Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Εν είδει αποχαιρετισμού...

Τέλη Μαρτίου, αρχές Απριλίου 2008 και μετά την ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας περί μη επιλεξιμότητας των δαπανών για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες από το ΕΣΠΑ 2009-2013 διαμορφώθηκε στο χώρο μας μία συλλογικότητα συμβασιούχων εργαζομένων. Ο αρχικός πυρήνας 30 περίπου ανθρώπων άρχισε να συμμετέχει σε συνελεύσεις, όπου συζητήθηκαν και αναλύθηκαν οι επιπτώσεις και οι κίνδυνοι αυτής της απόφασης τόσο για τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, όσο και για το μέλλον της εργασίας μας.

Στις 17 Μαΐου συνάδελφοι από όλη την Ελλάδα συναντηθήκαμε προκειμένου να συζητήσουμε και να διαμορφώσουμε ένα συντονιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αρχίζαμε να δουλεύουμε. 260 συμβασιούχοι εργαζόμενοι από βιβλιοθήκες 35 ιδρυμάτων της χώρας μας καθορίσαμε ένα συλλογικό τρόπο δράσης για την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Οι πρώτες μας δράσεις επικεντρώθηκαν στην ενημέρωση των κομμάτων και στην υποβολή ερωτήσεων στη Βουλή. Μέχρι σήμερα έχουν κατατεθεί 18 ερωτήσεις στη Βουλή από όλα τα κόμματα και 1 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αρχίσαμε να ενημερώνουμε τον τύπο και να αρθρογραφούμε, ενώ παράλληλα κινηθήκαμε και στα δικτυακά μέσα (ιστοσελίδες και blog) με κείμενά μας. Αναζητήσαμε και πετύχαμε συνεργασίες με πρόσωπα και φορείς του χώρου των βιβλιοθηκών. Με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών αναρτήθηκαν σε όλες τις ιστοσελίδες των βιβλιοθηκών κείμενα και ψηφίσματα, ενώ και η Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων της Πληροφόρησης εξέδωσε μόνη της ή μαζί μας ψηφίσματα για το θέμα και προχώρησε και σε άλλες δράσεις παρέμβασης ή ενημέρωσης. Η Μονάδα Ολικής Ποιότητας Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών μας… καταμέτρησε επιτρέποντας σε όλους να γνωρίζουμε τον αριθμό των 380 συμβασιούχων στις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες. Οι κατά τόπους συνάδελφοι και βιβλιοθήκες ενημέρωσαν τους συλλόγους φοιτητών, τις πρυτανικές τους αρχές και τα μέλη ΔΕΠ., ενώ και διευθυντές βιβλιοθηκών όπως ο Γιώργος Ζάχος (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Ντίνα Κακκάλη (Πάντειο), Νίκη Ζαχιώτη (ΑΣΚΤ) κ.α. συνέδραμαν στον αγώνα μας και συμπαραστάθηκαν στην αγωνία μας. Τους τρεις τελευταίους μήνες μόνιμοι, αορίστου και συμβασιούχοι στις βιβλιοθήκες εντείναμε την αντίδρασή μας συμμετέχοντας σε στάσεις και απεργίες, συμβολικές καταλήψεις βιβλιοθηκών, συνεντεύξεις τύπου και πορείες.

Το υπουργείο Παιδείας μονάχα μία φορά δέχτηκε να συνομιλήσει μαζί μας, όταν στην αρχή των δράσεών μας υποσχέθηκε ΙΔΑΧοποίηση. Φυσικά δεν σταματήσαμε να πιέζουμε, καθώς διττό μας στόχο είχαμε εξαρχής βάλει τη συνέχιση της εργασίας μας, αλλά και τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών. Της υπόσχεσης προηγήθηκαν και ακολούθησαν πολλές αντιφατικές υποσχέσεις και απαντήσεις: μη επιλέξιμες οι δαπάνες από το ΕΣΠΑ, επιλέξιμες στη συνέχεια, μόνο για την οριζόντια δράση (συνεργατικά σχήματα) έπειτα, ίσως και για τις κάθετες (ξεχωριστά τις δράσεις κάθε βιβλιοθήκης) ακολούθως και τέλος προκήρυξη 8μηνων συμβάσεων μέχρι την έναρξη του καινούριου ΕΣΠΑ. Τίποτα όμως δεν έγινε για τις βιβλιοθήκες. Το Υπουργείο Οικονομίας ποτέ δεν απάντησε και όλα τελειώνουν.

Κλείνω σε προσωπικό τόνο το κείμενο αυτό, ίσως το τελευταίο αυτού του ιστολογίου, κοπιάροντας εν μέρει τον εαυτό μου.
Η πολιτική βούληση για την ανάπτυξη των βιβλιοθηκών δεν είναι άδικο να θεωρηθεί ως συνεπακόλουθη της δυνατότητας που τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης έδωσαν στη βελτίωση της εκπαίδευσης. Δεν υπήρξε κεντρική επιλογή που επιτέλους βρήκε κάποια στιγμή τους πόρους για να επιτευχθεί. Τούτο σημαίνει πως τα χρόνια που πέρασαν με ξένη κυρίως χρηματοδότηση ασκήθηκε πολιτική βιβλιοθηκών, αναπτύχθηκαν δράσεις και υπηρεσίες που με τη σειρά τους καλλιέργησαν προσδοκίες και απαιτήσεις.

Εγκαίνια εγκαινίων οργανώθηκαν σε σχολικές, δημόσιες, παιδικές, κινητές, νοσοκομειακές και ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καλλιεργώντας την αισιοδοξία που όπως εδράστηκε στο χώρο των βιβλιοθηκονόμων: τα πράγματα αλλάζουν, και αλλάζουν δυναμικά. Η αλλαγή στο τοπίο επήλθε σταδιακά τα τελευταία χρόνια, όταν εύλογα η Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησε να μετακυλιστούν τα κονδύλια στις καινοτόμες δράσεις και να αναλάβουν τα ίδια τα κράτη τα πάγια έξοδα των δράσεων που υλοποιήθηκαν. Οι σχολικές βιβλιοθήκες πάτησαν άδοξα φρένο, σταμάτησαν να δημιουργούνται καινούριες, το υλικό τους δεν εκσυγχρονίστηκε και το ειδικευμένο προσωπικό που τις έστησε και της λειτούργησε βρήκε ανοιχτή μονάχα την πόρτα της εξόδου. Το ίδιο λίγο ως πολύ έγινε με τις παιδικές (Κέντρο παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου), τις νοσοκομειακές (συνάδελφοι σε αυτές καταγγέλλουν ότι πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων έχουν οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσω κωδικών που δίνονται με το αζημίωτο από τις φαρμακευτικές εταιρίες) και τις δημοτικές ή τις δημόσιες..
Η «εύκολη» χρηματοδότηση ενώ βελτίωσε τις υποδομές και «απασχόλησε» δεκάδες βιβλιοθηκονόμους, ακριβώς επειδή στηρίχθηκε στη χωρίς πολιτική βούληση και σχεδιασμό επίδειξη, δεν επέτρεψε όλα αυτά τα χρόνια να τεθούν επί τάπητος και να λυθούν μια σειρά από δομικά προβλήματα των βιβλιοθηκών. Η λήξη των χρηματοδοτήσεων βρήκε τις βιβλιοθήκες με περισσότερα προβλήματα, τα οποία ενισχύθηκαν από τις αυξημένες απαιτήσεις που ήρθαν ως απότοκο της ανάπτυξης.Ατμομηχανή εξαρχής αυτής της ανάπτυξης των βιβλιοθηκών υπήρξαν οι ακαδημαϊκές. Από τις αρχικές αναδρομικές καταλογογραφήσεις σε ειδικά λογισμικά και καταλόγους στο διαδίκτυο περάσαμε στις υπηρεσίες για άτομα με μερική ή ολική τύφλωση και στη συνέχεια στα ιδρυματικά αποθετήρια και τη ψηφιοποίηση υλικού. Η αδιάλειπτη χρηματοδότηση και οι νέες δράσεις δημιούργησαν κλάσεις συμβασιούχων που εργάστηκαν άοκνα και που υποστήριξαν με τις αυξημένες πια γνώσεις τους τα νέα δεδομένα. Η γενικότερη κοινωνική και πολιτική πίεση επέτρεψε σε αυτούς να αποκτήσουν μόνιμη σχέση εργασίας με τα ιδρύματα, στα οποία για χρόνια εργάστηκαν. Έτσι πάλι με έμμεσο τρόπο οι βιβλιοθήκες άρχισαν να στελεχώνονται σχεδόν αξιοκρατικά, αφού η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε στην υποστήριξη των έργων έμεινε σε αυτές μαζί με τους φορείς της.

Και ενώ σήμερα οι απόφοιτοι των τμημάτων βιβλιοθηκονομίας βραβεύονται επίσημα με το χάλκινο μετάλλιο ανεργίας από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (με όλες τις δόλιες αδυναμίες ρεαλιστικού υπολογισμού αυτών των στοιχείων), τα έργα συνεχίζονται και οι προκηρύξεις νέων θέσεων εργασίας έχουν σχεδόν παγώσει προ πολλού. Στις ελάχιστες προκηρυχθείσες θέσεις συνωστίζονται εκατοντάδες βιογραφικά, μεταπτυχιακά, προϋπηρεσίες και γλώσσες. Οι βιβλιοθήκες ούτε με τις περιβόητες «σκούπες» μονιμοποιήσεων έχουν αυτή τη στιγμή επαρκές προσωπικό. Οι υπηρεσίες αυξήθηκαν, οι χρήστες τους επίσης. Η στροφή του 21ου αιώνα και δη μετά το ολυμπιακό παραλήρημα αποδείχτηκε εξαιρετικά απότομη και επικίνδυνη. Στις αρχές του 2008 ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε τη λήξη της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από 1/1/2009. Δεν δεσμεύτηκε και ακόμη δεν το έχει πράξει ούτε για την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν 380 εργαζόμενους στο (άσχημο) τέλος της εργασιακής τους ομηρίας.

Για πρώτη φορά τόσο έντονα και μαζικά διαμορφώθηκε μία συλλογικότητα για να αναδείξει αυτά τα φαινόμενα, να προτείνει πράγματα και να προβλέψει κινδύνους. Να αναδείξει τις ανησυχίες μας ως γενιά εργαζόμενων με αναστολή σε ένα χώρο της δημόσιας ζωής και ανάπτυξης, όπως είναι οι βιβλιοθήκες.

Πολλά δεν κάναμε, συχνά απογοητευθήκαμε και πολλά θα μπορούσαμε να πούμε καλύτερα. Όμως αυτό που πετύχαμε είναι να είμαστε όλοι μαζί όχι συντεχνιακά αγωνιούντες, αλλά κοινωνικά υπεύθυνοι να πιέζουμε, να προτείνουμε και να διεκδικούμε. Πολλοί απουσίασαν από το χώρο των βιβλιοθηκών σε αυτό τον αγώνα (όπως οι σχολές βιβλιοθηκονομίας του ΤΕΙ Αθήνας, του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και του Ιονίου Πανεπιστημίου) και κάποιοι στην πορεία απομακρύνθηκαν. Δεν στεκόμαστε εκεί. Υποσχόμαστε ότι ο αγώνας μας αυτός θα έχει συνέχεια, ακόμη και αν τελειώνουμε την παρούσα θητεία χρόνων στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες όχι νικητές, αλλά ούτε και νικημένοι.

Τα χρόνια που θα έρθουν μας ανήκουν.


Γιώργος Κατσαμάκης




Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Τις ευχές μας...


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Γιατί;

Οι βιβλιοθήκες δανείζουν
- αλλά δεν είναι τράπεζες



Οι βιβλιοθήκες απαιτούν ησυχία
- αλλά δεν είναι μοναστήρια

Οι βιβλιοθήκες καίγονται
- αλλά δεν είναι εμπορικά μαγαζιά


γαμώτο τι πρέπει να γίνει σε αυτές για να χρηματοδοτούνται;

Το τραίνο της ανεργίας: δέκατο τέταρτο βαγόνι: Γεωπονικό Πανεπιστήμιο

Σε 13 ημέρες οι Βιβλιοθήκη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών θα χάσει το 21% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Το τραίνο της ανεργίας: δέκατο τρίτο βαγόνι: Πανεπιστήμιο Πατρών

Σε 14 ημέρες η Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών θα χάσει το 42% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Το τραίνο της ανεργίας: δωδέκατο βαγόνι: Πανεπιστήμιο Πειραιά

Σε 15 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Πειραιά θα χάσει το 44% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Στις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων συναδέλφων , του μόνιμου προσωπικού και του διευθυντή της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αφιερωμένο το σημερινό ποστ. Τα γεγονότα αυτών των ημερών δεν μας επέτρεψαν να δείξουμε και άλλα πικρά και οργισμένα χαμόγελα των ανθρώπων που σε 16 ημέρες θα χάσουν τη δουλειά τους.




