτή εφικτή και, μέσω της τεχνολογίας των ηλεκτρονικών υπολογιστών, απεριόριστα ανεμπόδιστη. Αν πηγαίναμε σε μία εταιρία, το κόστος για την ψηφιοποίηση των περιοδικών αυτών θα ήταν μάλλον μεγάλο. Ποιο είναι το κόστος τώρα; Μηδενικό ή, αν το θέλετε, ισοδυναμεί με την πληρωμή δύο νέων ανθρώπων που βρήκαν δουλειά.

- Είναι αυτό το επίπεδο κατάρτισης που τους έχει κάνει πλέον αναντικατάστατους; Δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ʽας φύγουν αυτοί οι συμβασιούχοι και θα βρούμε λύση στο μέλλον παίρνοντας άλλους;

Θα σας απαντήσω πάλι με ένα δικό μας παράδειγμα. Έχουμε εδώ στη βιβλιοθήκη μας μία συνάδελφο με εξαιρετικές γνώσεις, η οποία εργάζεται κύρια στην επιλογή και καταλογογράφηση του οπτικοακουστικού μας υλικού. Εκτός από αυτό όμως, προσφέρει και την ακόλουθη υπηρεσία στη βιβλιοθήκη (και αφήνω στον καθένα να εκτιμήσει τη σπουδαιότητά της): είναι υπεύθυνη ανάπτυξης των υπηρεσιών για άτομα με προβλήματα μερικής ή ολικής όρασης. Αυτό δεν ήταν διόλου εύκολη υπόθεση. Η συνάδελφος πήγε καταρχάς σε σεμινάρια και έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση. Ψάξαμε μαζί να εντοπίσουμε τα άτομα αυτά -περί τα 15 τον αριθμό υπολογίζεται ότι υπάρχουν στο Πανεπιστήμιό μας. Έχουμε φθάσει σε ένα σημείο που αφενός την εμπιστεύονται, αφετέρου γνωρίζει τις διαδικασίες για να τα διευκολύνει, είτε στέλνοντας στον Οίκο Τυφλών τα μαθήματά τους για να μετατραπούν σε ακουστικό υλικό, είτε να έρθει σε επαφή με τους εκδότες, ώστε να μας παραδίδουν το υλικό σε μορφή που να διαβάζεται από τα δικά μας μηχανήματα, ακόμα και να εκτυπώνει σε Braille τις σημειώσεις των μαθημάτων τους. Τα όσα διδάχτηκε από τα παιδιά αυτά και τα όσα είναι σε θέση να τους προσφέρει, αποτέλεσμα μίας διαρκούς προσπάθειας, όπως επίσης η αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης δεν αντικαθίστανται.
Αύριο είναι δυνατόν αυτό το άτομο να μην υπάρχει. Ποιος πιστεύετε ότι θα κάνει αυτή τη δουλειά, χωρίς να μείνει πίσω η δική του; Είναι μία υπηρεσία που κλείνει και πολύ δύσκολα θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί εκ νέου -πέρα από το γεγονός ότι είναι μάλλον αστείο να επιστρέφεις στην αφετηρία διαδρομών που έχεις ήδη διανύσει, για να τις περπατήσεις ξανά.

- Οι εργαζόμενοι αυτοί έφτιαξαν ένα Σύλλογο από όσο γνωρίζω που οδήγησε το θέμα στο Υπουργείο και από ότι άκουσα δόθηκαν κάποιες υποσχέσεις. Τι πιστεύετε ότι ισχύει από όλα αυτά;

Ναι, έφτιαξαν έναν εξαιρετικά δραστήριο Σύλλογο χάρη στις ενέργειες του οποίου κοινοποιήθηκε το πρόβλημα. Τους έχουν υποσχεθεί διαφόρων ειδών πράγματα. Ομιχλώδης κατάσταση: από τη μια υπόσχονται κάτι, από την άλλη το αναιρούν. Εφησυχάζουμε για λίγο καιρό και μέχρι να καταλάβεις ότι τίποτε δεν πρόκειται να γίνει, πολύτιμος χρόνος αποτελεί ήδη παρελθόν.

- Επίσημα δηλαδή, στην πράξη δεν υφίσταται κάποια γραπτή δέσμευση;

Στην πράξη δεν ισχύει τίποτε, εκτός από κάποιες τελευταίες υποσχέσεις που δόθηκαν μετά την πανελλαδική κινητοποίηση και την απήχηση της διαμαρτυρίας που έφθασε πέρα από τις βιβλιοθήκες και στα πανεπιστήμια. Ό,τι πιο επίσημο έχουμε είναι το τελευταίο έγγραφο από το Υπουργείο, το οποίο συμπληρώσαμε και στείλαμε πίσω για το ποιες είναι οι θέσεις που ζητάμε. Και σε αυτή την περίπτωση όμως γινόταν λόγος μόνο για τους εργαζόμενους στη Βιβλιοθήκη. Να συμπληρώσουμε εδώ ότι το ίδιο πρόβλημα έχουν και άλλοι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια που λήγουν τα έργα τους και κατʼ επέκταση οι συμβάσεις τους. Για όσους έχουν απομείνει, το Δεκέμβριο του 2008, εκπνέει κάθε δυνατότητα απασχόλησής τους.
Για να ολοκληρώσω, σε ό,τι αφορά το θέμα των συναδέλφων μου θέλω να πω το εξής: θεωρώ ότι εργάζονται υπό συνθήκες αντιεπαγγελματικές και ανεπίτρεπτες, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα όσα προσφέρουν. Μέσα από τις συμβάσεις αυτές, παρά το γεγονός ότι απασχολούνται χρόνια σε θέσεις αυξημένων ευθυνών και καλύπτουν πάγιες ανάγκες, στερούνται κάθε δικαιώματος που προβλέπει ο υπαλληλικός κώδικας. Δε μπορούν για παράδειγμα να γίνουν προϊστάμενοι, αν και έχουν όλα τα προσόντα. Είναι δυστυχώς αυτοί τα πρώτα τραγικά θύματα μίας ολέθριας πολιτικής χρόνων και αν δεν αλλάξει κάτι, τα χειρότερα έπονται.

Συνέντευξη στη Nαυσικά Tσιμά

Μόνο Σταύρο σε λένε, μόνο Σταύρο...

Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες σε Μαρασμό & «Παράπλευρες Απώλειες»
Πριν από λίγους μήνες ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε τη μη περαιτέρω χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από ευρωπαϊκά προγράμματα. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς «βαρβάρους»; Ξέχασε να ανακοινώσει την εύλογη ανάληψη της χρηματοδότησής τους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Συνολικά 350 εργαζόμενοι στο τέλος του χρόνου θα μείνουν στην αγορά συναθροισμένοι... και άνεργοι. Αυτό βέβαια είναι μια παράπλευρη απώλεια. Η βασική απώλεια είναι ότι μετά τα εγκαίνια και τις παράτες και τα δελτία τύπου, οι ελληνικές κυβερνήσεις αφήνουν στην κακή τους τύχη τις βιβλιοθήκες, γκρεμίζουν ό,τι έγινε και ανακόπτουν τα σχέδια για το μέλλον. Η αγωνία για τους «ναούς της γνώσης» και την τύχη τους στη δεδομένη συγκυρία δεν είναι συντεχνιακός συνδικαλισμός. Είναι καημός και οργή για ό,τι εύκολα έγινε και εύκολα καταστρέφεται. Η κατάρρευση των βιβλιοθηκών δεν είναι απότοκος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, αλλά θύμα μιας κακώς εννοούμενης οικονομικής πολιτικής συγκράτησης των δαπανών.
Η ανάπτυξη των βιβλιοθηκών τα τελευταία 15 χρόνια υπήρξε στην Ελλάδα εξαιρετικά σημαντική. Με γρήγορα αντανακλαστικά, φιλοδοξία και αυτοπεποίθηση εκσυγχρονίστηκαν σχεδόν πρωτοπορώντας, για τα ελληνικά δεδομένα των δημόσιων υπηρεσιών. Ως βασικοί πυλώνες αυτού του φαινομένου λειτούργησαν η εκπαίδευση των βιβλιοθηκονόμων, καθόλου τεχνοφοβική εξαρχής, και οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στήριγμα και τη βασική αδυναμία της αλλαγής που επιτεύχθηκε.
Η πολιτική βούληση για την ανάπτυξη των βιβλιοθηκών δεν είναι άδικο να θεωρηθεί ως συνεπακόλουθη της δυνατότητας που τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης έδωσαν στη βελτίωση της εκπαίδευσης. Δεν υπήρξε κεντρική επιλογή που επιτέλους βρήκε κάποια στιγμή τους πόρους για να επιτευχθεί. Τούτο σημαίνει πως τα χρόνια που πέρασαν με ξένη κυρίως χρηματοδότηση ασκήθηκε πολιτική βιβλιοθηκών, αναπτύχθηκαν δράσεις και υπηρεσίες που με τη σειρά τους καλλιέργησαν προσδοκίες και απαιτήσεις. Εγκαίνια εγκαινίων οργανώθηκαν σε σχολικές, δημόσιες, παιδικές, κινητές, νοσοκομειακές και ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καλλιεργώντας αυτή την αισιοδοξία που όπως αναφέρθηκε εδράστηκε στο χώρο των βιβλιοθηκονόμων: τα πράγματα αλλάζουν, και αλλάζουν δυναμικά.
Η «εύκολη» χρηματοδότηση
Η αλλαγή στο τοπίο επήλθε σταδιακά τα τελευταία χρόνια, όταν εύλογα η Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησε να μετακυλιστούν τα κονδύλια στις καινοτόμες δράσεις και να αναλάβουν τα ίδια τα κράτη τα πάγια έξοδα των δράσεων που υλοποιήθηκαν. Οι σχολικές βιβλιοθήκες πάτησαν άδοξα φρένο, σταμάτησαν να δημιουργούνται καινούριες, το υλικό τους δεν εκσυγχρονίστηκε και το ειδικευμένο προσωπικό που τις έστησε και της λειτούργησε βρήκε ανοιχτή μονάχα την πόρτα της εξόδου. Το ίδιο λίγο ως πολύ έγινε με τις παιδικές (Κέντρο παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου), τις νοσοκομειακές (συνάδελφοι σε αυτές καταγγέλλουν ότι πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων έχουν οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσω κωδικών που δίνονται με το αζημίωτο από τις φαρμακευτικές εταιρίες) και τις δημοτικές ή τις δημόσιες..
Η «εύκολη» χρηματοδότηση ενώ βελτίωσε τις υποδομές και «απασχόλησε» δεκάδες βιβλιοθηκονόμους, ακριβώς επειδή στηρίχθηκε στη χωρίς πολιτική βούληση και σχεδιασμό επίδειξη, δεν επέτρεψε όλα αυτά τα χρόνια να τεθούν επί τάπητος και να λυθούν μια σειρά από δομικά προβλήματα των βιβλιοθηκών. Η λήξη των χρηματοδοτήσεων βρήκε τις βιβλιοθήκες με περισσότερα προβλήματα, τα οποία ενισχύθηκαν από τις αυξημένες απαιτήσεις που ήρθαν ως απότοκο της ανάπτυξης.
Ατμομηχανή εξαρχής αυτής της ανάπτυξης των βιβλιοθηκών υπήρξαν οι ακαδημαϊκές. Από τις αρχικές αναδρομικές καταλογογραφήσεις σε ειδικά λογισμικά και καταλόγους στο διαδίκτυο περάσαμε στις υπηρεσίες για άτομα με μερική ή ολική τύφλωση και στη συνέχεια στα ιδρυματικά αποθετήρια και τη ψηφιοποίηση υλικού. Η αδιάλειπτη χρηματοδότηση και οι νέες δράσεις δημιούργησαν κλάσεις συμβασιούχων που εργάστηκαν άοκνα και που υποστήριξαν με τις αυξημένες πια γνώσεις τους τα νέα δεδομένα. Η γενικότερη κοινωνική και πολιτική πίεση επέτρεψε σε αυτούς να αποκτήσουν μόνιμη σχέση εργασίας με τα ιδρύματα, στα οποία για χρόνια εργάστηκαν. Έτσι πάλι με έμμεσο τρόπο οι βιβλιοθήκες άρχισαν να στελεχώνονται σχεδόν αξιοκρατικά, αφού η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε στην υποστήριξη των έργων έμεινε σε αυτές μαζί με τους φορείς της.
Και ενώ σήμερα οι απόφοιτοι των τμημάτων βιβλιοθηκονομίας βραβεύονται επίσημα με το χάλκινο μετάλλιο ανεργίας από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (με όλες τις δόλιες αδυναμίες ρεαλιστικού υπολογισμού αυτών των στοιχείων), τα έργα συνεχίζονται και οι προκηρύξεις νέων θέσεων εργασίας έχουν σχεδόν παγώσει προ πολλού. Στις ελάχιστες προκηρυχθείσες θέσεις συνωστίζονται εκατοντάδες βιογραφικά, μεταπτυχιακά, προϋπηρεσίες και γλώσσες. Οι βιβλιοθήκες ούτε με τις περιβόητες «σκούπες» μονιμοποιήσεων έχουν αυτή τη στιγμή επαρκές προσωπικό. Οι υπηρεσίες αυξήθηκαν, οι χρήστες τους επίσης.
Η στροφή του 21ου αιώνα και δη μετά το ολυμπιακό παραλήρημα αποδείχτηκε εξαιρετικά απότομη και επικίνδυνη. Στις αρχές του 2008 ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε τη λήξη της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από 1/1/2009. Δεν δεσμεύτηκε και ακόμη δεν το έχει πράξει ούτε για την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν 380 εργαζόμενους στο (άσχημο) τέλος της εργασιακής τους ομηρίας.
Αναπτύχθηκε και αυτό-οργανώθηκε μια συλλογικότητα των εργαζόμενων αυτών (ο Σύλλογος Συμβασιούχων Εργαζόμενων στις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες), οι οποίοι θέσαμε ως στόχο της δράσης μας την ανάδειξη στη Βουλή και τον Τύπο των συνεπειών αυτής της εξέλιξης. Η τρίτη κλάση συμβασιούχων, που εργάζονται ως 4-5 χρόνια στις νέες δράσεις των βιβλιοθηκών καλύπτοντας παράλληλα και τις πάγιες ανάγκες προσωπικού, μετράει αντίστροφα στην ηλικία των 30+ τις μέρες της απόλυσης. Αγωνιά όμως, μαζί με τους διδάσκοντες, τις διοικήσεις των βιβλιοθηκών, το μόνιμο και αορίστου διαρκείας προσωπικό τους, εξίσου για την επιβίωση του οικοδομήματος που με έξοδα και κόπο έχει χτιστεί.
Δεκαοχτώ ερωτήσεις στη Βουλή και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από 23 βουλευτές όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αρθρογραφία στον εθνικό, ειδικό και τοπικό τύπο, στάσεις εργασίας και συναντήσεις με αρμοδίους δεν είναι τίποτα άλλο παρά κραυγή αγωνίας για όσα γνωρίζουμε πως θα συμβούν. Βιβλιοθήκες περιφερειακών ιδρυμάτων που «απασχολούν» μόνο συμβασιούχους θα κλείσουν. Το ωράριο λειτουργίας των βιβλιοθηκών αντί να επεκταθεί κι άλλο, θα μειωθεί. Οι τελευταίες δράσεις θα σταματήσουν και οι πάγιες λειτουργίες θα υποστηρίζονται ανεπαρκώς από το υπόλοιπο προσωπικό που κατά μέσο όρο θα είναι το 60% του υπάρχοντος σήμερα.
Το ΥΠΕΠΘ από την αρχική ρήση «περί μη επιλεξιμότητας των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών» για χρηματοδότηση, μέσα στον Ιούνιο πέρασε στην υπόσχεση τουλάχιστον για μετατροπή των συμβάσεων έργου σε αορίστου διαρκείας και ζήτησε ακριβή αριθμό εργαζομένων. Η Μονάδα Ολικής Ποιότητας Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών συγκέντρωσε τα στοιχεία και τα έστειλε στην Ειδική Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ, την κ. Κεφαλληναίου. Ο Σεπτέμβριος έφερε, στο 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, τον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ κ. Πανδρεμένο, ο οποίος υποσχέθηκε νέες 8μηνες συμβάσεις εργασίας από 1/1/2009 και μέσα στο επόμενο (εκλογικό) έτος διαδικασίες για μονιμοποίηση. Πριν από λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μας η απάντηση της αρμόδιας επιτρόπου κας Hubner σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη για το θέμα: οι βιβλιοθήκες είναι επιλέξιμες, το κράτος επιλέγει τις δράσεις που θα χρηματοδοτηθούν. Τέλος, σε δελτίο τύπου του ΥΠΕΠΘ με ημερομηνία 7 Οκτωβρίου 2008, στην ομιλία του υπουργού κ. Στυλιανίδη στην εκδήλωση της «Συνόδου των ελληνικών πανεπιστημίων για τα 25 χρόνια έρευνας και προσφοράς στην εκπαίδευση και την ανάπτυξη της χώρας» μεταξύ άλλων αναγράφονται τα εξής: «...Έχει διασφαλιστεί επίσης η συνέχιση της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και των γραφείων διασύνδεσης...».
Όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμη δεν είναι δυστυχώς ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Μηρυκάζοντας ψελλίσματα το Υπουργείο Παιδείας δεν δεσμεύεται ούτε για οριστική λύση του ζητήματος των συμβασιούχων, ούτε για οριστική λύση του ζητήματος της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών. Ας κάνει τον κόπο ο υπουργός να μελετήσει την περίπτωση της Φινλανδίας. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την ολική οικονομική καταστροφή από τη διάλυση των εμπορικών σχέσεων μείωσε όλες τις δημόσιες δαπάνες και αύξησε αυτές της έρευνας, της παιδείας και των βιβλιοθηκών. Η Φινλανδία σήμερα επιβιώνει και πρωτοπορεί.
Ως άνεργοι με αναστολή περιμένουμε μια οριστική απόφαση και τη διεκδικούμε. Όχι μόνοι μας και όχι μόνο για εμάς. Η επένδυση στις βιβλιοθήκες είναι επένδυση στη γνώση, είναι επένδυση στην έρευνα, την παιδεία και τον πολιτισμό. Επί 15 χρόνια οι κυβερνήσεις προκάλεσαν προσδοκίες στο χώρο των βιβλιοθηκών. Οι δημόσιες, οι ακαδημαϊκές και οι σχολικές βιβλιοθήκες ισχυροποίησαν την παρουσία τους στην κοινωνία. Ζητούμε από την κυβέρνηση να υποστηρίξει εμπράκτως την αρχή, ότι η επένδυση στη γνώση και την παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον και να αναλάβει την ευθύνη για τη διαμόρφωσή του.
Φανταστείτε λοιπόν το αύριο: το Υπουργείο Παιδείας πάνω σε ένα κλαδί «μμμονάχο». Απέναντί του μια γενιά οργισμένη μονολογεί: «Δεν σε λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη. Μόνο Σταύρο σε λένε, μόνο Σταύρο...».