Σε άρθρο του με τίτλο "Στον δρόμο υπό τον φόβο της ανεργίας" ο "Ηπειρωτικός Αγών" αναφέρει για τις κινητοποιήσεις αυτές:

"Όσο κι αν το κλίμα ήταν βαρύ εξαιτίας της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή και των επακόλουθων επεισοδίων, οι απεργοί προσπάθησαν να φωνάξουν για τα δικαιώματά τους και κατ’ επέκταση για την εργατική και κοινωνική ειρήνη. Μια κοινωνική ειρήνη που είναι ιδιαίτερα εύθραυστη. Η χτεσινή πορεία στα Γιάννενα απέδειξε ότι τα πράγματα αντί να καλυτερεύουν, χειροτερεύουν. Στους δρόμους βγήκαν άνθρωποι που δεν είχαν ξαναβγεί. Άνθρωποι που βλέπουν ότι η κυβέρνηση έχει θέσει ημερομηνία λήξης στη δουλειά τους, ότι η κυβέρνηση τους ετοιμάζει για αθέλητη έξοδο. Και το χειρότερο; Η παρουσία των ανθρώπων αυτών που αγωνιούν για το εργασιακό τους μέλλον στη χτεσινή απεργία προαναγγέλλει και το τέλος σημαντικών παρεμβάσεων που έγιναν στην Ελλάδα με στόχο την καλύτερη παιδεία, την καλύτερη παροχή υπηρεσιών υγείας, τον καλύτερο πολιτισμό. Παρεμβάσεις για τις οποίες πάλεψαν πολλοί, και οι οποίες καταστρέφονται τα τελευταία χρόνια...Οι συμβασιούχοι είναι «διασπαρμένοι» σε διάφορες υπηρεσίες του πανεπιστημίου και αυτή τη στιγμή δεν έχουν απολύτως τίποτα βέβαιο στα χέρια τους, για το εργασιακό τους μέλλον. Είναι ενδεικτικό ότι το υπουργείο Παιδείας δεν έχει τηρήσει ούτε την υπόσχεση που έδωσε στο Διεθνές Συνέδριο Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών που διοργανώθηκε τον Σεπτέμβριο στα Γιάννενα ο ειδικός γραμματέας του υπουργείου, Γιώργος Παντρεμένος. Τότε, ο κ. Παντρεμένος δήλωνε ότι οι εργαζόμενοι, τουλάχιστον στην Κεντρική Βιβλιοθήκη και στα προγράμματα της Διεύρυνσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, θα ενταχθούν σε προγράμματα «γέφυρες», ώστε να μην σταματήσουν η μισθοδοσία τους και οι υπηρεσίες που προσφέρουν. Οι 130 συνολικά συμβασιούχοι του Πανεπιστημίου, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν τους υπόλοιπους «ομολόγους» τους που εργάζονται υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και όπου αλλού υπάρχουν εργαζόμενοι που οι συμβάσεις τους λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου: Στην ανεργία. "

Επιπλέον τα "Πρωινά Νέα" (καθημερινή πανηπειρωτική εφημερίδα) για το ίδιο θέμα γράφουν σε άρθρο τους με τίτλο "ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ":

"Χωρίς δουλειά απειλούνται να μείνουν από 1ης Ιανουαρίου του 2009, περισσότεροι από 130 συμβασιούχοι του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Εργαζόμενοι στην κεντρική βιβλιοθήκη και σε άλλες υπηρεσίες του τοπικού ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας, γιατί δεν προχωρούν ακόμα οι προκηρύξεις των προγραμμάτων με τη χρηματοδότηση των οποίων προσλήφθηκαν και εργάζονταν στα πλαίσια του Γ΄ ΚΠΣ.
Η πλειοψηφία του προσωπικού βρίσκεται σήμερα απλήρωτη από τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο. Τα αιτήματα των συμβασιούχων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι η αξιοποίηση της εμπειρίας και της τεχνογνωσίας που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια προς όφελος της έρευνας και της εκπαίδευσης, η ταχύτερη δυνατή έναρξη των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, η υλοποίηση των δεσμεύσεων του Υπουργείου Παιδείας για τις οκτάμηνες συμβάσεις, τις σχετικές με τους συμβασιούχους της Βιβλιοθήκης και της «Διεύρυνσης» και η διασφάλιση του εργασιακού μέλλοντος όλων των συμβασιούχων εργαζομένων.
Οι συμβασιούχοι - εργαζόμενοι στην κεντρική βιβλιοθήκη μιλούν για «κωλυσιεργία» του υπουργείου Παιδείας στο κομμάτι που αφορά αποκλειστικά αυτούς, καθώς είναι χαρακτηριστικό πως πέρασαν τουλάχιστον δύο μήνες από την επίσκεψη του ειδικού γραμματέα του Υπουργείου στα Γιάννενα, όταν ο κ. Παντρεμένος δεσμεύτηκε για την άμεση διευθέτηση του ζητήματός τους, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει γίνει κάτι συγκεκριμένο."

Τέλος για τις κινητοποιήσεις έγραψαν και οι "Νέοι Αγώνες Ηπείρου":

"Όλοι οι συμβασιούχοι του πανεπιστημίου θα μείνουμε από 1-1-2009 χωρίς δουλειά, παρόλο που μας έχουν υποσχεθεί διάφορα πράγματα, υπάρχουν χρήματα από το ΕΣΠΑ και τα νέα προγράμματα, αλλά λόγω κωλυσιεργίας στο υπουργείο τα πράγματα δεν προχωρούν», δήλωσε ο κ. Παναγιώτης Σαλτέας, συμβασιούχος εργαζόμενος στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου. Ειδικότερα για τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, όπως εξήγησε, «δεσμεύτηκε προσωπικά ο Ειδικός Γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, ότι θα προχωρήσουν και τα προγράμματα, ώστε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, αλλά και μέχρι τότε θα δημιουργηθεί κάποια «γέφυρα» για να μην μείνει κανένας χωρίς δουλειά». Η δέσμευση αυτή, θυμίζουμε ότι είχε δοθεί προ διμήνου περίπου κατά την επίσκεψη του Γραμματέα κ. Πανδρεμένου στα Γιάννινα, αλλά...«Δέκα Δεκεμβρίου σήμερα και δεν έχει γίνει τίποτε από αυτά και έτσι αποφασίσαμε να βγούμε και εμείς στους δρόμους και να κάνουμε διάφορες κινητοποιήσεις και μάλλον θα κάνουμε και κατάληψη της βιβλιοθήκης», τόνισε ο κ. Σαλτέας και πρόσθεσε ότι αν δεν γίνει κάτι θα χαθεί και η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε, αφού οι περισσότεροι εργάζονται σε διάφορα αντικείμενα του πανεπιστημίου από το 2000 με προγράμματα του Γ΄ΚΠΣ τα οποία έληξαν ή λήγουν στο τέλος του έτους."

Το τραίνο της ανεργίας: ενδέκατο βαγόνι: στάση Γιάννενα

Σε 16 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων θα χάσει το 42% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Το τρένο της ανεργίας: βαγόνια όγδοο ως δέκατο: τα ιδρύματα της Κρήτης

Σε 19 ημέρες η Βιβλιοθήκη του ΑΤΕΙ Κρήτης θα χάσει το 32% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Σε 19 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου Κρήτης θα χάσει το 50% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Σε 19 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης θα χάσει το 25% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Με λουκέτο απειλούνται οι βιβλιοθήκες πανεπιστημίων και ΤΕΙ ("Μακεδονία", 6/12/2008)

Στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 05/12/2008, δόθηκε κοινή συνέντευξη τύπου από τους συμβασιούχους εργαζόμενους στο Α.Π.Θ. το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το ΑΤΕΙ.
Ακολουθεί το αντίστοιχο άρθρο της εφημερίδας "Μακεδονία"

Με λουκέτο απειλούνται οι βιβλιοθήκες πανεπιστημίων και ΤΕΙ

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν κυρίως βιβλιοθήκες περιφερειακές, στις οποίες εργάζονται μόνο συμβασιούχοι, π.χ. στα παραρτήματα του ΠΑΜΑΚ στην Έδεσσα και τη Νάουσα και στο τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ Με κλείσιμο ή με υποβάθμιση των υπηρεσιών τους απειλούνται οι βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ από την 1 Ιανουαρίου 2009. Αιτία η λήξη σύμβασης 380 εργαζομένων, 55 από τους οποίους στελεχώνουν τις βιβλιοθήκες του ΑΠΘ, του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και του ΤΕΙΘ

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου ανήκουν κυρίως βιβλιοθήκες περιφερειακές, στις οποίες εργάζονται μόνο συμβασιούχοι, π.χ. στα παραρτήματα του ΠΑΜΑΚ στην Έδεσσα και τη Νάουσα και στο τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ. Στην καλύτερη περίπτωση, μετά τις 31 Δεκεμβρίου θα λειτουργούν μόνο για το δανεισμό βιβλίων. “Θα εξυπηρετούν τον κόσμο σε επίπεδο δανεισμού βιβλίων, όμως κανείς δεν θα μπορεί να εκπαιδεύεται πάνω στη χρήση νέων τεχνολογιών, ενώ παράλληλα θα σταματήσουν υπηρεσίες που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα τρία χρόνια, όπως οι μονάδες ψηφιοποίησης, υποστήριξης ηλεκτρονικών μαθημάτων και αναδρομικής καταλογράφησης σπάνιων συλλογών”, τόνισε το μέλος της σωματειακής επιτροπής συμβασιούχων έργου βιβλιοθηκών ΑΠΘ Δημήτρης Νεοφώτιστος, προσθέτοντας ότι δεν είναι λύση η οκτάμηνη παράταση των συμβάσεών τους, όπως τους έχει υποσχεθεί το υπουργείο Παιδείας, χωρίς ωστόσο μέχρι στιγμής να έχουν κάτι επίσημο στα χέρια τους.
Συμβασιούχοι από το ΑΠΘ, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το ΤΕΙΘ, καθώς και εργαζόμενοι στις εργολαβίες του Αριστοτελείου παραχώρησαν χθες κοινή συνέντευξη τύπου, κατά την οποία παρουσίασαν με τα μελανότερα χρώματα την κατάσταση των εργασιακών σχέσεων στα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Συμβασιούχοι, εργαζόμενοι με συμβάσεις έργου ή με συμβάσεις αορίστου και ορισμένου χρόνου, υπάλληλοι με εργολαβικό καθεστώς ή και του Π.Δ. 407/1980, δηλαδή συμβασιούχοι καθηγητές που όμως στελεχώνουν διοικητικές υπηρεσίες, είναι μερικές μόνο από τις περιπτώσεις που καταγράφονται σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ (μόνο στο ΑΠΘ ξεπερνούν κατά πολύ τα 1.000 άτομα). “Σε ένα γραφείο μπορεί να συνυπάρχουν δέκα άτομα, τα οποία κάνουν την ίδια δουλειά, αλλά έχουν διαφορετικές εργασιακές σχέσεις. Το δημόσιο πανεπιστήμιο λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Εμείς διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και μία ενιαία σχέση εργασίας”, σημείωσε ο πρόεδρος των εργαζομένων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του ΑΠΘ Γιάννης Κουρμούλης, συμπληρώνοντας ότι το σωματείο τους συμμετέχει στην απεργία της 10ης Δεκεμβρίου.
Είναι παλιά ιστορία για το Αριστοτέλειο οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες, οι οποίοι πλέον ξεπερνούν τους 600 σε αριθμό. “Ο νεότερος εργαζόμενος είναι τρία χρόνια και ο παλιότερος 22. Υπάρχουν επίκουροι καθηγητές που έχουν λιγότερα χρόνια υπηρεσίας από εμάς. Οι εργολαβίες στοιχίζουν περίπου 14.000.000 ευρώ, από τα οποία 1.400.000 ευρώ πηγαίνει στη τσέπη των εργολάβων. Για ποιο λόγο πρέπει να συμβαίνει αυτό;”, διερωτήθηκε ο αντιπρόεδρος των εργαζομένων στις εργολαβίες Δημήτρης Μοσχοτόγλου.
Πρότασή του είναι όλες οι παραπάνω κατηγορίες εργαζομένων να στήσουν φέτος τα Χριστούγεννα αντίσκηνα έξω από το κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ και να καλέσουν τους πολιτικούς να κάνουν γιορτές μαζί τους, μήπως και καταλάβουν τα προβλήματά τους.

Νέες απαντήσεις του ΥΠΕΠΘ σε νέα ερώτηση του ΚΚΕ

Σε ερώτηση βουλευτών του ΚΚΕ (24/10/2008) απάντησε ο υφυπουργός Παιδείας Σπύρος Ταλιαδούρος (11/11/2008). Αν και έχει περάσει ένας μήνας από τότε θεωρούμε πως πρέπει να προσθέσουμε στο βάζο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, άλλο ένα λουλούδι.

Η προτελευταία παράγραφος της απάντησης "δείχνει", αν δεν αποτελεί ξεκάθαρη θέση, ότι οι κάθετες δράσεις δεν θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΣΠΑ 2009-2013.

Σημείωση: είναι η 19η ερώτηση που κατατίθεται για το θέμα των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών φέτος.

Η ερώτηση


Η απάντηση





Δεν ξεχνούμε

Με ενοχές επανέρχεσαι στη θεματολογία σου. Δεν είναι εύκολο να αφήσεις τα γεγονότα και τις αιτίες της έκρηξης αυτών των ημερών, για κάτι που μοιάζει ως κομμάτι της παθογένειας που βιώνουμε, όπως είναι το θέμα των χρηματοδοτήσεων, της ομηρίας των συμβάσεων, της ανεργίας.

Δεν είναι εύκολο όμως να αντέξεις και το υποκριτικό τεράστιο ενδιαφέρον των Πρετεντέρηδων και μερίδας του πολιτικού κόσμου για την οικονομική ζημιά εμπόρων και εργαζόμενων στις κατεστραμμένες εμπορικές επιχειρήσεις των μεγάλων αστικών κέντρων από τους βανδαλισμούς των τελευταίων ημερών.

Είναι υποκριτικό το ενδιαφέρον τους, γιατί είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με αυτό που δείχνουν στην προδιαγεγραμμένη πορεία των συμβάσεων δεκάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων που οι συμβάσεις τους λήγουν τους επόμενους μήνες ή της ανεργίας που καλπάζει.

Επιστρέφουμε λοιπόν στη θεματολογία μας καθώς οι μέρες της δουλειάς μας τελειώνουν και η δημόσια παρουσία μας εδώ. Δεν ξεχνούμε τι έγινε αυτές της μέρες και βέβαια τι οδήγησε σε αυτό το ξέσπασμα οργής...

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

Δύο εικόνες, πόσες λέξεις;

Μεσημέρι Τρίτης. Σιωπηλός κόσμος, σφιγμένα χείλη στον τόπο της δολοφονίας.


Βράδυ Κυριακής. Είκοσι τρεις ώρες μετά τον τραγικό χαμό του 15χρονου μαθητή, ο υπουργός Παιδείας πήγε να παρακολουθήσει ποδόσφαιρο στο Ολυμπιακό Στάδιο. Εδώ, χαμογελαστός με τον πρόεδρο της ΑΕΚ. 40 ώρες μετά, εξέφρασε την οδύνη του...

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Καληνύχτα Αλέξη








Καληνύχτα Αλέξη,


αυτοί οι μπάτσοι δεν θα αλλάξουν ποτέ...

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Το τρένο της ανεργίας: βαγόνια πέμπτο, έκτο και έβδομο: ΑΤΕΙ Ηπείρου, Ο.Π.Α. (ΑΣΟΕΕ) και ΑΣΠΑΙΤΕ

Σε 26 ημέρες η Βιβλιοθήκη του ΑΤΕΙ Ηπείρου θα χάσει το 50% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.




Σε 26 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) θα χάσει το 50% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.



Σε 26 ημέρες η Βιβλιοθήκη της Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε θα χάσει το 66% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Οργισμένοι νέοι όμορφα χαμογελούν


Ένα μικρό φωτορεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις των συναδέλφων εργαζόμενων στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες της συμπρωτεύουσας.

Το χαμόγελό τους τρομάζει με την αποφασιστικότητα και την πίκρα που δείχνει. Ο Άγιος Βασίλης δεν θα έρθει φέτος, καθώς έληξε η σύμβασή του μαζί με τη δική μας. 380 και ένας.... Και αυτή η εικόνα των συζητήσεων και της προετοιμασίας, τόσο όμορφη και δυνατή μες στη συλλογικότητα που σφυρηλατείται.



Το τρένο της ανεργίας: βαγόνι τέταρτο: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης


Σε 27 ημέρες η Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ θα χάσει το 50% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Το Info-λόγιο του ΤΕΙ Σερρών και οι συμβασιούχοι των βιβλιοθηκών

Στο info-λόγιο (ηλεκτρονική περιοδική έκδοση του ΤΕΙ Σερρών) υπάρχει το ακόλουθο σημείωμα της σύνταξης, όπου εκφράζεται ανησυχία για τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και δηλώνεται συμπαράσταση στους υπό απόλυση εργαζόμενους με συμβάσεις σε αυτές.
Συγκεκριμένα:
Αγαπητοί αναγνώστες ,
Οι υποδοµές που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των κάθετων δράσεων αναβάθµισης των ελληνικών ακαδηµαϊκών βιβλιοθηκών κινδυνεύουν! Αυτό ισχυρίζονται, όλο το τελευταίο διάστηµα, σ’ όλους τους τόνους, η βιβλιοθηκονοµική κοινότητα, οι διοικήσεις των ακαδηµαϊκών ιδρυµάτων και επιστήµονες απ’ όλους τους κλάδους. Η συνέχιση της απασχόλησης του εξειδικευµένου προσωπικού, αποτελεί αναµφισβήτητα κοµβική επιλογή για τη βιωσιµότητα και συνέχιση αυτού του σηµαντικού έργου.