Γιώργος Κατσαμάκης*

Ξέρεις από ΕΣΠΑ;

Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες στο περιθώριο της ανάπτυξης

Είμαστε οι εργαζόμενοι στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες της χώρας με συμβάσεις ανάθεσης έργου, που βλέπουμε με θλίψη να γκρεμίζεται μπροστά μας ό,τι χτιζόταν τα τελευταία δώδεκα χρόνια με την κοινοτική χρηματοδότηση, επειδή το ΥΠΕΠΘ αποφάσισε να μην εντάξει τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών στο Δ΄ ΚΠΣ, αυτό που έγινε «γνωστό» στο ευρύ κοινό μέσα από το σλόγκαν «ξέρεις από ΕΣΠΑ;». Κι ο λόγος; Δεν υπάρχουν τα απαραίτητα κονδύλια (σημειώνουμε ότι το ΕΣΠΑ έχει ως κοινοτική συνδρομή 20,4 δισ. Ευρώ, τα οποία με την εθνική χρηματοδότηση αθροίζονται σε 32 δισ. Ευρώ) ή δεν κάναμε καλά τη δουλειά μας; Αντιθέτως όλα συγκλίνουν στο ότι τα τελευταία χρόνια οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες μέσα από τη σκληρή προσπάθεια όλων μας βρέθηκαν από την αφάνεια στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία.
Κι εμείς νομίζαμε ότι ξέραμε από ΕΣΠΑ. Βλέπαμε στην τηλεόραση το σποτ που πλασάρει όραμα και ανάπτυξη και νομίζαμε πως θα είμαστε κι εμείς ένα κομμάτι της. Δυστυχώς όμως, όταν τρέξαμε να ενημερωθούμε, όπως μας προτρέπει, μάθαμε:
- Μάθαμε ότι οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καταδικάζονται σε μαρασμό
- Μάθαμε ότι αναγκαστικά θα μειωθεί το ωράριο λειτουργίας τους, καθώς χάνουν μεγάλο κομμάτι του εργατικού τους δυναμικού
- Μάθαμε ότι πάνω από 350 περίπου (σύμφωνα με τη ΜΟΠΑΒ) εργαζόμενοι θα βρεθούμε στο δρόμο στο τέλος του τρέχοντος έτους, ενώ ήδη ξέραμε ότι το Υπουργείο από το 1983 έχει βάλει σε «αναμονή» τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες χωρίς να θεσμοθετεί τις απαραίτητες οργανικές θέσεις, ενώ την ίδια στιγμή βλέπαμε να ιδρύει ένα τμήμα ΑΕΙ και δύο ΤΕΙ, προκειμένου να παράγει εξειδικευμένους επαγγελματίες
- Μάθαμε την λέξη «απαξίωση», καθώς βλέπουμε τα έργα και τις καινοτόμες δράσεις τόσων ετών να θάβονται
- Μάθαμε τι σημαίνει πολιτική, καθώς οι απαντήσεις της κυβέρνησης σε σχετικές ερωτήσεις βουλευτών των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν μας έδωσαν να καταλάβουμε γιατί δεν χρηματοδοτούμαστε και αν υπάρχει ελπίδα να γίνει αυτό στο μέλλον
- Τέλος, μάθαμε ότι η αδιαφορία για τη δημόσια παιδεία ξεκινά από το πιο κομβικό σημείο της γνώσης και της έρευνας, τις βιβλιοθήκες
Φαίνεται πως το β-εσπάκι του υπουργείου δεν χωράει τους εργαζόμενους των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, οι οποίοι έχουν πάθει αγκύλωση στην άκρη του δρόμου κάνοντας οτοστόπ για την μετατροπή των συμβάσεων έργου σε αορίστου.
Τελ- ΕΣΠΑ- ντων, εμείς μάθαμε ότι θα Είμαστε Σύντομα Πολίτες Άνεργοι, εσείς ξέρετε από ΕΣΠΑ;

Οι Συμβασιούχοι Εργαζόμενοι των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών

Οι πρυτάνεις και οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες

Σε χθεσινό του άρθρο στην εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" ο Ηλίας Κουσκουβέλης, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αναφέρεται στην αυτονόητη ανάγκη στήριξης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών ως βασικού εργαλείου για την υποστήριξη του ερευνητικού έργου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όλο το άρθρο εδώ:

Ελπίδα για χιλιάδες συμβασιούχους από Λουξεμβούργο (απο τον Χρήστο Ζερβα στην Ελευθεροτυπία 9/10/2008)

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Ελπίδες ότι θα λήξει σύντομα η ομηρία δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων που αποκλείστηκαν από τις ρυθμίσεις του Προεδρικού Διατάγματος Παυλόπουλου «γέννησε» η χθεσινή συζήτηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο Λουξεμβούργο.

Η εξέλιξη της διαδικασίας μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη αποδυνάμωση των ρυθμίσεων Παυλόπουλου και στη δικαίωση των απολυμένων συμβασιούχων, μέσω των δικαστικών αποφάσεων που αναγνωρίζουν ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες!Κύριο θέμα της διαδικασίας ήταν η απάντηση στα εξής κρίσιμα ερωτήματα: Παρέχουν οι διατάξεις του Π.Δ. 164/2004 (Παυλόπουλου) αποτελεσματική προστασία των εργαζομένων συμβασιούχων (όπως επιβάλλει η κοινοτική οδηγία 1999/70/ΕΚ); Αποκλείονται επομένως άλλες ρυθμίσεις, όπως ο νόμος 2112/1920, τον οποίο πολλά ελληνικά δικαστήρια εφαρμόζουν αντί του Π.Δ. Παυλόπουλου, καθώς θεωρούν ότι παρέχει υψηλότερο επίπεδο προστασίας των συμβασιούχων;Τα ερωτήματα αυτά έθεσαν ενώπιον του ΔΕΚ, με προδικαστικές αποφάσεις τους, πολλά ελληνικά δικαστήρια. Οι Ελληνες δικαστές, με τον έμμεσο αυτό τρόπο, επιχειρούν να παρακάμψουν την τελευταία απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αλλά και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που έκριναν ότι μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001 δεν μπορεί να γίνει μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο αποφασίζεται επομένως από το ΑΣΕΠ και υπόκειται στην κρίση διοικητικών μόνο δικαστηρίων.Παρέμβαση και ΓΣΕΕΟι Ελληνες συμβασιούχοι και η ΓΣΕΕ που παρενέβη στη δίκη αντέκρουσαν τους ισχυρισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ελληνικής κυβέρνησης. Οι δικηγόροι Κων. Τοκατλίδης και Φωτ. Δερμιτζάκη που τους εκπροσώπησαν υποστήριξαν ότι ο νόμος του 1920, που προστατεύει πρωτίστως τη θέση εργασίας και καλύπτει όσους πληρούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αποτελεί ουσιαστικά το μοναδικό μέτρο, στο πλαίσιο του ισχύοντος ελληνικού δικαίου, που επιτυγχάνει τον σκοπό της οδηγίας.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην έντονη συζήτηση που διεξήχθη στο ακροατήριο, ισχυρίσθηκε κατ' αρχάς ότι η πρώτη αποτελεσματική ρύθμιση του προβλήματος της εκμετάλλευσης των συμβασιούχων στην Ελλάδα έγινε με το Π.Δ. Παυλόπουλου, ωστόσο αναγκάστηκε στο τέλος να παραδεχθεί πως και ο νόμος του 1920 προστατεύει εξίσου τους εργαζόμενους και ότι, πάντως, θα μπορούσε να εφαρμόζεται παράλληλα με το Π.Δ. Παυλόπουλου!Στις 4-12-2008 θα δημοσιευθούν οι προτάσεις της γενικής εισαγγελέως J. Kokott και μετά από λίγο διάστημα αναμένεται η έκδοση της απόφασης.Οι δύο Ελληνες δικηγόροι των εργαζομένων εμφανίστηκαν αισόδοξοι για την έκβαση της δίκης. Δήλωσαν χαρακτηριστικά ότι η διαδικασία κατέδειξε και πάλι την αδυναμία των μέτρων που έλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο της οδηγίας, για να προστατεύσει τους εργαζόμενους από καταχρήσεις.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/10/2008

Με το βλέμμα στο Ευρωδικαστήριο (απο την Ελευθεροτυπία, 8/10/2008)

Λύση με ευρωπαϊκό άρωμα περιμένουν περίπου 200.000 συμβασιούχοι που έχουν τώρα πια στραμμένες τις ελπίδες τους στο Ευρωδικαστήριο.

Στη δίκη που ξεκινά σήμερα θα εξετασθούν τρία προδικαστικά ερωτήματα που κατατέθηκαν στο Ευρωδικαστήριο από το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου και με την απόφαση που αναμένεται τους αμέσως επόμενους μήνες οι συμβασιούχοι και οι οικογένειές τους περιμένουν να δοθεί λύση στο «αλαλούμ» που έχει προκληθεί στην Ελλάδα, αφ' ενός με το διάταγμα Παυλόπουλου πριν από τέσσερα ακριβώς χρόνια με τους περιορισμούς και τα ασφυκτικά χρονικά όρια που έθετε για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων και αφ' ετέρου με τις αντιφατικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου. Δύο είναι τα βασικά ζητήματα για τα οποία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί.- Αν ήταν αναγκαία η θέσπιση του προεδρικού διατάγματος Παυλόπουλου για την προστασία των συμβασιούχων στο πνεύμα της Κοινοτικής Οδηγίας, αφού στην Ελλάδα υπάρχει από το 1920 ο νόμος 2112 που ρυθμίζει το θέμα των συμβάσεων προστατεύοντας τον εργαζόμενο, ορίζοντας ότι σε διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου που έχουν συναφθεί καταχρηστικά, η σύμβαση πρέπει να αναγνωρίζεται αυτομάτως ως αορίστου χρόνου. Είναι νομικά ορθό να ρυθμίζεται το θέμα των συμβασιούχων με το διάταγμα Παυλόπουλου (164/2004), που παρέχει περιορισμένη προστασία για τον εργαζόμενο, σε σχέση με τον προγενέστερο νόμο 2112/1920; Οπως είναι γνωστό, το διάταγμα Παυλόπουλου προβλέπει μεταξύ των άλλων ότι συμβάσεις πέραν του 24μήνου θεωρούνται άκυρες και ότι ο εργαζόμενος πρέπει να απολυθεί.- Μπορεί να σταθεί η ερμηνεία ότι το ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 103, παρ. 8) απαγορεύει παντελώς τη μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου ή η ειδοποιός διαφορά σε κάθε περίπτωση είναι αν ο εργαζόμενος καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες;Την αισιόδοξη πρόβλεψη ότι η απόφαση θα είναι ευνοϊκή για τους συμβασιούχους εξέφρασε χθες ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης, υπογραμμίζοντας ότι η απόφαση αυτή θα βάλει τέλος στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις και την αντιφατική στάση της ελληνικής Δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, δήλωσε ο κ. Παπαδημούλης, θα δοθεί ένα ισχυρό μάθημα στην κυβέρνηση της Ν.Δ., που συνεχίζει το έργο του ΠΑΣΟΚ, προσλαμβάνοντας ομήρους-συμβασιούχους, καταστρατηγώντας την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ενώ ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, η μόνη πολιτική δύναμη που πάλεψε για τη σωστή εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 99/70 στην Ελλάδα, θα βρίσκεται στο πλευρό των συμβασιούχων μέχρι την τελική δικαίωσή τους.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/10/2008

Θολό τοπίο με τη χρηματοδότηση (Αγγελιοφόρος, 22/9/2008)

Πλήγμα στο διάταγμα Παυλόπουλου (του Χρήστου Ζερβα απο την Ελευθεροτυπία, 22-09-2008)

Φύλλο Δευτέρας
22 - 09 - 2008


ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΥΠΕΡ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ

Πλήγμα στο διάταγμα Παυλόπουλου

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Ενα ακόμη καίριο πλήγμα στο προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου για τους συμβασιούχους αναστατώνει την κυβέρνηση, καθώς ανατρέπει πλήρως την πολιτική της.

Αυτή τη φορά «δράστης» είναι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

Με γνωμοδότησή του κάνει αποδεκτή απόφαση πολιτικού δικαστηρίου που δικαιώνει γυναίκα συμβασιούχο, υποχρεώνοντας τη διοίκηση να αποδεχτεί την επαναπρόσληψή της και την αναδρομική καταβολή των αποδοχών της.

Η εξέλιξη αυτή, όπως εκτιμούν πολλοί, ανοίγει πλέον τον δρόμο για την οριστική δικαστική δικαίωση χιλιάδων συμβασιούχων που έχουν μείνει μετέωροι από το 2004. Το τελειωτικό χτύπημα αναμένεται να δοθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που συζητά το θέμα στις 8 Οκτωβρίου, ύστερα από αλλεπάλληλα προδικαστικά ερωτήματα των ελληνικών δικαστηρίων.

Η συμβασιούχος υπάλληλος στον Δήμο Αγ. Στεφάνου είχε δικαιωθεί με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, τον Δεκέμβριο του 2006. Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι από 31-10-2003 διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου με τον δήμο συνιστούν ενιαία σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, αφού κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Η αγωγή της συμβασιούχου ασκήθηκε μετά τη θέσπιση του Π.Δ. Παυλόπουλου (164/2004), το οποίο δεν τη συμπεριέλαβε στις ρυθμίσεις. Το Πρωτοδικείο, ωστόσο, δεν έλαβε υπόψη του το επίμαχο Π.Δ., αλλά εφάρμοσε παλαιότερο νόμο (2112/1920), ως ευνοϊκότερο και ισοδύναμο μέτρο προς την ευρωπαϊκή οδηγία για τους συμβασιούχους.

Ο Δήμος Αγ. Στεφάνου έκανε αποδεκτή τη δικαστική απόφαση. Δεν άσκησε άλλα ένδικα μέσα και τοποθέτησε την υπάλληλο σε προσωποπαγή θέση εργασίας χειριστών υπολογιστών. Ομως ο αρμόδιος επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου επέστρεψε αθεώρητα τα εντάλματα πληρωμής της, με την αιτιολογία ότι τα πολιτικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να κρίνουν την ανακύψασα διαφορά εργασίας.

Η άποψή του αυτή δεν ήταν προσωπική. Στηριζόταν στην προηγούμενη απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (8-11-2006), η οποία απεφάνθη ότι μόνα αρμόδια να κρίνουν παρόμοιες διαφορές είναι το ΑΣΕΠ και τα διοικητικά δικαστήρια. Λίγους μήνες αργότερα (11-6-2007) η ολομέλεια του Αρείου Πάγου (με τη γνωστή τηλεδιάσκεψη) είχε κρίνει ότι οι συμβάσεις εργασίας με το Δημόσιο δεν μπορούν να μετατρέπονται δικαστικώς σε αορίστου χρόνου.

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους όμως δεν τις λαμβάνει υπόψη του! Θεωρεί ότι καλώς έπραξε ο δήμος και προσέλαβε την υπάλληλο, την οποία πρέπει να πληρώνει βεβαίως κανονικά το Δημόσιο. Και αυτό γιατί, όπως αναφέρει η γνωμοδότηση, η δικαστική απόφαση που τη δικαίωσε εκδόθηκε πριν από την έκδοση της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία όμως αφορά άλλους διαδίκους και άλλες διαφορές!

Η ανατροπή της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου είχε αρχίσει νωρίτερα. Τον περασμένο Απρίλιο το τριμελές συμβούλιο του Αρείου Πάγου, αρμόδιο για τη συμμόρφωση της διοίκησης προς δικαστικές αποφάσεις, διαπίστωσε ότι είναι παράνομη η άρνηση δήμου της Αττικής να εφαρμόσει αμετάκλητη απόφαση του Πρωτοδικείου που δικαίωσε συμβασιούχο!

Και όμως την ίδια εκείνη περίοδο ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Β. Νικόπουλος ζητούσε να διωχθεί πειθαρχικά ο συνδικαλιστής δικαστής Γ. Σαλάτας, επειδή εξέδωσε απόφαση ασφαλιστικών μέτρων υπέρ των συμβασιούχων! Προφανώς θα πρέπει τώρα να ζητήσει και πειθαρχική δίωξη των αρεοπαγιτών που «αγνόησαν» την απόφαση της Ολομέλειας...

«Η άρνηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου να συμμορφωθεί με αμετάκλητες αποφάσεις πολιτικών δικαστηρίων που δικαιώνουν συμβασιούχους παραβιάζει κάθε έννοια δικαίου», επισημαίνει από την πλευρά της η δικηγόρος Φωτ. Δερμιτζάκη, που χειρίστηκε την υπόθεση στο τριμελές συμβούλιο του Αρείου Πάγου. Και προσθέτει: «Το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο σε σχετική απόφασή του παραδέχεται ότι δεν ανήκει καν στην αρμοδιότητά του, βάσει του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, να κρίνει τη δικαιοδοσία των άλλων δικαστηρίων. Παρ' όλα αυτά, επιδιώκει να απαλλάξει το Δημόσιο ακόμη και από τη στοιχειώδη για μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία υποχρέωση συμμόρφωσης προς δικαστικές αποφάσεις...». *


________________________________________
«Το Ευρωδικαστήριο θα λύσει το πρόβλημα»



«Η απόφαση αυτή είναι πιο σημαντική από τις ήδη υπάρχουσες προδικαστικές αποφάσεις, αφού αγκαλιάζει όλα ανεξαιρέτως τα θέματα που προκύπτουν σχετικά με τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου», δηλώνουν οι δικηγόροι Φωτεινή Δερμιτζάκη και Δημ. Βαλαβάνης, αναφερόμενοι στην πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών (2088/2008) που παραπέμπει το ζήτημα των συμβασιούχων στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), αφού διαπιστώνει ότι με τα μέτρα Παυλόπουλου (ΠΔ 164/2004) συρρικνώθηκε η προστασία των εργαζομένων.

Με αφορμή τα προδικαστικά ερωτήματα που απευθύνει το Πρωτοδικείο στο ΔΕΚ, οι δύο δικηγόροι που χειρίστηκαν την υπόθεση (αφορά εργαζόμενη αρχαιολόγο στο υπουργείο Πολιτισμού) εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι «το ΔΕΚ θα αντιμετωπίσει, όπως πάντοτε, με σοβαρότητα τα θέματα αυτά, τα οποία επί χρόνια ταλανίζουν τους συμβασιούχους και ότι με βάση την απόφασή του, θα αποκατασταθεί επιτέλους και η ασφάλεια δικαίου, η οποία έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα στη χώρα μας, μετά τις μεταστροφές της νομολογίας με την έκδοση αντιφατικών αποφάσεων της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου μόλις σε διάστημα ενός έτους και την έκδοση επίσης αντιφατικών αποφάσεων Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με το ποια δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να κρίνουν επί διαφόρων συμβασιούχων».



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/09/2008

Πάνε... αδιάβαστες οι βιβλιοθήκες

Τρίτη, 16.09.08

Τα βιβλία είναι ο πιο ήσυχος και πιο πιστός φίλος. Ο πιο προσβάσιμος και σοφός σύμβουλος και ο πιο υπομονετικός δάσκαλος», έλεγε ο Τσαρλς Ελιοτ, ένας από τους σημαντικότερους προέδρους του Χάρβαρντ στην ιστορία του Πανεπιστημίου.Πόσο συχνά όμως καταφεύγουμε σε αυτήν την πόλη στο σπίτι του βιβλίου, τις δημόσιες βιβλιοθήκες; Και πόσο καλοδεχούμενοι είμαστε σε αυτό; Είναι αντάξια ευρωπαϊκής πρωτεύουσας η θέση του θεσμού της βιβλιοθήκης στην αθηναϊκή κοινωνία; Οταν οι σχολικές βιβλιοθήκες –δηλαδή αυτές που καθορίζουν την παιδεία του αναγνώστη– δεν συμπεριλαμβάνονται στην εκπαιδευτική διαδικασία και όταν η μεγαλύτερη από τις δημοτικές βιβλιοθήκες λειτουργεί τις ώρες που τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο και οι εργαζόμενοι εργάζονται… η απάντηση είναι μάλλον όχι. «Στην Ελλάδα δεν είμαστε περήφανοι για τον τρόπο και την ένταση που πλησιάζουν το βιβλίο μέσα από τις βιβλιοθήκες», σχολιάζει ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, καθηγητής και τέως πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Τι να πει κανείς για τις δημοτικές βιβλιοθήκες; Εκεί όμως που αισθάνεται κανείς βαθύτατη θλίψη είναι οι σχολικές βιβλιοθήκες. Δεν μπορούμε να μιλάμε για επίπεδο παιδείας και για πρόσβαση στη γνώση με δημιουργικό τρόπο και με την απαιτούμενη αυτενέργεια, αν κάθε σχολείο δεν αποκτήσει μια πλούσια και λειτουργική βιβλιοθήκη».Οσον αφορά λοιπόν στα «κύτταρα» των βιβλιοθηκών, τις σχολικές βιβλιοθήκες, είναι γεγονός πως δεν παίζουν σε καμία περίπτωση ρυθμιστικό ρόλο στην εκπαίδευση των παιδιών – όπως θα περίμενε κανείς στην πρωτεύουσα μιας χώρας που έχει να παρουσιάσει διεθνώς σημαντικό συγγραφικό πλούτο.Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Πασσαλή, υπεύθυνο εκδηλώσεων της Ενωσης Βιβλιοθηκονόμων, «οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί δεν προτρέπουν στη χρήση της βιβλιοθήκης, αφού δεν υπάρχει πουθενά στο πρόγραμμα σπουδών, ενώ και το υλικό των υπαρχουσών βιβλιοθηκών επιλέχθηκε από ανειδίκευτο προσωπικό και είναι συχνά άσχετο με τις ηλικιακές τους ανάγκες και με σημαντικές ελλείψεις».Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εκεί αλλά γίνεται χειρότερο, αν αναλογιστεί κανείς τη λειτουργία των δημοτικών βιβλιοθηκών. «Τα τελευταία 50 χρόνια το κράτος δεν έχει στηρίξει τις βιβλιοθήκες ούτε θεσμικά (με νόμους που θα διέπουν τη σωστή λειτουργία τους από εξειδικευμένο προσωπικό, τους βιβλιοθηκονόμους) ούτε χρηματοδοτικά (οι περισσότερες στηρίζονται στη διάθεση των δημάρχων και σε δωρεές) ούτε καν διαφημιστικά (να επικοινωνήσει δηλαδή στο ευρύ κοινό τον πλούτο που διαθέτουν οι βιβλιοθήκες του)», σημειώνει ο αντιπρόεδρος της Ενωσης Βιβλιοθηκονόμων, Γιώργος Γλωσσιώτης, και συνεχίζει λέγοντας πως «αν λάβει κανείς υπόψη του πόσο ακριβά είναι στην Ελλάδα τα βιβλία, θα έπρεπε να περιμένει να συρρέει ο κόσμος στις δημοτικές βιβλιοθήκες, όπου ο δανεισμός είναι δωρεάν. Οι περισσότερες όμως, πλην φωτεινών εξαιρέσεων, υπολειτουργούν μην έχοντας τον απαραίτητο προϋπολογισμό και προσωπικό για να αναβαθμιστούν».Η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Δήμου Αθηναίων βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στην οδό Δομοκού, στο σταθμό Λαρίσης, έχοντας να προσφέρει ένα σημαντικό αρχείο στους δημότες της πόλης.Ωστόσο, πολλά είναι τα πρακτικά σημεία, αυτά δηλαδή που εμποδίζουν την Κεντρική Βιβλιοθήκη των Αθηνών να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινότητα των Αθηναίων: ο ηλεκτρονικός κατάλογος τώρα φτιάχνεται, το site είναι ανενεργό, ενώ οι ώρες λειτουργίας (9-2.30 Δευτέρα, Πέμπτη, Παρασκευή και 9-4.30 Τρίτη και Τετάρτη) είναι δεσμευτικές. «Είναι αλήθεια πως ο σύγχρονος τρόπος ζωής (γρήγορη αναζήτηση πληροφορίας μέσα από το Διαδίκτυο) δεν ευνοεί τις βιβλιοθήκες», μας λέει η Ελισάβετ Σπαθούλα, διευθύντρια της δημοτικής βιβλιοθήκης.«Ο ρόλος της ως αναγνωστηρίου φθίνει», προσθέτει, «αλλά ως δανειστή υλικού έχει πολλά να δώσει ακόμα. Και βρισκόμαστε σε αυτήν ακριβώς τη φάση αναβάθμισης για να προσελκύσουμε ακόμα περισσότερο κόσμο και κυρίως τα παιδιά, μέσα από προγράμματα και συνεργασίες με σχολεία, που θα εφαρμοστούν στο άμεσο μέλλον.Ολα ξεκινούν από τα παιδιά, τα οποία όμως έχουν πολύ φορτωμένο πρόγραμμα και δεν τους περισσεύει συχνά χρόνος, παρόλο που η βιβλιοθήκη θα μπορούσε να αποτελέσει κι έναν πολύ καλό τόπο κοινωνικοποίησης για αυτά». Από τη μεριά του, ο Ν., αναγνώστης που χρησιμοποιεί συχνά τη βιβλιοθήκη, επισημαίνει: «Το γενικότερο κλίμα που επικρατεί είναι κατανάλωση βιβλίων. Πιστεύω πως η θέση μιας δανειστικής βιβλιοθήκης δεν θα πρέπει να είναι αντίστοιχη μουσείου. Αλλά να ενημερώνεται συχνά και να μπορεί ο αναγνώστης να έρχεται σε επαφή με βιβλία διάφορων ειδών, χωρίς να είναι αναγκασμένος να τα αγοράσει».Οι ακαδημαϊκέςΦωτεινή εξαίρεση στο σκοτάδι των αθηναϊκών βιβλιοθηκών θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες των ΑΕΙ – ΤΕΙ. Οι φοιτητές τα τελευταία χρόνια έχουν δει μια σημαντική προσπάθεια αναβάθμισης, εμπλουτισμού και εκσυγχρονισμού των βιβλιοθηκών, με αποτέλεσμα να τις έχουν κατοχυρώσει στη συνείδησή τους ως σημαντικό εργαλείο στην πανεπιστημιακή τους καριέρα. Η πρόοδος αυτή οφείλεται στη σωστή εκμετάλλευση ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων από τα Ιδρύματα. Ωστόσο, οι υπηρεσίες που έχουν αναπτυχθεί κινδυνεύουν να απαξιωθούν αφού δεν προβλέπεται η συνέχιση της χρηματοδότησής τους. Οπως διαβάζουμε σε ανακοίνωση του Συνδέσμου των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, «η χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών δεν περιλαμβάνεται στην Αναπτυξιακή Στρατηγική για την περίοδο 2007-2013 του Επιχειρησιακού Προγράμματος “Εκπαίδευση και διά Βίου Μάθηση” του ΥΠΕΠΘ ούτε στην Ψηφιακή Σύγκλιση του ΥΠΟΙΟ». Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με το Σύνδεσμο, πως ανάμεσα σε πολλά «θα αδυνατούν πλέον οι βιβλιοθήκες να στηρίξουν το πολύπλευρο έργο που παράγεται στα ακαδημαϊκά ιδρύματα και ιδιαίτερα τα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, την εξ αποστάσεως εκπαίδευση ».Διασκορπισμένη σε πολλά κτίρια η ΕθνικήΠόσοι από μας έχουν πραγματικά περάσει έστω και μία μέρα από τη ζωή τους εντός των τειχών της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης; Το νούμερο μάλλον θα είναι απογοητευτικό, αφού το κτίριο της οδού Πανεπιστημίου είναι ίσως ένα από τα λιγότερο επισκέψιμα –από το ευρύ κοινό– κτίρια. «Μια χώρα που δεν έχει ακόμα εν λειτουργία και αξιοποιούμενη την Εθνική Βιβλιοθήκη της, δεν μπορεί να έχει τη συνείδηση ήσυχη γνωρίζοντας τι συμβαίνει με τις εθνικές βιβλιοθήκες που αποτελούν σημείο αναφοράς για την επιστημονική και πνευματική ζωή όλων των πολιτισμένων χωρών», σχολιάζει ο κ. Μπαμπινιώτης, ενώ η Ενωση Βιβλιοθηκονόμων μάς εξηγεί: «Τα προβλήματα είναι γνωστά: υποστελέχωση και δυσλειτουργία. Η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι διασκορπισμένη σε πολλά κτίρια, ο ηλεκτρονικός κατάλογος, ακόμα κι αν έχει ολοκληρωθεί σήμερα, έχει γίνει με καθυστέρηση τουλάχιστον 25 ετών σε σχέση με άλλες εθνικές βιβλιοθήκες, ενώ χρηματοδοτικά στηρίζεται ακόμα στις ιδιωτικές δωρεές».Οπως έχει γίνει γνωστό, η Εθνική Βιβλιοθήκη θα μετακομίσει, με στόχο να γίνει επιτέλους το σήμα κατατεθέν της πόλης, όπως θα αρμόζει σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Η νέα Εθνική Βιβλιοθήκη πρόκειται να στεγαστεί σε ένα υπερσύγχρονο κτίριο και μαζί με την Εθνική Λυρική Σκηνή σχεδιάζεται να αποτελέσουν έναν πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα πολιτιστικό προορισμό που θα περιβάλλεται από ένα τεράστιο μητροπολιτικό πάρκο. Το έργο θα ολοκληρωθεί σε μια επταετία με χρηματοδότηση του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».

ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
Ελεύθερος Τύπος

Χάλκινο μετάλιο στην ανεργία οι βιβλιοθηκονόμοι

... Σύμφωνα με την επεξεργασία των στοιχείων της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος (ΕΣΥΕ) από την «Οικονομία», προκύπτει πως πέρσι από τους συνολικά 406.920 ανέργους (μέσος όρος έτους) οι 140.900 περίπου, δηλαδή σχεδόν το 35%, ήταν απόφοιτοι τμημάτων ΑΕΙ, ΤΕΙ ή άλλης μεταλυκειακής σχολής. Ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 2006 (33,5%). ... * Το «χρυσό» της ανεργίας πάει στους αποφοίτους ΤΕΙ Κοινωνικής Εργασίας (19,7%), ακολουθούν όσοι κρατούν στο χέρι τους πτυχίο από ΤΕΙ Γεωργικών και Αγροτικών Τεχνολογιών (Φυτική, Ζωική Παραγωγή) με ποσοστό ανεργίας στο 18,4%. Στην τρίτη χειρότερη θέση βρίσκονται οι βιβλιοθηκονόμοι (16% περίπου).

Άρθρο στην Ελευθεροτυπία (18/6/2008) για το θέμα των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών

Στον αέρα 350 βιβλιοθηκονόμοι

Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Από πολύ παλιά κείμενα, υπάρχουν αναφορές για τις βιβλιοθήκες, τους ιδιαίτερους αυτούς χώρους που δημιουργήθηκαν για τη φύλαξη και ταξινόμηση γραπτού υλικού. Αυτή η συσσωρευμένη γνώση, που εκφράζεται μέσα από χιλιάδες γλώσσες, αποτελεί την κιβωτό της ανθρώπινης σκέψης.
Στην εποχή μας, ωστόσο, ο ρόλος των βιβλιοθηκών τείνει να υποβαθμιστεί επικίνδυνα. Ιδιαίτερα, μάλιστα, μετά τις ανακοινώσεις για διακοπή της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από το υπουργείο Παιδείας. Οι βιβλιοθήκες αποκλείστηκαν από το Δ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, με την κυβέρνηση να μη δεσμεύεται ανοιχτά για την ένταξη της χρηματοδότησης στον κρατικό προϋπολογισμό. «Τα τελευταία 15 χρόνια οι βιβλιοθήκες στην Ελλάδα άλλαξαν όσο δεν είχαν αλλάξει χιλιάδες χρόνια τώρα. Μπήκαν στην ηλεκτρονική εποχή δυναμικά, αυξήθηκαν σε όγκο, ανέπτυξαν υπηρεσίες ψηφιοποίησης των συλλογών που διαθέτουν», αναφέρει ο Γιώργος Κατσαμάκης, βιβλιοθηκονόμος και μέλος του Συλλόγου Συμβασιούχων Εργαζομένων σε Βιβλιοθήκες. «Με αυτή την απόφαση του υπουργείου καταρρέει ό,τι έχει γίνει μέχρι τώρα. Αν δεν αλλάξει η κατάσταση, τα σπασμένα θα τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι αφού οι βιβλιοθήκες θα αποψιλωθούν από 350 συμβασιούχους». Αν και το θέμα μεταφέρθηκε και στη Βουλή από σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ωστόσο οι απαντήσεις που έφτασαν από το αρμόδιο υπουργείο και το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών δεν δίνουν σαφείς απαντήσεις: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της διαβούλευσης για το επιχειρησιακό πρόγραμμα "Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση" της προγραμματικής περιόδου 2007-2013, θεωρεί μη επιλέξιμες τις δαπάνες για τα πάγια και λειτουργικά έξοδα των δράσεων και υποστηρίζει τη χρηματοδότηση πράξεων ιδίως καινοτόμου χαρακτήρα» (απάντηση Ευριπίδη Στυλιανίδη εκ μέρους του ΥΠΕΠΘ). Μετά απ' αυτό, βέβαια, το ερώτημα που δημιουργείται είναι πώς θα μπορέσουν να προγραμματιστούν «πράξεις καινοτόμου χαρακτήρα» όταν οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες δεν θα μπορούν να καλύψουν τα βασικά λειτουργικά τους έξοδα.

Άρθρο Ντίνας Κακάλη στην Αυγή (18/7/2008)