Η ακαδηµαϊκή κοινότητα του Τ .Ε .Ι . Σερρών είναι περήφανη για τη Βιβλιοθήκη του Ιδρύµατος. Στηρίζει το προσωπικό της, συµµετέχει στις δράσεις της, στέκεται αλληλέγγυα στα προβλήµατά της. Όµως και αυτή µε τη σειρά της, ανησυχεί για το ενδεχόµενο να ανακοπεί η δυναµική της ανάπτυξής της και να αναγκαστεί να υπολειτουργήσει. Γιατί η επαρκής χρηµατοδότηση της Βιβλιοθήκης και κατ’ επέκταση η συντήρηση και αναβάθµιση των προσφερόµενων υπηρεσιών της, έχουν ως άµεσο στόχο και σκοπό τη στήριξη της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας. Και οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται στο Τ.Ε.Ι. Σερρών από προσωπικό που στα τέλη Δεκεµβρίου δεν θα εργάζεται πλέον!

Με το σηµείωµα λοιπόν αυτό, θέλουµε να δηλώσουµε και εµείς τη συµπαράστασή µας στους αξιόλογους αυτούς επιστήµονες - συνεργάτες µας. Αποτελούν το ήµισυ του προσωπικού της Βιβλιοθήκης µας και επωµίστηκαν το βάρος πολλών πρωτοβουλιών, µεταξύ των οποίων και η έκδοση του παρόντος info-λογίου.
Αγαπητοί συνεργάτες, έχετε την ολόπλευρη συµπαράστασή µας !

Από τη σύνταξη

Και η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στο χoρό των κινητοποιήσεων

Με υπόμνημά τους στην ιστοσελίδα της βιβλιοθήκης οι συμβασιούχοι της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ενημερώνουν το κοινό για τη διεκδίκηση σταθερής και μόνιμης εργασίας για όλους και δηλώνουν ότι αγωνίζονται για ένα τέλος στην πολυδιάσπαση των εργασιακών σχέσεων μέσα στον χώρο του Πανεπιστημίου.
Οι συμβασιούχοι της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας συμμετέχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις χθες και σήμερα, διοργανώνοντας παράλληλα εκδηλώσεις μέσα και έξω από το χώρο της Βιβλιοθήκης, με σκοπό τη γνωστοποίηση του προβλήματoς στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Το τρένο της ανεργίας: βαγόνι τρίτο: Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών


Σε 28 ημέρες η Βιβλιοθήκη της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών θα χάσει το 50% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

Η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης και οι συμβασιούχοι




Το τρένο της ανεργίας: βαγόνι δεύτερο: Πάντειο Πανεπιστήμιο

Σε 29 ημέρες η Βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου θα χάσει το 33% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Το τρένο της ανεργίας: βαγόνι πρώτο: Ακαδημία Αθηνών


Σε 30 ημέρες η Κεντρική Βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Αθηνών θα χάσει το 66% του προσωπικού της με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Υπόμνημα Συμβασιούχων Έργου στη Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ.

Εδώ και μήνες οι εξελίξεις σχετικά με τις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες τρέχουν, δυστυχώς αρνητικά για εμάς.
Οι 380 περίπου υπάλληλοι συμβασιούχοι που στελεχώνουν τις υπηρεσίες που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια σε όλα τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, αποκλείονται από τη χρηματοδότηση του Ε.Σ.Π.Α. ενώ δεν έχει βρεθεί καμία βιώσιμη λύση για τη συνέχιση της εργασίας τους, με αποτέλεσμα να απολύονται από 1.1.2009, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την απαξίωση της θέσης και του ρόλου τους, αφού βρίσκονται καθημερινά όμηροι σ' ένα
αβέβαιο εργασιακό μέλλον, παρόλο που καλύπτουν, ως εξειδικευμένο προσωπικό, πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Με την ημερομηνία απόλυσής μας να πλησιάζει, αποφασίσαμε οι 25 υπάλληλοι της Βιβλιοθήκης του Α.Π.Θ., αναλογιζόμενοι και τα γενικότερα προβλήματα στον ακαδημαϊκό χώρο, να διεκδικήσουμε από κοινού με το "Σωματείο Εργαζομένων με Σύμβαση Εξαρτημένης Εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου στο Α.Π.Θ." τη συνέχιση της εργασίας μας στη βιβλιοθήκη από
1.1.2009. Διεκδικούμε σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους μας και ένα τέλος στην πολυδιάσπαση των εργασιακών σχέσεων μέσα στον χώρο του Πανεπιστημίου.
Η μορφή της διεκδίκησης των αιτημάτων μας με αποφάσεις της συνέλευσης του Σωματείου στις 27.11.2008, έχει ως εξής:

- 48ωρη απεργία στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2008
- Συμβολική κατάληψη του κτηρίου της Κεντρικής Βιβλιοθήκης την Τρίτη 2
Δεκεμβρίου
- Ενημέρωση του κόσμου, μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, για το
πρόβλημα που θα δημιουργηθεί από την επικείμενη απόλυση των
εργαζομένων.
- Οργάνωση ανοικτής συνέντευξης τύπου στα τέλη της επόμενης εβδομάδας.

Στον κοινό αγώνα των εργαζομένων για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, ζητάμε τη στήριξη όλων των εργαζομένων, μονίμων, Ι.Δ.Α.Χ. εργολαβικών και μελών ΔΕΠ και τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις μας, με στόχο την εύρυθμη και υγιή λειτουργία του Πανεπιστημίου.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Δυναμικές αντιδράσεις και στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Χορεύουν τα ιδρύματα χορούς πολεμικούς:


Καθημερινές δίωρες στάσεις εργασίας των συμβασιούχων έργου της Βιβλιοθήκης του ΑΤΕΙ-Θ από την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Με τη λήξη του χρόνου και εν όψει της λήξης της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και της μη συνέχισης της στήριξης των έργων από κρατικά κονδύλια, οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι έργου της βιβλιοθήκης του ΑΤΕΙΘ, όλων των ειδικοτήτων, απολυόμαστε.


Διεκδικούμε λοιπόν:
- Να διασφαλιστεί η συνέχιση της εργασίας όλων των συμβασιούχων εργαζομένων στα έργα βιβλιοθηκών.
- Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους συμβασιούχους εργαζόμενους στα έργα βιβλιοθηκών χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
- Περαιτέρω ανάπτυξη, ενίσχυση και συνέχεια των λειτουργιών των βιβλιοθηκών, αλλά και εμπλουτισμό με νέες καινοτόμες δράσεις, μέσα από την ένταξή τους στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2009-2013.
- Ένταξη των έργων των βιβλιοθηκών στους τακτικούς προϋπολογισμούς των Ιδρυμάτων.


Καλούμε σε συμπαράσταση τα μέλη της κοινότητας του ιδρύματος και προβαίνουμε καθημερινά από την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008 σε 2-ωρες στάσεις εργασίας με ώρα έναρξης την 11:00 π.μ.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Το ΥΠΕΠΘ και οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών


Παράλληλα με τα παιχνίδια του ΟΑΕΔ υπάρχουν και τα παιχνίδια των αποσπάσεων. Καθότι οι δημόσιες βιβλιοθήκες πλημμύρισαν βιβλιοθηκονόμους και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους αρχειονόμους....

Απλούστατο

Μέτωπο συμβασιούχων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ

Αρχίζει να διαμορφώνεται πλέον ένα μέτωπο όλων των συμβασιούχων στα διάφορα προγράμματα των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ με την ηθική συμπαράσταση του μόνιμου προσωπικού και σε πολλές περιπτώσεις και των διοικήσεων των ιδρυμάτων.
Οι συμβασιούχοι του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου προχώρησαν σε 24ωρη απεργία, συγκέντρωση την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου στην Τρίπολη, ενώ σήμερα συναντώνται με τον υφυπουργό Παιδείας κο Λυκουρέντζο.
Σε απεργιακές κινητοποιήσεις και συνεντεύξεις τύπου προχωρούν και οι συμβασιούχοι των ιδρυμάτων της Θεσσαλονίκης το ερχόμενο διάστημα.
Ο Σύλλογος Συμβασιούχων ορισμένου και αορίστου χρόνου του Παντείου Πανεπιστημίου με ανακοίνωσή του μας ενημερώνει:
Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Συμβασιούχων του Παντείου, στη συνεδρίαση της Τρίτης 25 Νοεμβρίου 2008, αποφάσισε την κήρυξη 24ωρης απεργίας την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008 και 48ωρης απεργίας την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008 και την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008, γιατί δεκάδες εργαζόμενοι, οι οποίοι απασχολούνται μέχρι και πέντε χρόνια και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε καίριες υπηρεσίες του Πανεπιστημίου, σήμερα ουσιαστικά είναι απολυμένοι.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
Μόνιμο, σταθερό και με πλήρη δικαιώματα καθεστώς εργασίας.
Άμεση μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων του Πανεπιστημίου μας χωρίς όρους και προϋποθέσεις .

ΚΑΛΟΥΜΕ:
Το Σύλλογο Μονίμων Υπαλλήλων, το Σύλλογο μελών ΔΕΠ, καθώς και όλα τα άλλα μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας να δείξουν ευαισθησία στο πρόβλημά μας και να συμμετάσχουν στις απεργιακές μας κινητοποιήσεις.
Ο Δεκέμβριος θέλουμε να γίνει ο πιο ζεστός μήνας του χρόνου...

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

Τα παιχνίδια του ΟΑΕΔ, οι άνεργοι, οι συμβασιούχοι και η κρατική απαξίωση των πτυχίων.

Αν η κυβέρνηση
9 μήνες τώρα αδυνατεί να βρει λύση στο θέμα της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και της λήξης των συμβάσεων των εργαζόμενων σε αυτές,

υποσχέθηκε αυτούς του μήνες μετατροπή των συμβάσεών μας σε αορίστου χρόνου, ανακοίνωσε ότι οι δαπάνες για τις βιβλιοθήκες κρίθηκαν ως μη επιλέξιμες και ύστερα αναγκάστηκε να πει πως είναι επιλέξιμες, υποσχέθηκε 8μηνες συμβάσεις το 2009 και το Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να αρνείται αυτό το αίτημα του ΥΠΕΠΘ,

Βρήκε τον τρόπο να κλείσει στόματα, να αναβάλει εξεύρεση λύσεων και να μετατρέψει την ομηρία των ανέργων σε ομηρία συμβασιούχων:

Τέσσερα νέα προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας (Stage) που αφορούν συνολικά 5.361 ανέργους ηλικίας από 22 έως 40 ετών προωθεί ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ). Θα τοποθετηθούν σε υπηρεσίες του υπουργείου Απασχόλησης, του υπουργείου Δικαιοσύνης, σε Δημόσιες Βιβλιοθήκες, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους αλλά και σε άλλους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

«Επωφελούμενοι» του προγράμματος θα είναι 569 άνεργοι ηλικίας από 22 έως 40 ετών, οι οποίοι θα τοποθετηθούν σε Δημόσιες Βιβλιοθήκες και Γενικά Αρχεία του Κράτους, εκ των οποίων:
- 389 θα είναι απόφοιτοι ΑΕΙ, ΤΕΙ ή ισότιμων τίτλων σπουδών ημεδαπής ή αλλοδαπής.
- 180 διπλωματούχοι ΙΕΚ, απόφοιτοι Λυκείου Γενικής Εκπαίδευσης, ΤΕΛ, ΕΠΛ, ΤΕΕ Β΄ Κύκλου ή ισοτίμων τίτλων σπουδών ημεδαπής η αλλοδαπής. Το συνολικό κόστος του προγράμματος ανέρχεται στο ποσό των 6.403.320 ευρώ.

Θα υποβάλουμε δύο ερωτήσεις μονάχα:

1) Με ποια λογική τοποθετούνται για εργασιακή εμπειρία σε βιβλιοθήκες και αρχεία άλλες ειδικότητες και άλλης βαθμίδας εκπαίδευσης απόφοιτοι πλην βιβλιοθηκονόμων και αρχειονόμων, κατά παράβαση του προσοντολογίου;
2) Τι νόημα έχει η απόκτηση εργασιακής εμπειρίας σε ανέργους, όταν οι θέσεις που προκηρύσσονται κάθε χρόνο για βιβλιοθηκονόμους είναι ελάχιστες και οι συμβασιούχοι των βιβλιοθηκών είναι εκατοντάδες;

Την απάντηση δυστυχώς την ξέρουμε: βολεύουμε δικά μας παιδιά, αναβάλλουμε τη λύση του προβλήματος στελέχωσης των βιβλιοθηκών, κρατούμε όμηρους τους εργαζόμενους με συμβάσεις, κλείνουμε το στόμα σε ένα κλάδο που έχει πια αρχίζει να φωνάζει και να πιέζει, βάζουμε τις άλλες ειδικότητες από την πίσω πόρτα στις βιβλιοθήκες.

John Edgar Hoover και Mao Tse-Tung: δύο βιβλιοθηκονόμοι... στην πολιτική

Τι κοινό μπορούν να έχουν δυο άνθρωποι εξαιρετικά αμφισβητημένοι για τις προσωπικές πολιτικές τακτικές τους και να αφορά ένα βιβλιοθηκονομικό blog;

Μήπως ότι και οι δύο εργάστηκαν κάποιο διάστημα της ζωής τους σε μία βιβλιοθήκη; Ευτυχώς για τις εν λόγω βιβλιοθήκες, δυστυχώς για τις κοινωνίες τους οι δύο αυτές προσωπικότητες δεν έμειναν εκεί…

Ο John Edgar Hoover γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον το 1895. Ο πατέρας του ήταν τυπογράφος. Η συναισθηματική του κατάρρευση και ο ακόλουθος εγκλεισμός του σε άσυλο ανάγκασε τον νεαρό Edgar να δουλέψει ως κλητήρας (messenger boy) στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για να επιβιώνει και να καλύπτει τα έξοδα των σπουδών του στο George Washington University.

Μετά την αποφοίτησή του το 1917 διορίζεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, και σε δύο χρόνια ο υπουργός δικαιοσύνης των ΗΠΑ Alexander M. Palmer κάνει τον φιλόδοξο και φανατισμένο αυτό νεαρό βοηθό του με αντικείμενο την παρακολούθηση «επαναστατικών και ακραίων ομάδων».

Ο Hoover επηρεασμένος από τη δουλειά του στη Βιβλιοθήκη αποφάσισε να δημιουργήσει ένα τεράστιο κατάλογο με καρτέλες που να αναφέρονται σε ανθρώπους με αριστερόφρονες απόψεις. Τα χρόνια που ακολούθησαν 450.000 ονόματα καταλογογραφήθηκαν, 60.000 από τα οποία περιείχαν λεπτομερή βιογραφικά στοιχεία, καθώς αυτούς θεώρησε ως τους πιο «επικίνδυνους».

Η συνέχεια λίγο-πολύ γνωστή: το «κυνήγι μαγισσών», το οποίο οργάνωσε και εκτέλεσε ο ίδιος τα επόμενα χρόνια αποψίλωσε την Αμερική από τα πιο δραστήρια και προοδευτικά μυαλά της εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς τρομοκρατίας που «κατέρρευσε» μαζί με τον εμπνευστή του, όταν αυτός πέθανε το 1972.

Ο Μεγάλος Τιμονιέρης γεννήθηκε το 1893 στην Επαρχία Χουνάν της Κίνας. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του επέτρεψε στον πατέρα του να τον στείλει στο σχολείο και αργότερα να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1919 με τον καθηγητή του στο Γυμνάσιο Yang Changji πηγαίνει στο Πεκίνο, όπου ο δεύτερος εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο. Με την βοήθεια του καθηγητή του ο Μάο διορίζεται βοηθός βιβλιοθηκάριος, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα ως επισκέπτης σπουδαστής. Εκεί άρχισε να διαβάζει μανιωδώς δυτικά βιβλία, πράγμα που έκανε μέχρι το θάνατό του (1976) – ενώ παράλληλα δεν αναγνώριζε το ίδιο δικαίωμα στους ομοεθνείς του. Μέσα από τα διαβάσματά του ήρθε σε επαφή με τις κομμουνιστικές θεωρίες και ιδέες.

Αν ο χώρος φάνηκε να διοχετεύει στο Μάο ερεθίσματα δεν τον επηρέασε στα επόμενα χρόνια για μια πλήρη και χωρίς παρωπίδες αντίληψη της διεθνούς διανόησης ως πολιτιστικού προϊόντος. Η θέση αυτή είχε την πιο ολοκληρωμένη έκφανσή της κατά τη διάρκεια της λεγόμενης Πολιτιστικής Επανάστασης.

Το 1966 με την παρότρυνσή του και τη «νομιμοποίηση» του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ ξεκινάει μία περίοδος βίας και τρομοκρατίας με τους ερυθροφρουρούς να επιτίθενται σε αξιωματούχους, στελέχη και καλλιτέχνες κατηγορώντας τους ως ρεβιζιονιστές. Οι παραδόσεις, τα έθιμα, ο κινεζικός πολιτισμός τίθενται υπό διωγμό. Βιβλία, έργα τέχνης και μνημεία καταστρέφονται.

Ειρωνεία ίσως, αλλά σύμβολο του παθιασμένου αυτού διωγμού γίνεται ένα βιβλίο: το «κόκκινο βιβλίο» με τα αποφθέγματα του Μάο…

ΥΓ.: Τα χρόνια περνούν. 2005 και στη Μιννεάπολη των ΗΠΑ ο σύλλογος φίλων της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της πόλης ξεκινά μία καμπάνια ενημέρωσης και διαφήμισης εν όψει των εγκαινίων της. Κεντρικές φιγούρες ο Χούβερ και ο Μάο. Ως διάσημοι βιβλιοθηκάριοι…

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

Ο κύριος Έντισον και τα φώτα της γνώσης


Ο Thomas Alva Edison γεννήθηκε το 1847 στο Οχάιο των ΗΠΑ. Η εκπαίδευσή του ως παιδί δεν ήταν η επίσημη και συνηθισμένη, καθώς δάσκαλό του αποτέλεσε η μητέρα του, ενώ και ο ίδιος μέχρι το θάνατό του (1931) ήταν οπαδός της μελέτης και των βιβλίων, καθώς και της αυτό-εξέλιξης.

Ιδιαίτερη μορφή της επιστημονικής κοινότητας, εφευρέτης του φωνόγραφου, της λυχνίας πυράκτωσης, της αλκαλικής μπαταρίας και δεκάδων άλλων μηχανημάτων που άνοιξαν την πόρτα του πολιτισμού μας στη σύγχρονη εποχή, μας ενδιαφέρει εδώ για μια ακόμη πρωτοπορία του: το εργαστήριο έρευνας και ανάπτυξης στο Menlo Park.
Το εν λόγω εργαστήριο, κορυφαίο έργο της επιστημονικής, ερευνητικής και επιχειρηματικής δράση του, αποτέλεσε πρότυπο στο μέλλον και εκτός από τον εξοπλισμό, τα εργαστήρια και το εξειδικευμένο προσωπικό του περιείχε και μία βιβλιοθήκη (το πρώτο κτίριο δεξιά στη φωτογραφία)!


Η βιβλιοθήκη περιελάμβανε εντυπωσιακό αριθμό τεχνικών και επιστημονικών βιβλίων και περιοδικών εξασφαλίζοντας στο εργαστήριο έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση για όσα γίνονταν πάνω στα πεδία έρευνας τους σε όλο τον κόσμο.

Ελάχιστες είναι οι επιχειρηματικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα 130 χρόνια μετά τη βιβλιοθήκη του Menlo Park.

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

Βιβλιοθηκονόμος: είδος εξωτικό και σπάνιο

Τα βιβλία; Η ζωή μου, η δουλειά μου. Είμαι βιβλιοθηκονόμος, είδος εξωτικό και σπάνιο. Είμαι και αναγνώστης τους. Αγοράζω, δεν δανείζομαι. Δεν δανείζω. Το καλύτερο δώρο που μπορείς να μου κάνεις, το καλύτερο δώρο που μπορώ να κάνω. Στιγμές μοναχικές, ταξίδια της ψυχής. Βιβλία που λάτρεψα, βιβλία που πάλεψα να διαβάσω και δεν τα κατάφερα. Βιβλία που με έστειλαν σε άλλα βιβλία, βιβλία-αδιέξοδοι δρόμοι. Άλλα που διάβασα γιατί έπρεπε, άλλα γιατί δεν έπρεπε και άλλα γιατί ήθελα να τα διαβάσω. Από τα χέρια μου περνούν βιβλία που δεν διαβάστηκαν ποτέ. Βιβλία με σημειώσεις των κατόχων τους και αφιερώσεις από μαμάδες, μπαμπάδες, παππούδες, φίλους και αγαπημένους. Βιβλία με αφιερώσεις από διάσημους. Προχθές καταγράφοντας μια δωρέα σε δημόσια βιβλιοθήκη, βρήκα ένα βιβλίο που κάποιος έστειλε στον Ηλία Βενέζη τη δεκαετία του ’60 με μία ευγενική αφιέρωση. Πόσο θα ήλπιζε για μια καλή κουβέντα για το πόνημά του… Μετά από δεκαετίες έφτασε στα χέρια μου και καταγράφετται. Φανταστείτε, τα φύλλα του είναι άκοπα! Κανείς δεν το διάβασε, κι ας μπήκε στη ζωή και το σπίτι τόσων ανθρώπων. Υπάρχουν κι άνθρωποι-άκοπα βιβλία, που δεν τους «διάβασε κανείς». Ναι, τα βιβλία είναι σαν τους ανθρώπους, ή μάλλον είναι άνθρωποι: φλύαρα, ολιγόλογα και σιωπηλά, φιλόδοξα, σεμνά και πρόστυχα, επαναστατικά και αντιδραστικά, λυρικά, ονειρικά και τεχνοκρατικά, μικρά και μεγάλα, με πλούσιες εικόνες ή μόνο λέξεις, με σκληρό ή μαλακό εξώφυλλο, με σκισμένες σελίδες. Βιβλία που πετάχτηκαν και κάηκαν, άλλα που φυλάχτηκαν. Βιβλία που ταξίδεψαν πολύ και άλλα που έμειναν στον τόπο που γεννήθηκαν. Βιβλία επισκεπτών και λογιστικά βιβλία. Βιβλία της μιας νύχτας και βιβλία μιας ζωής. Άνθρωποι που διαβάστηκαν άπαξ και αγαπήθηκαν, άλλοι που διαβάζονται και αγαπιούνται από πολλούς. Άνθρωποι-παραμύθια και άνθρωποι-ιστορίες τρόμου…….. Και όπως λέει ένας μαγικός παππούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο Αργεντινός συνάδελφός μου Χόρχε Λουίς Μπόρχες, κάθε βιβλίο που έχουμε στα χέρια μας είναι και κάθε βιβλίο που διαβάσαμε, θα διαβάσουμε και δεν θα διαβάσουμε ποτέ. Το κάθε βιβλίο είναι μέρος ενός παγκόσμιου και άχρονου βιβλίου που λέει όσα γράφτηκαν, όσα θα γραφτούν και όσα δεν θα γραφτούν ποτέ. Όπως κάθε άνθρωπος, είναι όλοι οι άνθρωποι μαζί.




Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Όταν υπάρχει φαντασία και δημιουργικότητα....

Αλλού δημιουργούν βιβλιοθήκες αριστουργήματα και εμείς παλεύουμε για το αυτονόητο...



Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Τρισάγια στον τάφο των σχολικών βιβλιοθηκών;


Βουλευτές, τύπος, εκδότες, μαθητές ομοβροντούν το τελευταίο διάστημα για τις πολύπαθες σχολικές βιβλιοθήκες. Αφορμή για το σημερινό κείμενο η χθεσινή έκτακτη συνέντευξη τύπου στο κτίριο Κωστή Παλαμά του ΕΚΠΑ. Στη συνέντευξη παρευρέθηκαν και μίλησαν ο Γεράσιμος Αρσένης, ο Πέτρος Τατούλης και η Άννα Φιλίνη, ενώ ο εκδότης Γιώργος Δαρδανός κάλεσε φορείς και σωματεία από τους χώρους του βιβλίου και της εκπαίδευσης να συνδράμουν στην πίεση για εξεύρεση λύσης. Οι θέσεις των δύο τελευταίων, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, εδώ:

- Άννα Φιλίνη
- Πέτρος Τατούλης

Η ιστορία για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ είναι παλιά. Την εμπνευσμένη απόφαση και υλοποίηση του αρχικού προγράμματος από το Γεράσιμο Αρσένη, τη λειτουργία του από βιβλιοθηκονόμους στην πιλοτική του φάση (την απόλυσή τους και την είσοδο καθηγητών στις θέση τους ως υπευθύνων βιβλιοθήκης) ακολούθησαν πολλά τα τελευταία χρόνια. Οι μετέπειτα υπουργοί Παιδείας όχι μόνο δεν επέκτειναν το πρόγραμμα σε όλα τα σχολεία (Πέτρος Ευθυμίου/ ΠΑΣΟΚ), δεν «επικαιροποίησαν» τις συλλογές (Ευριπίδης Στυλιανίδης/ ΝΔ), αλλά δεν απασχολήθηκαν σοβαρά ποτέ και για τη στελέχωση τους με ειδικευμένο προσωπικό (κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ).

Φέτος οι θέσεις που ακούγονται είναι έντονες και θέτουν πιεστικά προ των ευθυνών τους το κράτος, τους φορείς και τα σχετικά σωματεία. Οι σχολικές βιβλιοθήκες αποτελούν δυστυχώς τραγικό παράδειγμα απαξίωσης του ρόλου και της σημασίας του βιβλίου στην ανάπτυξη της κοινωνίας μας. Οι πρακτικές απαξίωσης αγγίζουν επικίνδυνα και τις ακαδημαϊκές, τις ιατρικές, τις δημοτικές και τις παιδικές βιβλιοθήκες.

Το χάλκινο μετάλλιο ανεργίας των βιβλιοθηκονόμων , συνέπεια των πρακτικών αυτών , πρέπει επιτέλους να πάψει να «κοσμεί» το στήθος μας και να γίνει μπούμερανγκ στα χέρια όλων μας: επιστημονικών σωματείων, συμβασιούχων και μονίμων εργαζομένων, τμημάτων ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, διευθυντών βιβλιοθηκών κ.α..

Για περισσότερα στοιχεία ενδεικτικά, να αναφέρουμε:
τις ερωτήσεις των βουλευτών:
Άρθρα στον τύπο:

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Με τον τρόπο της Ισπανίας

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του Instituto Nacional de Estadistica της Ισπανίας για το 2006, τα οποία αναφέρονται σε 6.523 βιβλιοθήκες, ενδεικτικά παραθέτονται τα εξής:

- Ο αριθμός των επισκέψεων είναι περίπου 194,7 εκατομμύρια
- Οι εγγεγραμμένοι χρήστες είναι 14,8 εκατομμύρια
- Το 2006 οι χρήστες δανείστηκαν 68,2 εκατομμύρια τεκμήρια
- Οι συλλογές υλικού αγγίζουν τα 219 εκατομμύρια τεκμήρια, αυξημένες κατά 9% από το 2004
- Το 85,5% των ισπανικών βιβλιοθηκών έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ ιστοσελίδα διαθέτει το 21,4%. Το 2006 οι ιστοσελίδες αυτές δέχτηκαν 278,7 εκατομμύρια επισκέψεις.
- Στην Ισπανία υπάρχουν μία εθνική, 4.115 δημόσιες, 1.749 ειδικές, 317 που απευθύνονται σε ειδικό κοινό, 334 ακαδημαϊκές και 7 κεντρικές κοινοτικές βιβλιοθήκες
- Η χρηματοδότηση αυτών των βιβλιοθηκών είναι κυρίως από τη δημόσια διοίκηση. Μόλις το 14,7% αφορά στη χρηματοδότηση από ιδιωτικά κεφάλαια.
- Οι περισσότερες βιβλιοθήκες ανήκουν στον δημόσιο τομέα (81,2%), με τις τοπικές αρχές να υποστηρίζουν τις περισσότερες από αυτές (4002 βιβλιοθήκες)
- Το προσωπικό των βιβλιοθηκών της Ισπανίας αγγίζει τον αριθμό των 23.489. 6.949 είναι ειδικευμένοι βιβλιοθηκονόμοι (29,6%), 9.113 βοηθοί βιβλιοθήκης (38,8%) και 7.427 είναι άλλο ειδικευμένο προσωπικό (31,6%). Επιπλέον υπάρχουν 3.836 άνθρωποι που εργάζονται εθελοντικά σε αυτές.

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Με τον τρόπο της Σουηδίας

Οι βιβλιοθήκες στη Σουηδία, τόσο οι δημόσιες, όσο και οι ακαδημαϊκές αντιμετωπίζουν τις οικονομικές κακουχίες του δημόσιου τομέα, κοινό πρόβλημα στις περισσότερες χώρες. Ένα δεύτερο επίσης διεθνές φαινόμενο είναι η αύξηση του αριθμού των πολιτών που μέσω της «δια βίου μάθησης» χρησιμοποιούν για τις σπουδές τους τις βιβλιοθηκονομικές υπηρεσίες.