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε τους προηγούμενους μήνες η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να εξαιρεθούν οι Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες από τη χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ 2008 –2013. Η απόφαση αυτή δικαιολογήθηκε ως εξής: οι δαπάνες για την κάλυψη των πάγιων και λειτουργικών εξόδων των βιβλιοθηκών κρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως μη επιλέξιμες για συγχρηματοδότηση. Παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις και προετοιμασίες από μεριάς των βιβλιοθηκών να οργανώσουν τις προτάσεις τους στο Δ΄ΚΠΣ, αλλά και την έντονη διαμαρτυρία από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική απάντηση από μεριάς του Υπουργείου αρκετούς μήνες μετά. Η απόφαση αυτή ανέδειξε μια σειρά από ζητήματα εκ των οποίων τα πιο σημαντικά σίγουρα είναι η εργασιακή ομηρία κάποιων εκατοντάδων εργαζομένων και βέβαια η αμφίβολη συνέχιση του έργου των βιβλιοθηκών.
Ακόμα και αν κάποια υπό-έργα μπορεί να ενταχθούν στον κρατικό προϋπολογισμό όπως η προμήθεια των περιοδικών, η λειτουργία των βιβλιοθηκών υπονομεύεται από την έλλειψη προσωπικού, καθώς αυτή θα είναι η βασική συνέπεια της απώλειας της χρηματοδότησης από κοινοτικά κονδύλια. Διότι οι βιβλιοθήκες αλλά και οι χρήστες τους το γνωρίζουν καλά ότι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα των έργων που με κόπο και μεράκι αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα είναι η συνέχιση της απασχόλησης του προσωπικού, που είτε οργάνωσε τις υπηρεσίες αυτές είτε τις στελέχωσε. Για παράδειγμα πολλές ψηφιακές βιβλιοθήκες, που στην ουσία είναι τα ιδρυματικά καταθετήρια της γκρίζας βιβλιογραφίας (διατριβές, μεταπτυχιακές εργασίες και δημοσιεύσεις μελών της κάθε πανεπιστημιακής κοινότητας), οργανώθηκαν και στελεχώθηκαν από τη νέα γενιά των συμβασιούχων αυτών, όπως επίσης και η υποστήριξη της πρόσβασης για άτομα ΑμεΠΟ (φοιτητές με προβλήματα μερικής ή ολικής όρασης), μια πρωτοπόρα για τα ελληνικά δεδομένα προσπάθεια.
Οι εργαζόμενοι αυτοί, στη πλειοψηφία τους, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων και χωρίς να είναι της δικής τους επιλογής, έχουν συμβάσεις έργου. Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι είναι αναγκαία η καθημερινή παρουσία τους στο χώρο εργασίας, καλύπτοντας ουσιαστικά πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Το οξύμωρο βέβαια είναι ότι στα ιδρύματα οι μόνιμες θέσεις βιβλιοθηκονόμων είναι ελάχιστες, για παράδειγμα: οι θέσεις που προβλέπονται από τον οργανισμό του Παντείου Πανεπιστημίου (Π.Δ.381/1998) είναι μόλις επτά (7) για τη Διεύθυνση Βιβλιοθήκης και μάλιστα τρεις (3) από αυτές είναι θέσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης βιβλιοθηκάριων. Ενώ σήμερα με διαφορετικές συμβάσεις εργασίας (μόνιμοι, αορίστου χρόνου, ειδικό τεχνικό προσωπικό, συμβασιούχοι έργου) εργάζεται στις βιβλιοθήκες πολύ μεγαλύτερος αριθμός ατόμων.
Κανένας σχεδόν στο χώρο τον ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών δεν μπορεί να αιτιολογήσει την τόση μεγάλη καθυστέρηση στην έννομη ρύθμιση της οργάνωσης τους. Και ενώ με βάση το γνωστό νόμο – πλαίσιο : «σε κάθε Α.Ε.Ι. ιδρύεται ενιαία Βιβλιοθήκη για την εξυπηρέτηση των σκοπών της έρευνας και της διδασκαλίας που λειτουργεί ως αυτοτελής και αποκεντρωμένη υπηρεσία και αποτελείται από: α) την Κεντρική Βιβλιοθήκη του Α.Ε.Ι. β) τις Βιβλιοθήκες Τμημάτων»[1], δεν έγινε ποτέ το Π.Δ., που στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι θα εκδοθεί και θα ρυθμίσει τις αρμοδιότητες των Βιβλιοθηκών, όσον αφορά τη διοίκησή τους, καθώς και τα ζητήματα σε σχέση με το προσωπικό και την εξέλιξή τους. Σαν αποτέλεσμα αυτού είναι η ανυπαρξία τμημάτων, αλλά και επίσημης οργανωτικής δομής στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, που στελεχώθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις χρηματοδοτήσεις των προγραμμάτων του Β΄ και Γ΄ ΚΠΣ. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο νόμος 3404/2005 με το άρθρο 16 παρέπεμπε το ζήτημα αυτό στους εσωτερικούς κανονισμούς των ιδρυμάτων, γνωρίζοντας όμως καλά ότι θέματα, όπως ο αριθμός θέσεων και η διοικητική διάρθρωση, είναι ζητήματα των οργανισμών των ιδρυμάτων. Ο νέος πρότυπος εσωτερικός κανονισμός που εισηγήθηκε πριν από κάποιους μήνες το Υπουργείο έρχεται σε αντιδιαστολή με τον παραπάνω νόμο και δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αντίθετα αποδεικνύει ότι τουλάχιστον τα αντίστοιχα άρθρα έγιναν μακριά από τις σύγχρονες ανάγκες τους.
Τα τελευταία χρόνια είναι αλήθεια ότι οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες άλλαξαν όψη, παρουσιάζοντας ένα πολύπλευρο έργο διεθνών προδιαγραφών και βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας γιγαντιαίας προσπάθειας στον τομέα της διαχείρισης, πρόσβασης και παραγωγής της επιστημονικής γνώσης.
Σε επίπεδο οριζόντιας δράσης, ανέπτυξαν κοινοπραξία που κατάφερε μια σειρά από έργα όπως την πρόσβαση σε ένα αξιόλογο αριθμό επιστημονικών περιοδικών, την ανάπτυξη κοινών προτύπων, συλλογικού καταλόγου και ενοποιημένης αναζήτησης, μονάδα ολικής ποιότητας για τη συγκέντρωση και ανάλυση των στατιστικών στοιχείων. Το πιο σημαντικό όμως η επίτευξη της συνεργασίας μεταξύ των βιβλιοθηκών των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ίσως όχι της ιδεατής αλλά ικανής να φέρει τα παραπάνω αποτελέσματα.
Σε επίπεδο κάθετων δράσεων, εκάστης βιβλιοθήκης, αυτοματοποίησαν την αναζήτηση στις συλλογές τους, ανάπτυξαν υπηρεσίες πληροφόρησης στους χρήστες, οργάνωσαν εκπαιδευτικά σεμινάρια, δημιούργησαν θεματικές πύλες και ψηφιακές βιβλιοθήκες, ή ψηφιοποίησαν αρχειακό υλικό και ανάπτυξαν σε διεθνές και εθνικό επίπεδο υπηρεσίες διαδανεισμού. Πρωτοπόρες βιβλιοθήκες κατάφεραν τα επιτεύγματα αυτά να αναπτυχθούν εξολοκλήρου από το προσωπικό των Βιβλιοθηκών τους, ή ακόμα χρησιμοποίησαν νέα λογισμικά που οι ίδιες ανέπτυξαν, ή βασίστηκαν σε λογισμικά ανοικτού κώδικα.
Έτι περαιτέρω ο αποκλεισμός των βιβλιοθηκών από αυτές έστω, τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις χωρίς εναλλακτικό σχέδιο, βάζει την ταφόπλακα στις πολύχρονες προσπάθειες που καταβλήθηκαν για να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για σύγχρονες Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες. Η φιλοσοφία, που αντιμετώπιζε τις βιβλιοθήκες ως πολυσυλλεκτικούς οργανισμούς για την πρόσβαση και την διάχυση της γνώσης και ακόμη περισσότερο της πληροφορίας, αντιστρέφεται για να επιστρέψουμε και πάλι στη λογική των βιβλιοθηκών, που επιτελούν τον ρόλο αποθήκης αραχνιασμένων βιβλίων.
Το σημαντικότερο ζήτημα που αναδεικνύει αυτό το πρόβλημα είναι η επιβεβαίωση ότι δε μπορεί να στηρίζεται η ανάπτυξη θεσμών στρατηγικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης, όπως είναι οι βιβλιοθήκες, σε ευρωπαϊκά κοινοτικά προγράμματα. Η προσκόλληση στα ευρωπαϊκά προγράμματα αντικατοπτρίζει την επικρατούσα αντίληψη, που αντιμετωπίζει τις βιβλιοθήκες ως μια περιττή πολυτέλεια και όχι ως αναπόσπαστο κομμάτι της αέναης εκπαιδευτικής, ερευνητικής και βεβαίως πολιτισμικής επένδυσης μιας ανεπτυγμένης κοινωνίας. Αποδεικνύει δε, την αποσπασματική και πρόχειρη αντιμετώπιση από πλευράς της πολιτείας, ενός κοινωνικού αγαθού υψίστης σημασίας, που στις σύγχρονες κοινωνίες αποτελεί δείκτη ανάπτυξης, ευημερίας αλλά και δημοκρατίας. Προσαρμόζοντας τις διατυπώσεις του ποιητή, δοκιμιογράφου και επαγγελματία βιβλιοθηκονόμου Jorge Luis Borges μπορούμε να πούμε ότι : η βιβλιοθήκη είναι καθρέφτης της κατάστασης των πανεπιστημιακών πραγμάτων και πνευμάτων μας, είναι το γνωσιολογικό σύμπαν μας και συνάμα η μνήμη του κόσμου μας, έτσι όπως συλλογικά τη κατασκευάζουμε.

Ντίνα Κακάλη
Προϊσταμένη Διεύθυνσης
Της Βιβλιοθήκης και Υπηρεσίας Πληροφόρησης
Παντείου Πανεπιστημίου

[1] Ν 1268/82 άρθρο 7

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο φοιτητικό περιοδικό "iq magazine: το περιοδικό των φοιτητών" της Θεσσαλονίκης στο τεύχος 76 τον Μάιο του 2008

Άρθρο που δημοσιεύθηκε στον Ριζοσπάστη, την Παρασκευή 30 Μαΐου 2008

Στον αέρα οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες

Στην επιφάνεια τα αδιέξοδα από την υποχρηματοδότηση της Εκπαίδευσης

Τα αδιέξοδα που προκύπτουν εξαιτίας της υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης από τον κρατικό προϋπολογισμό και της εξάρτησής της από αλλότριους πόρους, στους οποίους συγκαταλέγονται και τα διάφορα προγράμματα της ΕΕ με ημερομηνία λήξης, φέρνει στην επιφάνεια η απόφαση της κυβέρνησης να μην εντάξει τη χρηματοδότηση των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών στην Αναπτυξιακή Στρατηγική για την περίοδο 2009 - 2013 (Πρόγραμμα ΕΣΠΑ). Σαν αποτέλεσμα, μετά τη λήξη της χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών από το ΕΠΕΑΕΚ (1996 - 2006) και την εξάντληση όλων των ανάλογων πόρων για φέτος, από το νέο έτος, τόσο οι εργαζόμενοι, όσο και οι παρεχόμενες υπηρεσίες μένουν κυριολεκτικά στον αέρα.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο στους 350 συνολικά συμβασιούχους εργαζόμενους στις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες όλης της χώρας, αλλά τις ίδιες τις υπηρεσίες που αυτές προσφέρουν. Κι αυτό επειδή θα αποψιλωθούν από προσωπικό και θα μειωθεί το ωράριο της λειτουργίας τους, ενώ κάποιες από αυτές, κύρια στα ΤΕΙ, ενδέχεται και να κλείσουν ελλείψει μόνιμου προσωπικού, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Μπροστά στα παραπάνω ενδεχόμενα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από το συντονισμό και την ενιαία πάλη των εργαζομένων για ένταξη στον κρατικό προϋπολογισμό της χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών και κάθε άλλης εκπαιδευτικής - ερευνητικής δραστηριότητας στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο ύψος των πραγματικών αναγκών, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους στα Πανεπιστήμια, άμεση μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους.

Προβολή σε τοπικό κρητικό κανάλι

Στις 19 Ιουνίου 2008 ημέρα Πέμπτη, έγινε αναφορά στο πρόβλημα που έχει προκύψει με τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες στην μεσημεριανή εκπομπή "Στα μισά της μέρας" του τοπικού κρητικού καναλιού Creta Chanel με την Γωγώ Σωτηρίου. Στην εκπομπή παρευρέθησαν οι συνάδελφοι Έλενα Πρεντάκη (Βιβλιοθηκονόμος, Πολυτεχνείο Κρήτης), Μαρία Βραχλιώτου (Βιβλιοθηκονόμος, ΤΕΙ Κρήτης), Βαγγέλης Θεοδωράκης (Τεχνικός Πληροφορικής, ΤΕΙ Κρήτης), Σάσα Τζεδάκη (Προσκτήσεις, Διαχείριση Περιοδικών, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Γιάννης Ρουσίδης (Τεχνικός Πληροφορικής, Πανεπιστήμιο Κρήτης).

Το συγκεκριμένο απόσπασμα μπορείτε να το δείτε στο παρακάτω link.

http://videoserver.ucnet.uoc.gr/video/library_uoc/library_creta_channel.asx

Αφαίμαξη προσωπικού, άρθρο της Αγγελικής Μπούμπουκα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία στις 29/06/2008

Αφαίμαξη προσωπικού

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Εκτός πανεπιστημίων θα βρεθούν εντός διμήνου οι συμβασιούχοι στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, εξαιτίας της λήξης των προγραμμάτων χρηματοδότησης από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ). Για πολλά ΑΕΙ αυτό σημαίνει ότι πολλές υπηρεσίες τους, πλέον, θα υπολειτουργούν ή θα κλείσουν.