Ο αριθμός των ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης στη Σουηδία είναι 11 πανεπιστήμια, 4 ειδικά ινστιτούτα πανεπιστημιακού επιπέδου και 18 κολέγια και άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Συνολικά η Σουηδία έχει 33 ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, οι οποίες παραδοσιακά είναι ανοιχτές τόσο στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, όσο και στο υπόλοιπο κοινό. Η χρήση τους από το υπόλοιπο κοινό κυμαίνεται στο 20-30%.

Ο δημογραφικός και ο οικονομικός παράγοντας επηρεάζουν την κατάσταση των δημόσιων βιβλιοθηκών, οδηγώντας τις στο συγκεντρωτισμό και στα συλλογικά σχήματα. Επίσης πολλές βιβλιοθήκες σταματούν πλέον να απευθύνονται στο εξειδικευμένο τους κοινό και καλύπτουν και τις ανάγκες άλλων κατηγοριών. Το 20%-30% της χρήσης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών γίνεται από μη μέλη της πανεπιστημιακής και ερευνητικής κοινότητας.

Η μείωση του πληθυσμού σε διάφορες κοινότητες και η συνακόλουθη μείωση των δημόσιων εσόδων από τα δημοτικά τέλη έχει επηρεάσει και την εξέλιξη των δημόσιων βιβλιοθηκών της Σουηδίας. Ο αριθμός των προσκτήσεων υλικού μειώθηκε και πολλά παραρτήματα βιβλιοθηκών έκλεισαν. Ο αριθμός των παραρτημάτων που έκλεισαν μόνο το 1998-1999 ήταν 376. Σε ποσοστό 85% η αιτία ήταν η εξοικονόμηση χρημάτων. Την ίδια χρονιά σε σύνολο 289 δήμων υπήρχαν 1472 δημόσιες βιβλιοθήκες.
Η Σουηδία έχει έκταση 449.964 τ.χμ., πληθυσμό (εκτίμηση 2008) 9.201.650 και πυκνότητα 20 κατ./τ.χλμ.
Η Ελλάδα έχει έκταση 131.940 τ.χμ., πληθυσμό (εκτίμηση 2008) 11.214.992 και πυκνότητα 83,1 κάτ./τ.χλμ.

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

Με τον τρόπο της Δανίας

Το εκπαιδευτικό σύστημα της Δανίας είναι μείγμα αυτών της ευρωπαϊκής και της βρετανικής παράδοσης Στα 13 ιδρύματα πανεπιστημιακού επιπέδου και σε πολλά άλλα γύρω από αυτά ευδοκιμούν ποικίλης οργάνωσης, μεγέθους και αντικειμένου βιβλιοθήκες. Πολλά χρόνια τώρα υπάρχει μια ισχυρή παράδοση επίσημης συνεργασίας μεταξύ τους, ειδικά στα αντικείμενα του διαδανεισμού και στην ελεύθερη πρόσβαση σε αυτές όλων των πολιτών της χώρας.

Οι Δανοί επαίρονται για το πιθανόν καλύτερα χρηματοδοτούμενο δημόσιο σύστημα βιβλιοθηκών του κόσμου. Όλοι οι δήμοι της χώρα βάσει νόμου είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν υπηρεσίες βιβλιοθηκών με ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο. Όλες οι δημόσιες βιβλιοθήκες έχουν συλλογές πολυμέσων, βιβλίων, περιοδικών και βίντεο. Υπάρχουν περίπου 270 δήμοι στη Δανία με περίπου 900 συντηρούμενες από αυτούς δημόσιες βιβλιοθήκες. Οι δήμοι οργανωμένοι σε 16 περιφέρειες έχουν και από μία κεντρική περιφερειακή βιβλιοθήκη. Μέρος της χρηματοδότησής της καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η ισχυρή παράδοση συνεργασίας μεταξύ των δημόσιων και των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών έχει οδηγήσει στην πολιτική ανοιχτής πρόσβασης όλων των πολιτών σε όλες τις βιβλιοθήκες. Οι δανέζικες ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από τα ιδρύματά τους και έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια ως αποτέλεσμα και της αύξησης των φοιτητών στα πανεπιστήμια.

Ως αποτέλεσμα του νέου νόμου περί βιβλιοθηκών που εγκρίθηκε από τη Βουλή το 2000, η Εθνική Αρχή Βιβλιοθηκών επένδυσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων ηγεσίας στον τομέα των βιβλιοθηκών. Περίπου 200 διευθυντές βιβλιοθηκών συμμετείχαν τις χρονιές 2001-2003 σε συνεχή εκπαίδευση προκειμένου σε επίπεδο διοίκησης να μπορούν να απαντήσουν στις αυξανόμενες προκλήσεις και απαιτήσεις των υπηρεσιών τους.
Η Δανία έχει έκταση 43.094 τ.χμ., πληθυσμό (απογραφή 2005) 5.411.405 και πυκνότητα 125 κατ./τ.χλμ.
Η Ελλάδα έχει έκταση 131.940 τ.χμ., πληθυσμό (εκτίμηση 2008) 11.214.992 και πυκνότητα 83,1 κάτ./τ.χλμ.

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

Συνάντηση Παπαρήγα με τους συμβασιούχους του ΑΠΘ


Αντιπροσωπεία των συμβασιούχων του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και μελών της διοίκησης του Σωματείου τους συναντήθηκε χθες με την Γενική Γραμματέα του Κομουνιστικού Κόμματος Αλέκα Παπαρήγα και της επέδωσε υπόμνημα με το αίτημα της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων, ώστε να υπάρχει μια ενιαία σχέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.΄
(η συνέχεια του άρθρου στον "Ριζοσπάστη")

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

6 Νοεμβρίου 2008: Κλειστόν...

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Με τον τρόπο της Φινλανδίας

Η Φινλανδία, γνωστή για τις εξαίρετες βιβλιοθηκονομικές υπηρεσίες της, αποτέλεσμα των οποίων είναι η χρήση των υπηρεσιών αυτών από το 80% του πληθυσμού, με νόμο σχετικά με τη χρηματοδότηση της Παιδείας και του Πολιτισμού δίνει τη δυνατότητα στους Δήμους της χώρας να λάβουν κρατική επιδότηση για κατασκευή βιβλιοθηκών κόστους που θα υπερβαίνει τα 320.000 ευρώ και σε ποσοστό το ανώτερο 50%, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του δήμου.

Το Υπουργείο Παιδείας κάθε 4 χρόνια ανακοινώνει το τετραετές επενδυτικό του πρόγραμμα για τις βιβλιοθήκες. Οι κοινότητες καταθέτουν το ετήσιο πρόγραμμα κατασκευών βιβλιοθηκών στις περιφερειακές κυβερνήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους αφού τα διαβαθμίσουν σε μια σειρά προτεραιότητας τα προωθούν στο Υπουργείο Παιδείας, το οποίο συντάσσει το ετήσιο πρόγραμμα κατασκευής βιβλιοθηκών.

Ο απολογισμός για την πενταετία 1998-2002 σχετικά με τα χρήματα που δόθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας της Φινλανδίας για κατασκευή δημοτικών βιβλιοθηκών ήταν 6 εκατομμύρια ευρώ. Το 80% των βιβλιοθηκών της Φινλανδίας χτίστηκε τη δεκαετία του 1980. Η σφοδρή οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1990, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης των βασικών εμπορικών εταίρων της χώρας, της ΕΣΣΔ δηλαδή, οδήγησε στην αλλαγή των τακτικών που εφαρμόστηκαν για την κατασκευή βιβλιοθηκών. Συνήθεια έγινε πια η αλλαγή χρήσης χώρων. Ενδεικτικά 11 τράπεζες μετατράπηκαν σε βιβλιοθήκες, δύο γραφεία επιχειρήσεων επίσης, χώροι εργοστασίων, σχολικά κτήρια, εστιατόρια ξενοδοχείων, ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα και... ανεμόμυλοι. 115 κατασκευαστικά πρότζεκτ αφορούσαν βιβλιοθήκες τη δεκαετία του ’90. Με τα ίδια χαρακτηριστικά συνεχίζεται η κατασκευή δημοτικών βιβλιοθηκών τη δεκαετία που διανύουμε.



Το σύστημα βιβλιοθηκών της Φινλανδίας, στο οποίο με κυρίαρχες τις δημοτικές βιβλιοθήκες συμμετέχουν επίσης οι ερευνητικές, ειδικές και αυτές των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων , είναι ανοιχτό σε όλους τους πολίτες και όλες οι βιβλιοθήκες ισότιμα παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν σε κάθε ενδιαφερόμενο. Μέχρι το 2001 υπήρχαν 936 δημόσιες (σε σύνολο 436 δήμων) και 202 κινητές βιβλιοθήκες, ενώ η βιβλιογραφία αναφέρει τις δημόσιες βιβλιοθήκες ως την πλέον χρησιμοποιημένη πολιτιστική υπηρεσία της χώρας. Το 2000 τα λειτουργικά έξοδα των βιβλιοθηκών ήταν 208 εκατομμύρια ευρώ.
Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, οι ερευνητικές και αυτές των εκπαιδευτικών ινστιτούτων ή των επιχειρήσεων χρηματοδοτούνται από τους οργανισμούς τους οποίους υπηρετούν και δεν υπόκεινται σε εθνική νομοθεσία ή κανονισμό, παρόλα αυτά λογίζονται και λειτουργούν ως δημόσιες ερευνητικές βιβλιοθήκες. Οι ακαδημαϊκές παρά το γεγονός ότι δεν χρηματοδοτούνται άμεσα από τον κρατικό προϋπολογισμό, χρηματοδοτούνται από τα Πανεπιστήμια, τα οποία είναι δημόσια και αποφασίζουν ξεχωριστά τι επενδύουν στις βιβλιοθήκες τους. Οι σχολικές βιβλιοθήκες δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένες στη Φινλανδία καθώς τα σχολεία είναι εξαιρετικά μικρά. Γι’ αυτό και έχει θεωρηθεί οικονομικότερο να αναπτυχθούν οι δημόσιες βιβλιοθήκες, που εκτός των άλλων υπηρετούν και το εκπαιδευτικό σύστημα.



Αυτό που κατά κανόνα εμφανίζεται στη βιβλιογραφία ως τάση στη Φινλανδία είναι η δημιουργία και υποστήριξη συνεργατικών σχημάτων μεταξύ βιβλιοθηκών, τα οποία καλούνται να περιορίζουν τα λειτουργικά έξοδα αλλά και να παρέχουν πλήρεις και απρόσκοπτες υπηρεσίες σε όλους τους χρήστες, οπότε τα χρήματα που εξασφαλίζονται δαπανώνται για την ανάπτυξη και την εξέλιξη των βιβλιοθηκών και τη δημιουργία καινούριων, όπου κρίνεται απαραίτητο.

Η Φινλανδία έχει έκταση 338.145 km² , πληθυσμό (εκτίμηση 2007) 5.300.648 και πυκνότητα 16 κάτ./km²
Η Ελλάδα έχει έκταση 131.940 km², πληθυσμό (εκτίμηση 2008) 11.214.992 και πυκνότητα 83,1 κάτ./km²

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Συνέντευξη του Υπ. Παιδείας Ε. Στυλιανίδη μετά την 59η Σύνοδο των Πρυτάνεων

Διαβάστε στο παρακάτω link συνέντευξη του Υπ. Παιδείας κου Στυλιανίδη μετά το πέρας των εργασιών της 59ης Συνόδου Πρυτάνεων των Πανεπιστημίων.

http://www.diorismos.gr/Dpages/vima/viewarticle.php?vid=633

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το παρακάτω κομμάτι αλλά αξίζει να την διαβάσει κανείς ολόκληρη…

«…Επίσης τους διαβεβαίωσα ότι έχει επιλυθεί το ζήτημα που ετέθη κατά την προηγούμενη Σύνοδο, για τη χρηματοδότηση και τη συνέχιση της εύρυθμης λειτουργίας και της ανάπτυξης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών.
Με έκτακτη παρέμβασή μας και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν διασφαλιστεί τα απαιτούμενα κονδύλια. Ο προϋπολογισμός για την πρώτη τριετία ξεπερνάει τα 49 εκατομμύρια ευρώ και βεβαίως προβλέπεται το σημαντικότερο ποσό από αυτά να δαπανηθεί στον εμπλουτισμό των βιβλίων και των περιοδικών σε όλο το επόμενο διάστημα, γεγονός που θα διευκολύνει και την πανεπιστημιακή έρευνα, αλλά και τη διδασκαλία.
Παράλληλα, με παρέμβασή μας τακτοποιείται και το ζήτημα των 440 υπαλλήλων αυτών των βιβλιοθηκών, που ήταν αίτημα των ιδρυμάτων…»


Ενώ το ΥΠΕΠΘ άρχισε να δηλώνει παντού την επικείμενη λύση του ζητήματος, προβληματισμό προκαλεί και ο χρόνος που αυτή θα δοθεί (αν δοθεί): πληροφορίες αναφέρουν ότι η παραμονή των 380 συμβασιούχων στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες θα απαιτήσει χρονικό κενό τουλάχιστον 3 μηνών μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες προκήρυξης των συμβάσεων και η επιλογή των οχταμηνίτων συμβασιούχων. Να είναι άραγε τυχαία αυτή η διακοπή των τριών (στην καλύτερη των περιπτώσεων...) μηνών; Επίσης με τη διαδικασία αυτή, αν και όποτε γίνει, δεν διασφαλίζεται βέβαια η συνέχιση της εργασίας του προσωπικού που με την τεχνογνωσία χρόνων δουλεύει αυτή τη στιγμή στις βιβλιοθήκες. Διασφαλίζεται μόνο μία οχτάμηνη παράταση του προβλήματος, για να βρεθούμε αντιμέτωποι με ακριβώς το ίδιο πρόβλημα τον Αύγουστο του "εκλογικού" 2009.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

Παιδεία και Κοινωνία


Εκτενές αφιέρωμα στο θέμα της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και τη λήξη των συμβάσεων των εργαζόμενων σε αυτές έκανε την Κυριακή 26/10/2008 η εφημερίδα "Αυγή" στο ένθετό της "Παιδεία και Κοινωνία".
Αναλυτικά παραθέτουμε τα κυριώτερα, το εισαγωγικό άρθρο της δημοσιογράφου Ναυσικάς Τσιμά, τη συνέντευξη της διευθύντριας της Βιβλιοθήκης του Παντείου Ντίνας Κακκάλη, το άρθρο του συμβασιούχου βιβλιοθηκονόμου Γιώργου Κατσαμάκη και το κείμενο "Ξέρεις από ΕΣΠΑ" που δημόσιεύθηκε σε πολλά ελληνικά blog για λογαριασμό του Συλλόγου μας.
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τη δημοσιογράφο Ναυσικά Τσουμή για τα αντανακλαστικά της σχετικά με τη σοβαρότητα του προβλήματος των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και την εφημερίδα "Αυγή" για τη συνεχή έμπρακτη υποστήριξη του ζητήματος των συμβασιούχων και της μη χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών

Κινδυνεύουν οι Βιβλιοθήκες στα Πανεπιστήμια

Οι βιβλιοθήκες των ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας βρίσκονται ενώπιον δυσάρεστων εξελίξεων. Μέχρι τώρα, υποβοηθούμενες για χρόνια ως επί το πλείστον από ευρωπαϊκούς πόρους, είχαν καταφέρει όχι απλώς να ορθοποδήσουν αλλά να επιδείξουν μία αξιόλογη δραστηριότητα. Τώρα κινδυνεύουν. Μετά τη λήξη ορισμένων ευρωπαϊκών προγραμμάτων εύλογα θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση θα αναλάμβανε την ευθύνη να καλύψει το κόστος από τον τακτικό προϋπολογισμό για να συνεχισθεί και να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο ένα κρίσιμο έργο για την παραγωγή γνώσης στην Ελλάδα. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμία επίσημη δέσμευση και οι βιβλιοθήκες αφήνονται στην τύχη τους.
Παράλληλα, σε δύο μήνες από τώρα, οι 380 συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε αυτές απειλούνται να μείνουν άνεργοι. Οι περισσότεροι είναι νέοι ηλικίας 30 και κάτι, με αξιόλογα τυπικά προσόντα, όπως τα πτυχία και κυρίως με ουσιαστικά προσόντα, που είναι η πολύχρονη ενασχόληση με το αντικείμενο. Παρά τις κινητοποιήσεις του συλλόγου τους, παρά το γεγονός ότι το ζήτημα των βιβλιοθηκών έχει συγκεντρώσει πλήθος αντιδράσεων, οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι άγονται και φέρονται από τον Άννα στον Καϊάφα, δίχως σαφή, επίσημη απάντηση. Μαζί με αυτούς, άγεται και φέρεται εν τέλει, το ίδιο το μέλλον του τόπου. Πέρα από τις Βιβλιοθήκες που κινδυνεύουν να κλείσουν και τυπικά, επειδή στελεχώνονται αποκλειστικά από τέτοιου είδους συμβασιούχους, ακόμη και όσες απομείνουν, δεν θα μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων.
Για όλα αυτά συζητήσαμε με την κ. Ντίνα Κακάλη, Προϊστάμενη Διεύθυνσης στη Βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου, που γνωρίζει το πρόβλημα «από μέσα» και σε βάθος.
N.T.



Mας λέει η κ. Ντίνα Κακάλη (Προϊσταμένη Διεύθυνσης στη Βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου)

- Θα μπορούσατε να μας πείτε πως έχει δημιουργηθεί το ζήτημα με τις βιβλιοθήκες;

- Το «πρόβλημα των βιβλιοθηκών», για να ονοματίσουμε με κάποιο τρόπο το ζήτημα, είναι πολυδιάστατο και, επιτρέψτε μου την έκφραση, περίεργο, καθώς ορισμένα του σημεία δεν ερμηνεύονται με απόλυτη διαφάνεια. Αυτό που ποτέ δε λύθηκε, φέρνοντας ως συνέπεια πληθώρα άλλων προβλημάτων, όπως π.χ. το τωρινό, είναι το ζήτημα της οργανωτικής τους δομής: να μπορούν δηλαδή, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας να προχωρήσουν στη σύσταση Οργανισμών των Βιβλιοθηκών, σαφώς δομημένων ως προς τη διεύθυνση και τα τμήματά τους, τις θέσεις που απαιτούνται για να λειτουργήσουν κλπ. Ως προς αυτή την κατεύθυνση, ένα μέρος της ευθύνης βαραίνει τα ίδια τα Ιδρύματα. Από την άλλη ωστόσο, ακόμη και όταν τα Ιδρύματα προσπάθησαν να βρουν μία λύση καταθέτοντας συγκεκριμένα σχέδια, αυτά γύρισαν πίσω -περίοδος 1998 έως το 2000- με την απάντηση ότι «περιμένουμε το προεδρικό διάταγμα για τις βιβλιοθήκες». Ποτέ δε βγήκε τέτοιου είδους διάταγμα και ως προς αυτό μόνο εικασίες μπορεί να κάνει κανείς: ίσως διάφορες δυνάμεις του Υπουργείου δεν το επέτρεψαν γιατί ήθελαν τις βιβλιοθήκες να λειτουργούν με μία άλλη μορφή, ή υπό άλλο φορέα... μόνο υποθέσεις κάνω, όπως καθένας θα μπορούσε να φανταστεί διάφορες αιτίες, αλλά ειλικρινά δε γνωρίζω, ούτε μπορώ να πω κάτι επίσημα.
Το σημαντικότερο εδώ είναι ότι, καθώς δεν υφίσταται σαφής δομή αυτού του είδους, στην πράξη μία βιβλιοθήκη παρεμποδίζεται στην πρόσληψη μόνιμου προσωπικού προκειμένου να λειτουργήσει. Το ισχύον καθεστώς μας αναγκάζει δυστυχώς, όποτε δίνεται η ευκαιρία, να καταφύγουμε σε σχέσεις εργασίας, για τις οποίες δεν είμαστε διόλου περήφανοι, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι πάγιες ανάγκες του χώρου. Έτσι λοιπόν, όπως την περίοδο 2000-2006 όμοια και την περίοδο αυτή, οι βιβλιοθήκες προσδοκούσαν ότι θα συνεχιστεί η χρηματοδότηση για να έχουν προσωπικό, έστω και με τέτοιου είδους συμβάσεις έργων, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της λειτουργίας τους -επαναλαμβάνω όμως, δίχως βέβαια αυτό να αποτελεί την καλύτερη λύση.

- Χρησιμοποιήσατε το ρήμα «προσδοκούσαν». Επρόκειτο για μία ελπίδα μόνο των ανθρώπων του χώρου, ή υπήρχαν βάσιμα στοιχεία που υποδείκνυαν ότι βάσει της λογικής, όντως θα κινηθούν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της χρηματοδότησης;

Θα σας περιγράψω τι συνέβη σε γενικές γραμμές και βγάλτε το δικό σας συμπέρασμα. Πριν από ένα χρόνο περίπου κληθήκαμε από το Σύνδεσμο Ελληνικών Βιβλιοθηκών να γράψουμε ορισμένα άρθρα, προτάσεις κλπ., σχετικά με το τι πρέπει να συνεχιστεί από τα έργα μας, ποιες καινοτόμες δράσεις πρέπει να περιλάβουμε κοκ. Πράγματι, εμείς κάναμε τέτοιου είδους εισηγήσεις για τα ανωτέρω ζητήματα και μπορώ να σας πω ότι οι Βιβλιοθήκες της χώρας ήταν από τους λιγοστούς φορείς που έδωσαν ένα σχέδιο ενιαίας μορφής, δηλαδή, όχι τι προτείνει το κάθε Πανεπιστήμιο ξεχωριστά, αλλά ένα κοινό πλάνο με στόχο την εύρυθμη λειτουργία των Βιβλιοθηκών. Όλο αυτό το υλικό εστάλη στο Υπουργείο. Εσείς τι θα υποθέτατε;

- Προφανώς ότι το Υπουργείο προτίθεται να αναλάβει δράση, λαμβάνοντας υπ΄ όψη όλα αυτά τα σχέδια, ειδεμή δε θα ζητούσε να του παραδοθεί κάτι τέτοιο.

Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μας. Τα χρήματα που δίνονται από το ΕΚΤ (Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο) αφορούν τη λεγομένη «ανάπτυξη και παροχή υπηρεσιών» και θα σας εξηγήσω τι εννοώ, ώστε να δείτε πώς επανερχόμαστε στο πρόβλημα περί προσωπικού, που είναι και το σπουδαιότερο.
Οι βιβλιοθήκες τα προηγούμενα χρόνια χρηματοδοτήθηκαν -εκτός από τον τακτικό προϋπολογισμό των ιδρυμάτων- από τα κοινοτικά κονδύλια διαφόρων προγραμμάτων: κύρια από το ΕΤΠΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης) και το ΕΚΤ. Από το πρώτο προέρχονταν οι δαπάνες για κτιριακό και εξοπλισμό ενώ από το δεύτερο, ο εμπλουτισμός με υλικό (βιβλία, περιοδικά και βάσεις δεδομένων) όπως επίσης η ανάπτυξη και παροχή υπηρεσιών. Όταν άρχισαν να παρέχονται χρήματα μέσω των διαφόρων φάσεων του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, η προτεραιότητα κάθε Βιβλιοθήκης ήταν να χτιστεί το κτήριο και να αγοραστεί ο εξοπλισμός. Δηλαδή τότε χτίστηκαν πολλές βιβλιοθήκες εξαρχής. Παράλληλα, η κάθε βιβλιοθήκη ανάλογα με το στάδιο που είχε ξεκινήσει και το στάδιο που βρισκόταν, κατέθετε σχέδιο για τις αντίστοιχες ανάγκες της, εξοπλισμό, προσωπικό κοκ.
Από εκεί και πέρα, μπορεί να πει κάποιος ότι υφίσταται η δυνατότητα να συνεχιστεί η παροχή του εξοπλισμού καθεαυτού, μέσω διεκδίκησής του από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μπορούμε επίσης να εξασφαλίζουμε τα περιοδικά και τα βιβλία. Δεν ξέρω το ακριβές ποσό που θα μπορούσε να πάρει η κάθε βιβλιοθήκη ή τι αυξήσεις μπορεί να έχει αυτό το κονδύλι, αλλά σε μία πρώτη φάση καλύπτονται. Όλα λοιπόν όσα αφορούν το άψυχο υλικό -μη λαμβάνοντας υπόψη την κρίση, καθώς πολλά πράγματα που έχουν υποτίθεται εξασφαλιστεί, το κράτος τα παίρνει πίσω- ας πούμε ότι αυτή τη στιγμή μπορούμε να συνεχίσουμε να τα κάνουμε. Αγχωνόμαστε βέβαια κάθε φορά μήπως π.χ. κάποιος πάρεδρος δεν εγκρίνει την πληρωμή των συνδρομών λόγου χάρη, αλλά ας πούμε για να διευκολύνουμε τη συζήτηση, ότι καλύπτονται.

- Και το έμψυχο υλικό, το προσωπικό;

Οι υπηρεσίες όμως, οι διάμεσοι για την παροχή όλου αυτού του υλικού στους πιθανούς χρήστες, δεν εξασφαλίζονται από άποψη κρατικών παροχών, καθώς είναι ένα έξοδο που από τη μια δεν το εντάσσουν στον κρατικό προϋπολογισμό και από την άλλη τα Πανεπιστήμια δε μπορούν να πληρώνουν ʽέκτακτοʼ κατά κάποιο τρόπο προσωπικό. Η ευελιξία που μας έδιναν οι κοινοτικοί πόροι ήταν ακριβώς στην πρόσληψη και απασχόληση αυτών των ανθρώπων, των οποίων η παρουσία και η προσφορά είναι ανεκτίμητη, με δεδομένο βέβαια ότι παρέμενε το πρόβλημα της ελλιπούς ύπαρξης μόνιμου προσωπικού.

- Δηλαδή χωρίς τα κοινοτικά προγράμματα να εξασφαλίζουν την τακτική μισθοδοσία των ανθρώπων αυτών, δεν διασφαλίζεται το ανθρώπινο δυναμικό το οποίο, να το πω σχηματικά, μεσολαβεί μεταξύ του ανθρώπου ο οποίος μπαίνει σε μία βιβλιοθήκη και του βιβλίου που βρίσκεται στο ράφι;

Ακριβώς! Δεν υπάρχει τακτικό κονδύλι στον κρατικό προϋπολογισμό για αυτά τα πράγματα και απλώς, μη μπορώντας να κάνουμε διαφορετικά, βολευόμασταν με αυτή την κατάσταση. Γιατί όπως σας είπα οι άνθρωποι αυτοί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της κάθε βιβλιοθήκης, κιʼ όχι απλώς ένα κομμάτι έργου, που ήταν εξαρχής το πρόσχημα για να απασχοληθούν. Το μόνο που δε ʽβολεύτηκεʼ, και γίνεται τώρα αντιληπτό από τον πολύ κόσμο, είναι το ίδιο το μέλλον των βιβλιοθηκών.

- Ποια είναι τα προβλήματα που δημιουργούνται στη λειτουργία και το έργο των βιβλιοθηκών;

Εμείς έχουμε προσλάβει 9 άτομα αυτή τη στιγμή και κάποιοι από αυτούς εργάζονται ήδη πέντε χρόνια. Στα συνολικά 25 άτομα που εργάζονται στη βιβλιοθήκη μας, μιλάμε για το 1/3. Αυτό μεταφράζεται ως κατάργηση του 1/3 τουλάχιστον των υπηρεσιών που παρέχουμε. Όσοι απομείνουν να δουλέψουν, έχουν να εξυπηρετήσουν 13.500 ενεργούς χρήστες της βιβλιοθήκης, εν δυνάμει 18.000 που είναι οι συνολικά εγγεγραμμένοι στο Πάντειο και στα νούμερα αυτά δεν τολμούμε να προσθέσουμε όσους έχουν τελειώσει. Φανταστείτε τι έχει να γίνει. Εδώ τώρα, ίσα-ίσα που προλαβαίνουμε να επανατοποθετούμε τα βιβλία στα ράφια...
Ακόμη και το μόνιμο προσωπικό που έχουμε εδώ κιʼ αυτό δεν ήταν εξαρχής έτσι. Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε όπως τα παιδιά αυτά, την εποχή που εδώ υπήρχαν μόνο κλειστά ράφια. Εμείς είχαμε την τύχη να βγει ένας σχετικός Νόμος όπου και έγιναν οι συμβάσεις μας αορίστου χρόνου ή μόνιμες. Δεν συμβαίνει δυστυχώς το ίδιο με τη δική τους περίπτωση και αγωνιούμε κάθε φορά με τα έργα. Ευχή μας είναι να άνοιγαν κάποιες θέσεις στις βιβλιοθήκες, να αλλάξουν επιτέλους τα οργανογράμματα των βιβλιοθηκών.
Οι συμβασιούχοι αυτοί πρέπει να έχουν την αμέριστη συμπαράσταση όλων μας και στο δικό μας Πανεπιστήμιο, από όσο γνωρίζω, την έχουν. Δεν είναι ότι ανησυχούν απλώς οι άνθρωποι της επιστημονικής ή όποιας άλλης κοινότητας, μη χάσουν τα περιοδικά τους επί παραδείγματι. Γνωρίζουν ότι μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε. Διαφορετικά, τι να φτιάξουμε και τι να προσφέρουμε στους χρήστες των βιβλιοθηκών; Κάνουμε σήμερα ένα καλό και αύριο το παίρνουμε πίσω; Δεν έχει νόημα.
Δεν πρέπει να στηριζόμαστε μόνο στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις

- Πως νομίζετε ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα;

Προσωπική, ταπεινή άποψη είναι ότι σε τέτοια θέματα, δεν πρέπει να στηριζόμαστε σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Η χρηματοδότηση σου δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσεις ένα σχέδιο, μία καινοτομία. Αν εκμεταλλευτείς την περίσταση και φτιάξεις στην πράξη κάτι που βλέπεις ότι αποδίδει, πρέπει μετά να γίνεται θέμα της δικής σου εσωτερικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, παύει να είναι κάτι το ʽνέοʼ και έχει εξελιχθεί σε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που εσύ, σαν κράτος οφείλεις να υποστηρίξεις τη λειτουργία του. Οι Βιβλιοθήκες κέρδισαν αυτό το στοίχημα, αλλά η ισχύουσα κατάσταση είναι μία δίνη που στο τέλος θα καταπιεί τα πάντα, αν δε μπει μία τάξη. Τάξη σημαίνει σαφή οργάνωση των βιβλιοθηκών και κατʼ επέκταση σταθερό περιβάλλον εργασίας. Σημαίνει ακόμη μέριμνα και σταθερή χρηματοδότηση από τον τακτικό προϋπολογισμό σε ότι αποτελεί αδιαμφισβήτητη ανάγκη, όπως είναι το προσωπικό. Είναι ακριβώς αυτές οι σταθερές συνθήκες, που θα δώσουν ένα αντίστοιχα σταθερό αποτέλεσμα, πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε πράγματα. Εφόσον φυσικά μας ενδιαφέρει ως κράτος η οποιαδήποτε επένδυση στον τομέα της Παιδείας του τόπου μας.