* Είναι ασαφές το πόσο θα διαρκέσει αυτή η κρίση, που θα επιφέρει αφαίμαξη προσωπικού. Αυτό θα εξαρτηθεί αφ' ενός από τη συνέχιση κάποιων δράσεων του Γ' ΚΠΣ στο ΕΣΠΑ 2009-2013, αφ' ετέρου από το αν θα γίνει δεκτή η τροποποίηση της διυπουργικής απόφασης 679 του 1996, όπως πρότειναν οι πρυτάνεις. Αν υιοθετηθεί η πρόταση, θα μπορούν οι πρυτανικές αρχές να προσλαμβάνουν προσωπικό (μέσω ΑΣΕΠ) με χρηματοδότηση από τους Ειδικούς Λογαριασμούς Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ). Αλλιώς, οι πρυτάνεις δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να κάνουν προσλήψεις, γιατί μπορεί να υποστούν νομικές κυρώσεις, όπως ήδη συνέβη σε ορισμένες περιπτώσεις.

* Οι ΕΛΚΕ χρησιμοποιούνται επί δύο δεκαετίες για να διοχετεύονται στα ιδρύματα κυρίως κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, με όρους πιο ευέλικτους από αυτούς που επιβάλλει ο Κώδικας Δημόσιου Λογιστικού. Δεδομένης της ελλιπούς και καθυστερημένης χρηματοδότησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από όλες τις κυβερνήσεις, τα χρήματα των ειδικών λογαριασμών και εκείνα του ΕΠΕΑΕΚ εκτιμάται ότι έχουν διασώσει τα ΑΕΙ από τη χρεοκοπία, αλλά άφησαν έκθετους πανεπιστημιακούς που ενέκριναν δράσεις άσχετες με την εκάστοτε προβλεπόμενη.

Πρόβλημα με τις βιβλιοθήκες

Το Συντονιστικό Συλλόγων Συμβασιούχων Πανεπιστημίων επιχειρεί αυτές τις μέρες να καταγράψει τον αριθμό των εργαζομένων που αμείβονται από τα ΕΠΕΑΕΚ και τους ΕΛΚΕ ανά ίδρυμα και τις ημερομηνίες λήξης των συμβάσεών τους (κυρίως μεταξύ 30 Ιουλίου και 30 Αυγούστου). Στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ο Σύλλογος έχει καταγράψει τουλάχιστον 25 συμβασιούχους, 10 εκ των οποίων είναι από το τμήμα Αρχιτεκτονικής, το οποίο φοβούνται ότι ίσως να μην μπορέσει να λειτουργήσει από το νέο ακαδημαϊκό έτος.

* Σοβαρά υπονομεύεται η λειτουργία των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών όλης της χώρας, που αναβαθμίστηκαν την τελευταία δεκαετία χάρη στα κοινοτικά κονδύλια. Η απόφαση του υπουργείου Παιδείας να μην εντάξει τις βιβλιοθήκες στο Δ' ΚΠΣ θα αφήσει άνεργους τους περίπου 350 συμβασιούχους των βιβλιοθηκών. Θα απομείνουν οι 370 μόνιμοι, κάτι που σύμφωνα με το συντονιστικό όργανο των συμβασιούχων του κλάδου θα προκαλέσει κλείσιμο μικρών βιβλιοθηκών και θα ακυρώσει σειρά δράσεων που αφορούν το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας (έρευνα, τεκμηρίωση, ακαδημαϊκή διασύνδεση κ.ά.).

* Στα γραφεία διασύνδεσης, που στηρίχθηκαν από το 1997 σε κοινοτικούς πόρους, απασχολούνται περίπου 100 συμβασιούχοι. Δεν έχει ανακοινωθεί από την κυβέρνηση πώς θα χρηματοδοτηθεί η λειτουργία τους την περίοδο 2007-2013 και οι εργαζόμενοι ζητούν να υπάρξει πρόγραμμα-γέφυρα (όπως συνέβη μεταξύ Β' και Γ' ΚΠΣ), ώστε να μην υπολειτουργήσουν μέχρι να ανακοινωθούν οι νέες δράσεις.

boubouka@enet.gr

Άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ανατολή της Θεσσαλονίκης στις 9 Ιουνίου 2008

SOS για τις Βιβλιοθήκες

Σε μαρασμό καταδικάζονται οι ακαδημαϊκές βιβλιο­θήκες των ΑΕΙ-ΤΕΙ, εάν «μπει φρένο» στη χρηματοδότη­ση τους από το 2009 μέσω των ευρωπαϊκών προγραμ­μάτων. Οι «παρενέργειες» θα είναι πολλαπλές, σύμφωνα με την πανεπιστημιακή κοινότητα. Στο ΑΠΘ κινδυνεύει η συνέχιση του έργου ψηφιοποίησης και συντήρησης βι­βλίων μεγάλης αξίας, ενώ δεν αποκλείονται δυσλειτουρ­γίες στην πρόσβαση φοιτητών και καθηγητών στα ηλε­κτρονικά ξενόγλωσσα επιστημονικά περιοδικά. Οι 260 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στις βιβλιοθήκες, που θα μεί­νουν άνεργοι, ζητούν την ένταξη των βιβλιοθηκών στους τακτικούς προϋπολογισμούς των ιδρυμάτων.

Το ζήτημα αυτό θα απασχολήσει και την προσεχή Σύ­νοδο των Πρυτάνεων στην Κρήτη, στο τέλος της επόμε­νης εβδομάδας, μετά την ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας, Ευρ. Στυλιανίδη, περί διακοπής της χρηματο­δότησης των βιβλιοθηκών την περίοδο 2009 - 2013, μέσω των κοινοτικών κονδυλίων.

Στο ΑΠθ

«Είναι πολύ σημαντικό πρόβλημα, το οποίο πρέπει να ρυθμιστεί. Έχουν γίνει μεγάλες και μεταρρυθμιστικές προ­σπάθειες στις βιβλιοθήκες, όχι κατ' όνομα. Είναι κρίμα να διακοπούν διάφορα συστήματα που έχουμε ξεκινήσει στο ΑΠΘ, όπως, για παράδειγμα, η ψηφιοποίηση και η συ­ντήρηση παλτών βιβλίων μεγάλης αξίας», δήλωσε η αντι­πρύτανης του Αριστοτελείου, Αθανασία Τσατσάκου.

Την τελευταία δεκαετία στις βιβλιοθήκες υλοποιήθη­κε σειρά έργων και αναπτύχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμες υπηρεσίες για φοιτητές, καθηγητές και ερευνητές. Δημι­ουργήθηκε, μεταξύ άλλων, συλλογικός κατάλογος, μέσω του οποίου οι ενδιαφερόμενοι προχωρούν σε αναζητήσεις στους καταλόγους όλων των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών της χώρας. Παράλληλα, παρέχεται πρόσβαση σε 13.500 ηλεκτρονικά ξενόγλωσσα περιοδικά, καθώς και σε μία πλούσια συλλογή βάσεων δεδομένων, ηλεκτρονικών βι­βλίων και λεξικών. Η κ. Τσατσάκου εκτίμησε ότι θα υπάρξουν δυσλειτουργίες και σε αυτήν την υπηρεσία, δε­δομένου ότι «βρισκόμαστε στη φάση της δημιουργίας αυ­τής της ανοιχτής πρόσβασης», όπως είπε χαρακτηριστι­κά. Η συγκεκριμένη υπηρεσία, που αρχικά χρηματοδοτήθηκε από το ΕΠΕΑΕΚ, σήμερα στηρίζεται οικονομικά από τις δημόσιες επενδύσεις, όπως εξήγησε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας των Πανεπιστημιακών Βιβλιοθηκών του ΑΠΘ, καθηγητής Χρήστος Μπαμπατζιμόπουλος, και πρόσθεσε: «Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το υπουργείο Παιδείας θα συνεχίσει να την εντάσσει στις δημόσιες επενδύσεις».

θα μείνουν χωρίς δουλειά

Η διακοπή της χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών θα σημάνει και τη λήξη των συμβάσεων 20-25 εργαζομένων, που δε θα μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε καθηγητές, φοιτητές και ερευνητές.

«Αυτό θα έχει δραματικές συνέπειες για τη λειτουργία των βιβλιοθηκών του Αριστοτελείου», όπως εξήγησε ο κ. Μπαμπατζιμόπουλος.

Ο Σύλλογος Συμβασιούχων Εργαζομένων σε Βιβλιο­θήκες, σε ανακοίνωση του εκφράζει την ανησυχία του όχι μόνο για το εργασιακό μέλλον των συμβασιούχων, αλλά και για το μέλλον το βιβλιοθηκών και των παρεχό­μενων υπηρεσιών. «Οι νέες δράσεις και υπηρεσίες που οι βιβλιοθήκες στα ΑΕΙ-ΤΕΙ της χώρας δημιούργησαν τα τε­λευταία χρόνια, αξιοποιώντας τη χρηματοδότηση των προ­γραμμάτων ΕΠΕΑΕΚ, δεν μπορεί παρά να αποτελούν μία επανάσταση απέναντι στον "παραδοσιακό" τρόπο λει­τουργίας τους, μια και κατάφεραν να αποδεσμευτούν από το ρόλο της "αποθήκης" βιβλίων που είχαν πριν από δέ­κα χρόνια και να αποτελέσουν ένα ζωντανό και ενεργότατο κομμάτι των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων», επισήμανε το μέλος του Συλλόγου, Δημήτρης Νεοφώτιστος.

ΛΙΝΑ ΚΟΪΝΑ

Εφημερίδα Αγγελιοφόρος

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008