- Οι άνθρωποι αυτοί, εκτός των άλλων, συμμετείχαν και στην διαδικασία ψηφιοποίησης;

Θα σας εξηγήσω τι συμβαίνει με τη διαδικασία ψηφιοποίησης και τι ισχύει, είτε πρόκειται για σύγχρονα κείμενα όπως π.χ. οι διατριβές, είτε για ιστορικής αξίας τεκμήρια, ένα δηλαδή πολύ μεγάλο κομμάτι ανεκτίμητης αξίας του πολιτιστικού μας πλούτου ευρισκόμενο αυτή τη στιγμή στις βιβλιοθήκες μας.
Από τη στιγμή που η ψηφιοποίηση αποφασιστεί και χρηματοδοτηθεί, μπορείς ως φορέας να κάνεις δύο πράγματα: να αναθέσεις το έργο σε μία εταιρία μέσω διαγωνισμού ή, να χρησιμοποιήσεις το δυναμικό που διαθέτεις, προστρέχοντας ίσως ή όχι, για ένα τμήμα μόνο του έργου σε εταιρία.
Μία εταιρεία μπορεί πράγματι να αναλάβει ένα έργο, να το φέρει εις πέρας εντός προθεσμιών και το αποτέλεσμα ίσως να είναι αξιοπρεπές. Τίθεται εδώ το εξής ερώτημα: πώς μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα του αποτελέσματος αυτού; Είσαι σίγουρος δηλαδή, ότι αυτός που έχει πάρει το υλικό, δεν έχει κάνει κάποιο λάθος; Εσύ όταν το δεις το λάθος είναι δικό σου και σου δίνεται η δυνατότητα να το διορθώσεις. Μιλώ εδώ, για μία τελείως διαφορετική αντιμετώπιση της δουλειάς που έχεις να κάνεις, η οποία περιλαμβάνει μία αγωνία για υψηλή ποιότητα του προσφερόμενου αποτελέσματος σε κάθε του πτυχή. Εντάξει, κάποιοι θέλουν να γίνεται πολύ γρήγορα μία δουλειά, οπότε δε έχουν τέτοιου είδους στάνταρτ: λένε ʽεγώ αυτά θέλω, θα το δώσω σε μία εταιρία, θα ξεμπερδέψω, δε θα απασχολώ προσωπικόʼ κλπ. Υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά.
Από την άλλη γιατί να μην αξιοποιήσεις τους καθʼ όλα, από άποψη σπουδών, ικανούς ανθρώπους που ήδη έχεις; Η επιλογή αυτή προσφέρει απείρως περισσότερα πλεονεκτήματα. Καταρχάς το δικό σου δυναμικό έχει τη δυνατότητα να ελέγξει άμεσα την εργασία που πρόκειται να πραγματοποιηθεί και να διορθώνει λάθη ανά πάσα στιγμή. Έπειτα έχεις μία ομάδα εκπαιδευμένη, η οποία μέσα από την πρακτική διαδικασία έχει προάγει τις δεξιότητες και τις γνώσεις της στο βέλτιστο και κατά συνέπεια είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμη να εξελίξει και άλλα έργα προς την ίδια κατεύθυνση. Όλα δε τα παραπάνω πραγματοποιούνται με ελάχιστο κόστος.

- Μπορείτε να μου δώσετε κάποιο παράδειγμα;

Επιτρέψτε μου να σας εκθέσω εν συντομία αυτό που συνέβη σχετικά με την ψηφιοποίηση στη δική μας βιβλιοθήκη. Θέλαμε εδώ να φτιάξουμε ένα ψηφιακό αποθετήριο, τον Πάνδημο. Χρειαζόμασταν δύο επιπλέον άτομα, ένα με γνώσεις πληροφορικής και μία βιβλιοθηκονόμο, που όντως προσελήφθησαν ως ʽέκτακτοʼ προσωπικό και συνεργάστηκαν με όποιο άλλο δυναμικό είχαμε εδώ. Σας λέω με βεβαιότητα ότι, πέρα από το γεγονός ότι στήσανε αυτή την ψηφιακή βιβλιοθήκη σχετικά γρήγορα, δούλεψαν για πολύ περισσότερα πράγματα στο χώρο μας. Μα και η ψηφιακή μας βιβλιοθήκη δε σταμάτησε στο σημείο που είχε φτάσει: καλύψαμε στην αρχή τις μεταπτυχιακές εργασίες και τις διατριβές.
Αφού αυτή η διαδικασία απέκτησε ενός είδους τακτικότητα και έγινε γνωστή στο Πανεπιστήμιο, αρχίσαμε να ψηφιοποιούμε και ελληνικά περιοδικά, όπως π.χ. την Ουτοπία ή τα Σύγχρονα Θέματα. Θα μπορούσαμε λέγοντας τα περιοδικά αυτά να τα δώσουμε σε μία εταιρία. Αφενός δεν υπήρχε λόγος γιατί το προσωπικό εδώ, είχε ήδη την απαραίτητη τεχνογνωσία. Αφετέρου είχαμε τη δυνατότητα να παντρέψουμε το μεράκι δύο χώρων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Περιοδικά όπως αυτά που ανέφερα μόνο στο οικονομικό όφελος δεν αποσκοπούν. Επιβιώνουν αποκλειστικά από την αγάπη των ανθρώπων-επιστημόνων που τα δημιούργησαν για τη γνώση. Αυτή τη γνώση επιζητούν να την κοινοποιήσουν, να τη μοιραστούν με άλλους ανθρώπους, παρόμοιων ερευνητικών ανησυχιών. Εμείς από την άλλη επιθυμούμε ο κάθε χρήστης να έχει άμεση πρόσβαση στο υλικό της βιβλιοθήκης, ώστε να διευκολυνθεί στη μελέτη του και όχι να κάθεται να ψάχνει το κάθε ράφι για το τάδε ή δείνα άρθρο, που μπορεί και να μην το βρει ποτέ.
Έτσι τα συνδυάσαμε: μεταξύ αυτών που προσφέρουν τη γνώση και αυτών που την επιζητούν, μεσολαβούμε εμείς που θέλουμε να είναι η αλληλεπίδραση αυτή εφικτή και, μέσω της τεχνολογίας των ηλεκτρονικών υπολογιστών, απεριόριστα ανεμπόδιστη. Αν πηγαίναμε σε μία εταιρία, το κόστος για την ψηφιοποίηση των περιοδικών αυτών θα ήταν μάλλον μεγάλο. Ποιο είναι το κόστος τώρα; Μηδενικό ή, αν το θέλετε, ισοδυναμεί με την πληρωμή δύο νέων ανθρώπων που βρήκαν δουλειά.

- Είναι αυτό το επίπεδο κατάρτισης που τους έχει κάνει πλέον αναντικατάστατους; Δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ʽας φύγουν αυτοί οι συμβασιούχοι και θα βρούμε λύση στο μέλλον παίρνοντας άλλους;

Θα σας απαντήσω πάλι με ένα δικό μας παράδειγμα. Έχουμε εδώ στη βιβλιοθήκη μας μία συνάδελφο με εξαιρετικές γνώσεις, η οποία εργάζεται κύρια στην επιλογή και καταλογογράφηση του οπτικοακουστικού μας υλικού. Εκτός από αυτό όμως, προσφέρει και την ακόλουθη υπηρεσία στη βιβλιοθήκη (και αφήνω στον καθένα να εκτιμήσει τη σπουδαιότητά της): είναι υπεύθυνη ανάπτυξης των υπηρεσιών για άτομα με προβλήματα μερικής ή ολικής όρασης. Αυτό δεν ήταν διόλου εύκολη υπόθεση. Η συνάδελφος πήγε καταρχάς σε σεμινάρια και έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση. Ψάξαμε μαζί να εντοπίσουμε τα άτομα αυτά -περί τα 15 τον αριθμό υπολογίζεται ότι υπάρχουν στο Πανεπιστήμιό μας. Έχουμε φθάσει σε ένα σημείο που αφενός την εμπιστεύονται, αφετέρου γνωρίζει τις διαδικασίες για να τα διευκολύνει, είτε στέλνοντας στον Οίκο Τυφλών τα μαθήματά τους για να μετατραπούν σε ακουστικό υλικό, είτε να έρθει σε επαφή με τους εκδότες, ώστε να μας παραδίδουν το υλικό σε μορφή που να διαβάζεται από τα δικά μας μηχανήματα, ακόμα και να εκτυπώνει σε Braille τις σημειώσεις των μαθημάτων τους. Τα όσα διδάχτηκε από τα παιδιά αυτά και τα όσα είναι σε θέση να τους προσφέρει, αποτέλεσμα μίας διαρκούς προσπάθειας, όπως επίσης η αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης δεν αντικαθίστανται.
Αύριο είναι δυνατόν αυτό το άτομο να μην υπάρχει. Ποιος πιστεύετε ότι θα κάνει αυτή τη δουλειά, χωρίς να μείνει πίσω η δική του; Είναι μία υπηρεσία που κλείνει και πολύ δύσκολα θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί εκ νέου -πέρα από το γεγονός ότι είναι μάλλον αστείο να επιστρέφεις στην αφετηρία διαδρομών που έχεις ήδη διανύσει, για να τις περπατήσεις ξανά.

- Οι εργαζόμενοι αυτοί έφτιαξαν ένα Σύλλογο από όσο γνωρίζω που οδήγησε το θέμα στο Υπουργείο και από ότι άκουσα δόθηκαν κάποιες υποσχέσεις. Τι πιστεύετε ότι ισχύει από όλα αυτά;

Ναι, έφτιαξαν έναν εξαιρετικά δραστήριο Σύλλογο χάρη στις ενέργειες του οποίου κοινοποιήθηκε το πρόβλημα. Τους έχουν υποσχεθεί διαφόρων ειδών πράγματα. Ομιχλώδης κατάσταση: από τη μια υπόσχονται κάτι, από την άλλη το αναιρούν. Εφησυχάζουμε για λίγο καιρό και μέχρι να καταλάβεις ότι τίποτε δεν πρόκειται να γίνει, πολύτιμος χρόνος αποτελεί ήδη παρελθόν.

- Επίσημα δηλαδή, στην πράξη δεν υφίσταται κάποια γραπτή δέσμευση;

Στην πράξη δεν ισχύει τίποτε, εκτός από κάποιες τελευταίες υποσχέσεις που δόθηκαν μετά την πανελλαδική κινητοποίηση και την απήχηση της διαμαρτυρίας που έφθασε πέρα από τις βιβλιοθήκες και στα πανεπιστήμια. Ό,τι πιο επίσημο έχουμε είναι το τελευταίο έγγραφο από το Υπουργείο, το οποίο συμπληρώσαμε και στείλαμε πίσω για το ποιες είναι οι θέσεις που ζητάμε. Και σε αυτή την περίπτωση όμως γινόταν λόγος μόνο για τους εργαζόμενους στη Βιβλιοθήκη. Να συμπληρώσουμε εδώ ότι το ίδιο πρόβλημα έχουν και άλλοι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια που λήγουν τα έργα τους και κατʼ επέκταση οι συμβάσεις τους. Για όσους έχουν απομείνει, το Δεκέμβριο του 2008, εκπνέει κάθε δυνατότητα απασχόλησής τους.
Για να ολοκληρώσω, σε ό,τι αφορά το θέμα των συναδέλφων μου θέλω να πω το εξής: θεωρώ ότι εργάζονται υπό συνθήκες αντιεπαγγελματικές και ανεπίτρεπτες, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τα όσα προσφέρουν. Μέσα από τις συμβάσεις αυτές, παρά το γεγονός ότι απασχολούνται χρόνια σε θέσεις αυξημένων ευθυνών και καλύπτουν πάγιες ανάγκες, στερούνται κάθε δικαιώματος που προβλέπει ο υπαλληλικός κώδικας. Δε μπορούν για παράδειγμα να γίνουν προϊστάμενοι, αν και έχουν όλα τα προσόντα. Είναι δυστυχώς αυτοί τα πρώτα τραγικά θύματα μίας ολέθριας πολιτικής χρόνων και αν δεν αλλάξει κάτι, τα χειρότερα έπονται.

Συνέντευξη στη Nαυσικά Tσιμά

Μόνο Σταύρο σε λένε, μόνο Σταύρο...

Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες σε Μαρασμό & «Παράπλευρες Απώλειες»
Πριν από λίγους μήνες ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε τη μη περαιτέρω χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από ευρωπαϊκά προγράμματα. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς «βαρβάρους»; Ξέχασε να ανακοινώσει την εύλογη ανάληψη της χρηματοδότησής τους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Συνολικά 350 εργαζόμενοι στο τέλος του χρόνου θα μείνουν στην αγορά συναθροισμένοι... και άνεργοι. Αυτό βέβαια είναι μια παράπλευρη απώλεια. Η βασική απώλεια είναι ότι μετά τα εγκαίνια και τις παράτες και τα δελτία τύπου, οι ελληνικές κυβερνήσεις αφήνουν στην κακή τους τύχη τις βιβλιοθήκες, γκρεμίζουν ό,τι έγινε και ανακόπτουν τα σχέδια για το μέλλον. Η αγωνία για τους «ναούς της γνώσης» και την τύχη τους στη δεδομένη συγκυρία δεν είναι συντεχνιακός συνδικαλισμός. Είναι καημός και οργή για ό,τι εύκολα έγινε και εύκολα καταστρέφεται. Η κατάρρευση των βιβλιοθηκών δεν είναι απότοκος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, αλλά θύμα μιας κακώς εννοούμενης οικονομικής πολιτικής συγκράτησης των δαπανών.
Η ανάπτυξη των βιβλιοθηκών τα τελευταία 15 χρόνια υπήρξε στην Ελλάδα εξαιρετικά σημαντική. Με γρήγορα αντανακλαστικά, φιλοδοξία και αυτοπεποίθηση εκσυγχρονίστηκαν σχεδόν πρωτοπορώντας, για τα ελληνικά δεδομένα των δημόσιων υπηρεσιών. Ως βασικοί πυλώνες αυτού του φαινομένου λειτούργησαν η εκπαίδευση των βιβλιοθηκονόμων, καθόλου τεχνοφοβική εξαρχής, και οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στήριγμα και τη βασική αδυναμία της αλλαγής που επιτεύχθηκε.
Η πολιτική βούληση για την ανάπτυξη των βιβλιοθηκών δεν είναι άδικο να θεωρηθεί ως συνεπακόλουθη της δυνατότητας που τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης έδωσαν στη βελτίωση της εκπαίδευσης. Δεν υπήρξε κεντρική επιλογή που επιτέλους βρήκε κάποια στιγμή τους πόρους για να επιτευχθεί. Τούτο σημαίνει πως τα χρόνια που πέρασαν με ξένη κυρίως χρηματοδότηση ασκήθηκε πολιτική βιβλιοθηκών, αναπτύχθηκαν δράσεις και υπηρεσίες που με τη σειρά τους καλλιέργησαν προσδοκίες και απαιτήσεις. Εγκαίνια εγκαινίων οργανώθηκαν σε σχολικές, δημόσιες, παιδικές, κινητές, νοσοκομειακές και ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καλλιεργώντας αυτή την αισιοδοξία που όπως αναφέρθηκε εδράστηκε στο χώρο των βιβλιοθηκονόμων: τα πράγματα αλλάζουν, και αλλάζουν δυναμικά.
Η «εύκολη» χρηματοδότηση
Η αλλαγή στο τοπίο επήλθε σταδιακά τα τελευταία χρόνια, όταν εύλογα η Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησε να μετακυλιστούν τα κονδύλια στις καινοτόμες δράσεις και να αναλάβουν τα ίδια τα κράτη τα πάγια έξοδα των δράσεων που υλοποιήθηκαν. Οι σχολικές βιβλιοθήκες πάτησαν άδοξα φρένο, σταμάτησαν να δημιουργούνται καινούριες, το υλικό τους δεν εκσυγχρονίστηκε και το ειδικευμένο προσωπικό που τις έστησε και της λειτούργησε βρήκε ανοιχτή μονάχα την πόρτα της εξόδου. Το ίδιο λίγο ως πολύ έγινε με τις παιδικές (Κέντρο παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου), τις νοσοκομειακές (συνάδελφοι σε αυτές καταγγέλλουν ότι πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων έχουν οι νοσοκομειακοί γιατροί μέσω κωδικών που δίνονται με το αζημίωτο από τις φαρμακευτικές εταιρίες) και τις δημοτικές ή τις δημόσιες..
Η «εύκολη» χρηματοδότηση ενώ βελτίωσε τις υποδομές και «απασχόλησε» δεκάδες βιβλιοθηκονόμους, ακριβώς επειδή στηρίχθηκε στη χωρίς πολιτική βούληση και σχεδιασμό επίδειξη, δεν επέτρεψε όλα αυτά τα χρόνια να τεθούν επί τάπητος και να λυθούν μια σειρά από δομικά προβλήματα των βιβλιοθηκών. Η λήξη των χρηματοδοτήσεων βρήκε τις βιβλιοθήκες με περισσότερα προβλήματα, τα οποία ενισχύθηκαν από τις αυξημένες απαιτήσεις που ήρθαν ως απότοκο της ανάπτυξης.
Ατμομηχανή εξαρχής αυτής της ανάπτυξης των βιβλιοθηκών υπήρξαν οι ακαδημαϊκές. Από τις αρχικές αναδρομικές καταλογογραφήσεις σε ειδικά λογισμικά και καταλόγους στο διαδίκτυο περάσαμε στις υπηρεσίες για άτομα με μερική ή ολική τύφλωση και στη συνέχεια στα ιδρυματικά αποθετήρια και τη ψηφιοποίηση υλικού. Η αδιάλειπτη χρηματοδότηση και οι νέες δράσεις δημιούργησαν κλάσεις συμβασιούχων που εργάστηκαν άοκνα και που υποστήριξαν με τις αυξημένες πια γνώσεις τους τα νέα δεδομένα. Η γενικότερη κοινωνική και πολιτική πίεση επέτρεψε σε αυτούς να αποκτήσουν μόνιμη σχέση εργασίας με τα ιδρύματα, στα οποία για χρόνια εργάστηκαν. Έτσι πάλι με έμμεσο τρόπο οι βιβλιοθήκες άρχισαν να στελεχώνονται σχεδόν αξιοκρατικά, αφού η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε στην υποστήριξη των έργων έμεινε σε αυτές μαζί με τους φορείς της.
Και ενώ σήμερα οι απόφοιτοι των τμημάτων βιβλιοθηκονομίας βραβεύονται επίσημα με το χάλκινο μετάλλιο ανεργίας από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (με όλες τις δόλιες αδυναμίες ρεαλιστικού υπολογισμού αυτών των στοιχείων), τα έργα συνεχίζονται και οι προκηρύξεις νέων θέσεων εργασίας έχουν σχεδόν παγώσει προ πολλού. Στις ελάχιστες προκηρυχθείσες θέσεις συνωστίζονται εκατοντάδες βιογραφικά, μεταπτυχιακά, προϋπηρεσίες και γλώσσες. Οι βιβλιοθήκες ούτε με τις περιβόητες «σκούπες» μονιμοποιήσεων έχουν αυτή τη στιγμή επαρκές προσωπικό. Οι υπηρεσίες αυξήθηκαν, οι χρήστες τους επίσης.
Η στροφή του 21ου αιώνα και δη μετά το ολυμπιακό παραλήρημα αποδείχτηκε εξαιρετικά απότομη και επικίνδυνη. Στις αρχές του 2008 ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε τη λήξη της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από 1/1/2009. Δεν δεσμεύτηκε και ακόμη δεν το έχει πράξει ούτε για την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν 380 εργαζόμενους στο (άσχημο) τέλος της εργασιακής τους ομηρίας.
Αναπτύχθηκε και αυτό-οργανώθηκε μια συλλογικότητα των εργαζόμενων αυτών (ο Σύλλογος Συμβασιούχων Εργαζόμενων στις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες), οι οποίοι θέσαμε ως στόχο της δράσης μας την ανάδειξη στη Βουλή και τον Τύπο των συνεπειών αυτής της εξέλιξης. Η τρίτη κλάση συμβασιούχων, που εργάζονται ως 4-5 χρόνια στις νέες δράσεις των βιβλιοθηκών καλύπτοντας παράλληλα και τις πάγιες ανάγκες προσωπικού, μετράει αντίστροφα στην ηλικία των 30+ τις μέρες της απόλυσης. Αγωνιά όμως, μαζί με τους διδάσκοντες, τις διοικήσεις των βιβλιοθηκών, το μόνιμο και αορίστου διαρκείας προσωπικό τους, εξίσου για την επιβίωση του οικοδομήματος που με έξοδα και κόπο έχει χτιστεί.
Δεκαοχτώ ερωτήσεις στη Βουλή και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από 23 βουλευτές όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αρθρογραφία στον εθνικό, ειδικό και τοπικό τύπο, στάσεις εργασίας και συναντήσεις με αρμοδίους δεν είναι τίποτα άλλο παρά κραυγή αγωνίας για όσα γνωρίζουμε πως θα συμβούν. Βιβλιοθήκες περιφερειακών ιδρυμάτων που «απασχολούν» μόνο συμβασιούχους θα κλείσουν. Το ωράριο λειτουργίας των βιβλιοθηκών αντί να επεκταθεί κι άλλο, θα μειωθεί. Οι τελευταίες δράσεις θα σταματήσουν και οι πάγιες λειτουργίες θα υποστηρίζονται ανεπαρκώς από το υπόλοιπο προσωπικό που κατά μέσο όρο θα είναι το 60% του υπάρχοντος σήμερα.
Το ΥΠΕΠΘ από την αρχική ρήση «περί μη επιλεξιμότητας των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών» για χρηματοδότηση, μέσα στον Ιούνιο πέρασε στην υπόσχεση τουλάχιστον για μετατροπή των συμβάσεων έργου σε αορίστου διαρκείας και ζήτησε ακριβή αριθμό εργαζομένων. Η Μονάδα Ολικής Ποιότητας Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών συγκέντρωσε τα στοιχεία και τα έστειλε στην Ειδική Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ, την κ. Κεφαλληναίου. Ο Σεπτέμβριος έφερε, στο 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, τον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ κ. Πανδρεμένο, ο οποίος υποσχέθηκε νέες 8μηνες συμβάσεις εργασίας από 1/1/2009 και μέσα στο επόμενο (εκλογικό) έτος διαδικασίες για μονιμοποίηση. Πριν από λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μας η απάντηση της αρμόδιας επιτρόπου κας Hubner σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη για το θέμα: οι βιβλιοθήκες είναι επιλέξιμες, το κράτος επιλέγει τις δράσεις που θα χρηματοδοτηθούν. Τέλος, σε δελτίο τύπου του ΥΠΕΠΘ με ημερομηνία 7 Οκτωβρίου 2008, στην ομιλία του υπουργού κ. Στυλιανίδη στην εκδήλωση της «Συνόδου των ελληνικών πανεπιστημίων για τα 25 χρόνια έρευνας και προσφοράς στην εκπαίδευση και την ανάπτυξη της χώρας» μεταξύ άλλων αναγράφονται τα εξής: «...Έχει διασφαλιστεί επίσης η συνέχιση της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και των γραφείων διασύνδεσης...».
Όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμη δεν είναι δυστυχώς ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Μηρυκάζοντας ψελλίσματα το Υπουργείο Παιδείας δεν δεσμεύεται ούτε για οριστική λύση του ζητήματος των συμβασιούχων, ούτε για οριστική λύση του ζητήματος της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών. Ας κάνει τον κόπο ο υπουργός να μελετήσει την περίπτωση της Φινλανδίας. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την ολική οικονομική καταστροφή από τη διάλυση των εμπορικών σχέσεων μείωσε όλες τις δημόσιες δαπάνες και αύξησε αυτές της έρευνας, της παιδείας και των βιβλιοθηκών. Η Φινλανδία σήμερα επιβιώνει και πρωτοπορεί.
Ως άνεργοι με αναστολή περιμένουμε μια οριστική απόφαση και τη διεκδικούμε. Όχι μόνοι μας και όχι μόνο για εμάς. Η επένδυση στις βιβλιοθήκες είναι επένδυση στη γνώση, είναι επένδυση στην έρευνα, την παιδεία και τον πολιτισμό. Επί 15 χρόνια οι κυβερνήσεις προκάλεσαν προσδοκίες στο χώρο των βιβλιοθηκών. Οι δημόσιες, οι ακαδημαϊκές και οι σχολικές βιβλιοθήκες ισχυροποίησαν την παρουσία τους στην κοινωνία. Ζητούμε από την κυβέρνηση να υποστηρίξει εμπράκτως την αρχή, ότι η επένδυση στη γνώση και την παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον και να αναλάβει την ευθύνη για τη διαμόρφωσή του.
Φανταστείτε λοιπόν το αύριο: το Υπουργείο Παιδείας πάνω σε ένα κλαδί «μμμονάχο». Απέναντί του μια γενιά οργισμένη μονολογεί: «Δεν σε λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη. Μόνο Σταύρο σε λένε, μόνο Σταύρο...».

Γιώργος Κατσαμάκης*

Ξέρεις από ΕΣΠΑ;

Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες στο περιθώριο της ανάπτυξης

Είμαστε οι εργαζόμενοι στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες της χώρας με συμβάσεις ανάθεσης έργου, που βλέπουμε με θλίψη να γκρεμίζεται μπροστά μας ό,τι χτιζόταν τα τελευταία δώδεκα χρόνια με την κοινοτική χρηματοδότηση, επειδή το ΥΠΕΠΘ αποφάσισε να μην εντάξει τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών στο Δ΄ ΚΠΣ, αυτό που έγινε «γνωστό» στο ευρύ κοινό μέσα από το σλόγκαν «ξέρεις από ΕΣΠΑ;». Κι ο λόγος; Δεν υπάρχουν τα απαραίτητα κονδύλια (σημειώνουμε ότι το ΕΣΠΑ έχει ως κοινοτική συνδρομή 20,4 δισ. Ευρώ, τα οποία με την εθνική χρηματοδότηση αθροίζονται σε 32 δισ. Ευρώ) ή δεν κάναμε καλά τη δουλειά μας; Αντιθέτως όλα συγκλίνουν στο ότι τα τελευταία χρόνια οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες μέσα από τη σκληρή προσπάθεια όλων μας βρέθηκαν από την αφάνεια στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία.
Κι εμείς νομίζαμε ότι ξέραμε από ΕΣΠΑ. Βλέπαμε στην τηλεόραση το σποτ που πλασάρει όραμα και ανάπτυξη και νομίζαμε πως θα είμαστε κι εμείς ένα κομμάτι της. Δυστυχώς όμως, όταν τρέξαμε να ενημερωθούμε, όπως μας προτρέπει, μάθαμε:
- Μάθαμε ότι οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καταδικάζονται σε μαρασμό
- Μάθαμε ότι αναγκαστικά θα μειωθεί το ωράριο λειτουργίας τους, καθώς χάνουν μεγάλο κομμάτι του εργατικού τους δυναμικού
- Μάθαμε ότι πάνω από 350 περίπου (σύμφωνα με τη ΜΟΠΑΒ) εργαζόμενοι θα βρεθούμε στο δρόμο στο τέλος του τρέχοντος έτους, ενώ ήδη ξέραμε ότι το Υπουργείο από το 1983 έχει βάλει σε «αναμονή» τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες χωρίς να θεσμοθετεί τις απαραίτητες οργανικές θέσεις, ενώ την ίδια στιγμή βλέπαμε να ιδρύει ένα τμήμα ΑΕΙ και δύο ΤΕΙ, προκειμένου να παράγει εξειδικευμένους επαγγελματίες
- Μάθαμε την λέξη «απαξίωση», καθώς βλέπουμε τα έργα και τις καινοτόμες δράσεις τόσων ετών να θάβονται
- Μάθαμε τι σημαίνει πολιτική, καθώς οι απαντήσεις της κυβέρνησης σε σχετικές ερωτήσεις βουλευτών των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν μας έδωσαν να καταλάβουμε γιατί δεν χρηματοδοτούμαστε και αν υπάρχει ελπίδα να γίνει αυτό στο μέλλον
- Τέλος, μάθαμε ότι η αδιαφορία για τη δημόσια παιδεία ξεκινά από το πιο κομβικό σημείο της γνώσης και της έρευνας, τις βιβλιοθήκες
Φαίνεται πως το β-εσπάκι του υπουργείου δεν χωράει τους εργαζόμενους των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, οι οποίοι έχουν πάθει αγκύλωση στην άκρη του δρόμου κάνοντας οτοστόπ για την μετατροπή των συμβάσεων έργου σε αορίστου.
Τελ- ΕΣΠΑ- ντων, εμείς μάθαμε ότι θα Είμαστε Σύντομα Πολίτες Άνεργοι, εσείς ξέρετε από ΕΣΠΑ;

Οι Συμβασιούχοι Εργαζόμενοι των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών